Op naar ’t Strand

Ik weet niet of ik er eigenlijk wel over wil schrijven. Erover terug lezen hoef ik niet, en ik denk dat ik dat ook wel nooit zal willen.
Het viel ons zo zwaar allemaal.

Het was in ieder geval prachtig weer voor kamer ‘Strand’.
Wat heet.
Bloedheet.

Terwijl ik de voordeur open deed besefte ik dat het de laatste keer was dat ik mijn moeder daar zag zitten aan de tafel, achter haar kleine sigarettenmachientje op het kleine blauwe kleedje wat ze speciaal daarvoor gebruikte, de Nutridrink in het glas voor haar, naast het kleine horloge van haar moeder dat ze aan het antieke schaaltje had gegespt om bij de tijd te blijven.
Het Denksportboekje lag daar weer naast. De cryptogrammen moeten alweer een aantal jaar geleden plaats hebben gemaakt voor sudoku’s.
Ze was altijd een kei in cryptogrammen.
Ik denk gewoon dat ze ze allemaal opgelost had.

Ik ging eerst naar de markt voor een nieuwe pyjama.
‘Maat 38 hoor kind, géén 36, die is veel te klein’.
-Ik ging dus twee keer naar de markt.-

Even na drie uur waren we er. ‘Zal ik jou maar daar parkeren?’
Ik wees naar het afdakje waaronder twee rieten stoelen en een klein tafeltje stonden. ‘Dan ruim ik je spullen wel in zo’.

Toen ik terugkwam had ze alle ‘tien sigaretten per dag’ al opgerookt.
Nou ja, bij wijze.

Ze vond de kamer mooi.
‘Kijk, hier heb ik het hartje van papa gelegd.
Ook de foto’s van zus en pap waren natuurlijk van de partij, verhuizen doe je nooit alleen.

Tot half zes hebben we lekker buiten gezeten. Mam met een sherry-tje om even bij te komen.
image

Daarna snel gekookt en gegeten thuis en samen met Rem Scotty bij mam thuis opgehaald. Stipt om zeven uur waren we weer bij haar. Mam had zich niet verroerd.
image
‘Wil jij nog een sherry-tje voor me pakken kind?
Even bijkomen nog hoor’
Kylian kwam ook nog even een half uurtje kijken.

image

Rem voelde zich gelukkig al snel thuis.
Daar had ik me toch wat zorgen om gemaakt;-)
image

Half tien brachten we haar met Scotty naar binnen. Ze was inmiddels héél erg ‘bijgekomen’.
Hij past gelukkig precies achter het voeteneinde van haar bed.

‘Ik denk alleen dat je niet bij de spiegel kunt mam’.
-Da’s wel een puntje, mijn moeder is namelijk nogal ijdel-.
Ik geloof dat mijn moeder de eerste gast gaat worden met een eigen kaptafeltje in haar kamer.

Daarna nog even met de verpleegkundige en de vrijwilligster gekletst en toen huiswaarts.

Half één zou ik haar bellen.
Neemt ze niet op natuurlijk.
Peu nerveus wordt ze van dat ding.
Het ding heeft in totaal vier keuzetoetsen, genaamd Narda, Remco, Kylian en Huis plus een groene en een rode toets. O ja, en een SOS knop op de achterzijde.

Enfin.
Ik belde dus maar even naar de Schelp, ook om door te geven dat ik haar om vier uur op kom halen voor het bitterbal-festijn op de veranda.

Het goede nieuws: ze leeft nog.
Het slechte nieuws: Ze heeft met Scotty de hele hordeur eruit gereden.

Zucht.

Advertenties

22 gedachtes over “Op naar ’t Strand

    • Ja, normaal drinkt ze er hooguit anderhalf. In drie, vier uur tijd. En geen water hè! Geen druppel! Ik hield mijn hart vast. Ga de veranda even opruimen en de boodschappen en dan ga ik maar naar haar toe vast.

      Liked by 1 persoon

  1. Wat ziet je moeder er mooi en goed verzorgd uit. Als je vluchtig naar de foto kijkt, zou je niet zeggen dat ze doodziek is. Bijzonder dat ze haar kaptafeltje heeft meegenomen.
    Nu hoeft alleen nog maar het laatste cryptogram te worden opgelost. Dat zal helemaal vanzelf gaan, ook de moeilijkste opgave; ineens zijn alle vakjes gevuld……
    Sterkte Narda. Je doet het geweldig!

    Liked by 1 persoon

  2. De tuin heeft dezelfde sfeer als jouw tuin, ze zal zich daar vast snel thuis voelen.
    Hordeuren zijn te koop, moeders niet dus niet om treuren. Mooie foto’s van een “dame” , een broodmagere dame dat is waar maar wél een dame!

    Liked by 1 persoon

  3. Een mooie goed verzorgde vrouw zie ik zitten. Laat ze maar mooi genieten van haar sherry en scotty en puzzels zolang ze kan. Na elke sherry een flink glas water,liefst twee zou wel goed zijn.

    Groetjes, Ria

    Liked by 1 persoon

  4. Ach, kijk haar daar eens prachtig zien te zijn! Maar wat enorm dubbel zal het voor jullie allemaal zijn, het is toch was het ‘eindstation’ voor haar. Sterkte en lang leve Scotty! (Mijn moeder scheurde er het ganse Gooi mee door en versleet 2 motoren en tig banden in een paar jaar. Op haar begrafenis hebben we de km stand genoemd: 24.000 km; ze was er apetrots op 😉

    Liked by 1 persoon

  5. Ongelofelijk, als je je moeder ziet zitten, zou je niet zeggen dat ze zo ziek is…
    Het bitterbal-festijn. Jullie blijven er toch nog wat van maken. Sterkte!
    LIefs en een knuffel

    Liked by 1 persoon

  6. Ja, dat van die hordeur, daar moest ik toch ook om lachen, ik zag het ook zo voor me. Ze ziet er ook zo ontzettend goed uit op de foto. Wel mager natuurlijk maar voor de rest echt een knappe madam. Goed dat ze daar nu is, maar wat is dat een moeilijk afscheid hé. Bij alles denk je Nooit Meer…

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s