Niets bijzonders

Mam,

Is het zo ineens toch maar weer Moederdag hè?!

-En je bent er nog steeds-

Breekbaar, maar met een ruggengraat als staal. Ze hebben je er mooi niet onder gekregen. -Wie of wat dan ook-

Ja, natuurlijk ben je moe. Hoest je veel. Reutel je een beetje. Maar je wasjes doe je nog zelf. En ook voor de boodschapjes heb je mij meestal niet nodig.  

Je houdt nog steeds van het leven. Ondanks je grote verdriet. Je kunt nog steeds genieten. Gezellig, samen bij elkaar, met een borreltje erbij. 

Jullie zijn er nog wèl, en maak je geen zorgen, want ìk ben nog lang niet van plan om dood te gaan hoor!”

Ja, je bent nog steeds bij me op deze Moederdag. Dat had ik echt nooit gedacht als ik heel eerlijk ben. –Wie wel?-

We kunnen nog steeds praten samen, je hoofd is nog goed. En we kunnen nog steeds lachen, aan je gevoel humor schort nog niets. “Wat moeten we dan? Op de bank samen gaan zitten janken?” 

“Wat wil je zondag doen?” vroeg ik je van de week. 

“Niets bijzonders hoor kind”

Dus vanmiddag gaan we gewoon samen even naar pap, en daarna gaan we gewoon lekker in het zonnetje in de tuin stiekem samen een beetje zitten zuchten als Rem weer aan een van zijn vele verhalen zonder eind begint waarbij onze gedachten altijd weer onbewust bij afdwalen, en we elkaar lachend “Stel hem dan ook geen vrááhaag!” toefluisteren als hij midden in ‘de les’ even een nieuw pilsje pakt. 

Ja, gewoon even een paar uurtjes lekker in de tuin. 

Met misschien wat knoflookgarnaaltjes van de grill.  -Heus, heel kort gebakken nu. Wie weet wel door Kylian, het is per slot van rekening Moederdag toch?!-

Jij met je sherry en je sigaretje. Rem op zijn praatstoel en ik met mijn rosé en de asperges op schoot. 

“Je moet ze wel goed dik schillen hoor kind, anders blijven ze taai!” 

Gewoon een paar herinneringen ophalen aan eerdere moederdagen. 

De mooie, maar ook die intens verdrietige

En daarna gewoon een beetje onze zegeningen tellen tot het tijd is voor de asperges met ham, ei en gewelde boter. 

“Ze zijn toch wel goed gaar hè?”

Gewoon, een beetje samen zitten in de tuin. 

Niets bijzonders. 

Advertenties

22 gedachtes over “Niets bijzonders

  1. Ik krijg er tranen van in mijn ogen Narda. En ik moet ook wel een beetje glimlachen met Rem en zijn verhalen. Kan ie zo goed kwekken? Het is fijn dat je zo een goeie band hebt met je mama. Heb ik ook met mijn dochter, maar jammer genoeg niet met mijn moeder. Ik zie haar graag hoor en zij mij ook. Maar we kunnen niet praten 😦

    Liked by 2 people

    • Tussen mijn moeder en mij ging en verloopt het ook niet altijd vlekkeloos hoor. Maar ik snap dat dat iets heel anders is. Wat ontzettend jammer voor je. Ja, Rem kan heerlijk vertellen. Pffff…die verhalen over zijn werk soms. We snappen er de ballen van, en onze topo is ook al niet om over naar huis te schrijven. En dan nog al dat truckers latijn wat we maar niet kunnen onthouden. Pffff….zwaar soms hoor;-) Gelukkig kan hij af en toe ook gewoon stil zijn.

      Liked by 1 persoon

  2. Dat is toch een heel bijzonder moederdagcadeau, dat ze er tegen alle verwachtingen in nog is en vooral dat ze ook nog plezier in haar leven heeft.Wat fijn dat het jullie gegund is nog deze mooie herinneringen op te bouwen.

    Liked by 1 persoon

  3. Niks bijzonders…maar bijzonderder kan het niet: je moedertje is er nog. En hóé.
    Je kunt zo mooi de sfeer beschrijven. Ik heb het idee dat ik jullie al heel lang ken 😉 Ik hoop dat de asperges gaar genoeg waren en je moeder er nog een beetje van heeft kunnen genieten. En dat – als jij straks in bed ligt – denkt: het was toch heel bijzonder…
    Liefs xxx

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s