In het zo(O)nnetje😎

Hoi Kyl,

Hier jij ook eens een blogbrief van je moedertje.
Ze is altijd maar zo druk hé, met van alles en nog wat, dat aandacht voor jou er vaak bij inschiet.
Je zegt dat je dat niet erg vindt.
Dat je dat wel begrijpt.
En dat doe je ook daadwerkelijk.

Sociaal -en invoelend- ben je van jongs af aan al geweest. Je kon evengoed met je ‘ouwe oma’ overweg waar je iedere vrijdag met opa een visje ging brengen, als met de kinderen in je klas.
Om over je oud-tantes maar niet te spreken.
Daar ben ik heel blij om Kyl, het zal je leven mooier en makkelijker maken. Het is een talent dat niet iedereen gegeven is.
Je mag daar best trots op zijn. Je moeder is dat in ieder geval!

Op school doe je het gewoon ook hartstikke goed. Ja, natuurlijk heb je wel eens gespijbeld of je huiswerk niet gemaakt, maar ik hoor nog altijd dat je een prettige jongen bent om in de klas te hebben, en bovendien presteer je gewoon goed op het niveau dat bij je past; je doet goed genoeg je best.

Naast school ben jij ook nog eens de meest trouwe vakkenvuller van Nederland volgens mij. Dat je contract iedere keer verlengd wordt zegt mij veel. Ook heb je een bijbaantje in het restaurant in Beverwijk. Je bent er niet vies van om de handen uit je mouwen te steken. 

Gelukkig spendeer je naast leren en werken ook meer dan genoeg tijd aan leuke dingen doen met je vele vrienden en vriendinnen en bouwen jullie met elkaar prachtige herinneringen op. Je hebt het met ze getroffen.
Dat je vaak pas rond vijf uur weer thuis komt neem ik maar een beetje voor lief: jullie zijn met elkaar, behalve die ene keer ben je nooit meer dronken thuisgekomen, en over vechtpartijen heb ik je ook nog nooit gehoord.
In juli ga je weer naar Lloret en deze keer zullen jullie met heel veel vrienden zijn. Ik hou mijn hart weer vast natuurlijk, maar ook dan zal het vast weer goed komen.

Ook thuis hebben we wel eens conflicten -je blijft natuurlijk een puber-, en daar hoort dat vreselijke gehang op /in je bed met al dat ongezonde vreetwerk kennelijk bij- maar gelukkig lachen we ook wat af met ons drieën.

Het is voor jou natuurlijk ook niet makkelijk geweest de afgelopen jaren.
Eerst het alleen wonen met je (half) overspannen moeder, daarna die rare Remco waarmee je je moeder ineens moest delen, de verhuizing naar het dorp verderop waar je geen zin in had, het infarct van je tante Fenna acht jaar geleden, de dakloze Portugezen Helder da Silva en Vania Alves die wij daarna zomaar acht maanden in huis namen om hen te helpen, de huwelijkscrisis tussen Rem en mij, alweer vijf jaar geleden, het gedoe met je biologische vader, en daarna natuurlijk alle ellende van de afgelopen twee jaar, een periode van ellende die begon met de zere nek van je moeder en waar nog steeds geen eind aan gekomen is.

Soms vraag ik me wel eens af of ik je te kort heb gedaan.
Of ik je te vroeg los heb gelaten?
Er te veel ben geweest voor anderen en te weinig voor jou?
Ik denk het niet.
Als ik kijk naar jou dan denk ik dat het wel goed zit. Je weet dat ik er altijd voor je zal zijn als je me nodig hebt.
Maar zeker weten doen we dat pas als jij op je sterfbed ligt en terug kijkt op je jeugd. Zo is het toch?!

Gelukkig hebben we af en toe wel onze (kriebel-krabbel)momentjes samen op de bank, of in de auto waar jij altijd zo gezellig met mij kan kletsten.

Ik denk dat je jezelf kunt redden, in welk gezelschap je ook zult verkeren.
Je kunt auto rijden.
Hebt binnenkort je vaarbewijs.
En volgend jaar een MBO (manager Hotel)diploma waar je altijd profijt van zult hebben, welke vervolgopleiding je ook zal gaan kiezen daarna.
Of niet.

Eerst volgend jaar nog je lange stage, en ik hoop dat je net als je (stoere) -van baby af aan- vriendin Sabine, naar Curaçao of zo zult gaan, wat lijkt dat me heerlijk voor je.

Lieve Kyl, jij bent voor mij het aller-allermooiste op deze wereld, en zult dat altijd zijn.
Vergeet dat nooit!

P.s. Op deze brief zit je nu echt niet te wachten.
Ik post hem lekker op mijn blog als een klein eerbetoon aan jou, omdat iedereen wel eens mag weten wat een lieve zoon je bent.

X mama.

  

Advertenties

40 gedachtes over “In het zo(O)nnetje😎

    • Dan kom ik misschien nog wel dat wijntje met je drinken hoor, verheug me nu al op zijn stage. (Ik moet me in houden niet teveel gaan pushen nu, anders vertikt hij het natuurlijk;-))

      Like

  1. Niet volmaakt nee, wie wel! Maar zijn hart zit op de juiste plaats en heeft al jong geleerd dat het leven niet altijd over rozen gaat en kan daarmee omgaan.
    Ach, hij heeft gewoon héél veel van z’n moeder meegekregen dus hij komt er wel.

    Liked by 1 persoon

  2. Toen mijn zoon 21 jaar werd zaten ex en ik net in een scheiding en heb ik ook een dergelijke brief persoonlijk aan mijn zoon geschreven. Bij het later opruimen van zijn kamer toen hij verhuisd was zag ik dat hij die brief bewaard had. Dat vond ik toch wel heel mooi ook. Bewaar hem dan ook maar zeker voor hem of geef hem.

    Liked by 1 persoon

  3. Je zoon heeft al een behoorlijke rugzak! En ondanks die rugzak weet hij zich niet alleen te redden, maar ook nog oog en oor te hebben voor anderen. Je kan nog zo’n geweldige studie doen, maar sociaal zijn zit in je of het zit niet in je. Hij heeft het.
    Lief om hem eens in het zonnetje te zetten.
    Ik zeg: zo moeder, zo zoon 🙂
    Liefs en een knuffel

    Liked by 1 persoon

  4. Een toffe vrouw en moeder en…

    om aan de vele
    lofbetuigingen
    iets toe te kunnen voegen

    heb ik nagelbijtend zitten zwoegen
    tot mijn vingers de krampen niet meer verdroegen

    je bent een fijn mens,
    zelfs
    wanneer de stoppen soms eens doorsloegen

    Lenjef 😉

    Liked by 2 people

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s