Ach, de liefde, de liefde

Oude gedichten.

Ik heb zo’n schriftje. U ook?
Zo’n mooi gekaft schriftje gevuld met gedichten uit eigen hand.
De ene geschreven voor die ene grote liefde, het andere even later weer voor de andere.
Jaren staat zo’n schriftje gewoon wat onopvallend in je boekenkast te staan, ergens tussen ‘Zoveel liefde, zoveel tranen’ en ‘Gezworen kameraden’ in, als een grote blinde vlek.

Vanavond viel mijn oog er opeens weer op, en ik pakte het.
De meeste blaadjes zitten inmiddels los. Toch ben ik blij dat ik het bewaard heb. Ieder gedicht brengt weer een andere herinnering bij mij boven en de daarbij behorende emoties.
De meeste gaan over de liefde natuurlijk, of over verlangen.
Zoals deze bijvoorbeeld:

Mijn handen willen je aanraken, mijn stem wil je zachtjes verleiden
Mijn ogen willen jouw ogen zien, jouw ogen zwart van verlangen

Mijn lippen willen de jouwe kussen, mijn rug wil door jou gestreeld.
Mijn neus wil jouw geur ruiken, jouw geur van verlangen

Mijn borsten willen je mooie mond, mijn billen willen je tanden.
Mijn lijf wil jouw lijf voelen, jouw lijf, hard van verlangen

Mijn tanden willen je zachtjes bijten, mijn nagels een beetje krabben
Mijn lichaam wil jouw lichaam proeven,
jouw lichaam, gek van verlangen

Geschreven op 16-1-’95
(En ja hoor, ook een paar maanden later keurig ook in de praktijk gebracht;-)

Of wat te denken van deze?
image
Ooit geschreven na een sprookjesachtige nacht op het strand (en in zee!) bij volle maan. Bloedheet was het. Heb je dat trouwens wel eens meegemaakt dat het plankton licht geeft door het schijnsel van de maan? Zo mooi…

Of deze, voor R?
image
Niet het beste Engels, maar de essentie mag duidelijk zijn.

Ach, de liefde, de liefde.
Vertel eens eerlijk,
Wie krijgt er nou ooit genoeg van de liefde?

Advertenties

26 gedachtes over “Ach, de liefde, de liefde

  1. Ik krijg er kippenvel van…..meer kippenvel van ieee hoor. Ik ben niet zo’n romanticus…zou zo ook nooit kunnen schrijven.Vroeger al helemaal niet.Nu misschien als ik eens in een gekke bui zou zijn. Daarom blog ik ook ….dat mag je geen schrijven noemen!

    Liked by 1 persoon

  2. Pingback: Een bizarre vakantie in Australië, deel 2 | Beaunino

  3. Daar moet je gewoon echt heel zuinig op zijn die herinneringen .Gedichten schrijven ben ik pas zo’n 9 jaar geleden mee begonnen,een mooie manier om gevoelens weer te geven
    Groetjes Elisabeth

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s