Een plekje voor mam in de Schelp😀

Maandag.
Als ik om negen uur naar Hospice de Schelp bel om te vragen of er misschien een plekje vrij is gekomen, hoor ik dat dit inderdaad het geval is. Ik weet niet of ik nou moet lachen of huilen of allebei tegelijk.
Twee weken geleden hadden we afgesproken dat ik deze week zou bellen en met de hittegolf in het vooruitzicht leek het mij maar het beste om dit dan ook maar gelijk als eerste te doen.

Als de huisarts mij terugbelt spreken we af dat zij rond een uur ook eerst even langs gaat bij mijn moeder.
Mijn moeder zelf weet op dat moment nog helemaal van niets.
Gelukkig begrijpen ze op het werk dat ik vrij wil / moet vandaag, hoe rot het daar ook uitkomt.

Om half twaalf ben ik bij haar. Boven aan de trap vertel ik het nieuws.
Ze schrikt heel erg.
‘Ik heb nog maar één pyjama die ik pas, hoe moet dat nou?’

‘Mam, er gebeurt niets wat jij niet wil’, je mag altijd nee zeggen. Niemand zal je dat verwijten, dat beloof ik je.’

Terwijl zij zich verder aankleed neem ik de voortuin eens flink onder handen. Ik denk terug aan hoe mijn vader het toch altijd keurig bij hield allemaal. En nu? Kijk dan nou toch! Gras, zevenblad, paardebloemen. Het voelt iedere keer als ik wat doe in de voortuin als water dragen naar de zee. De zevenblad knip ik tegenwoordig gewoon maar een beetje in vorm, voor de vorm. Het gras trek ik er uit, evenals de paardenbloemen. Dan knip ik de struikjes weer een beetje netjes in blokvorm.
Al met al ben ik een stief uurtje bezig.
Zo moet het maar.
-Sorry pap.-

Nadat mam een beetje van de schrik is bekomen vindt ze het toch wel oké.
‘Zo kan het toch ook niet meer hé?!’
Samen maken we vast een lijstje met de dingen die ze mee wil nemen. Dat wil zeggen: Ik denk hardop en schrijf, terwijl mam haar sigaretjes draait en af en toe zegt: ‘o ja, dat moet ook mee ja’.

De huisarts is erg lief en begripvol voor mam.
Hoewel ik vanmorgen toch nog even aan haar gevraagd heb of sondevoeding misschien nog een optie is, begint ze er niet over als ze ziet dat mijn moeder al begint te stuiteren als ik het woord ‘bouillon’ laat vallen, met het oog op de komende hittegolf.
Ze stelt mam een beetje gerust. ‘Het is zo fijn daar’.
Met de woorden dat ze vrijdag of maandag even bij haar komt kijken in de Schelp neemt ze afscheid.

De huisarts is net vijf minuten weg als. de coördinator van het Hospice langs komt voor het intake gesprek.
Als ze na een uur weg gaat is mam bekaf.
Gelukkig is het helemaal geen probleem als mam pas woensdag wil komen zodat ze nog even aan het idee kan wennen.
Bovendien komt Yvonne morgen schoon maken, en dat is toch ook wel prettig.

Voor ik naar huis ga hang ik nog even de was op en drinken we wat in de tuin.

‘Weer afscheid nemen hé mam’.
Zelf heb ik het er ook best moeilijk mee. Wat zal het huis zielloos en leeg zijn als zij hier niet meer is straks.

‘Vergeet niet dat je altijd terug kan hoor. Als het je niet bevalt daar dan pak ik je spullen weer in en gaan we weer lekker naar huis’.

Mam wil dat maar niet zo zien.

‘Nee kind, als ik ga, dan ga ik en dan kom ik niet meer terug’.

Advertenties

38 gedachtes over “Een plekje voor mam in de Schelp😀

  1. Ik vind je moeder dapper….. En realistisch…
    En jij… pffffff…. Mens wat een zware tijden zijn het…
    Sterkte… Met de verhuizing maar vooral met wat het impliceert…
    xxx

    Liked by 1 persoon

  2. Zo’n moeilijke laatste stap, en dat je moeder het durft te aanvaarden…
    Oh Nar, ik wou dat ik iets voor je kon doen behalve je sterkte en knuffels wensen. Ik vind het zo erg voor jullie…
    Zorg ook goed voor jezelf ❤
    Sterkte en heel veel liefs

    Liked by 1 persoon

    • Doe ik. Ik ga zo heen om alvast de kleding in te pakken en bloemetje voor Yvon te brengen. Yvon is nu aan het schoonmaken, dus dat wordt mam dan te druk. Maar hier is voorlopig alles op orde. Vanavond gewoon bbq. Met een klein stukje zalm voor mijn moeder;-)

      Like

  3. Heftig…maar het zal óók rust geven ,vooral met die warme dagen die er aan komen!
    Je moeder is inderdaad sterkt (dat heb je niet van een vreemde dus) ,ik denk dat ze er tot rust zal komen omdat er altijd aandacht genoeg voor haar zal zijn en ze niet meer bang hoeft te zijn jullie teveel te belasten. Maar het blijft heftig, héél veel sterkte voor allemaal <3.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s