Domweg gelukkig ermee

Ik hou van ons huis. 

Ons kleine huis met de buxus ervoor. 

En de grote stap die je moet nemen om binnen te komen. 

Ik hou van het halletje, met de originele glas in lood-deur.  

 

Weer fris Zilvergrijs met wit, waar eigenlijk nooit haakjes genoeg schijnen te zijn, en het ochtendlicht zo diffuus door de talloze gele ruitjes naar binnen kan schijnen. En waar de inhoud van de drie rieten mandjes kan wisselen per dag, maar waar we de branddeken onberoerd op het zelfde plekje laten liggen. 

Ik hou van ons toilet. Altijd koud in de winter, met het plankje sinds kort.En waar we steeds vergeten dat de binnenkant van de deur nog steeds geschilderd moet worden omdat we nog steeds zo heel graag naar onze foto’s kijken. 

  

Ik hou van onze keuken. Waar ik terwijl ik aardappels schil zo fijn langs de oude rode koffiepot van mam, van zus, de dwarse straat in kan kijken. 

  

Ik hou van de schrijver van de tekst op onze schoolbordverfmuur.

 

  En veel van de slecht gestucte muur omdat we liever van het geld voor een stukadoor aan iets leuks samen uitgaven. Waarvandaan ik de appelboom toch zo mooi kan zien. 

 

Ik hou van onze kamer. Met de grote tafel en de heerlijke stoelen waar het altijd zo gezellig zit. En die gekke vloer met zijn kieren. Afgetrapt, versleten en met zijn duizenden voetstappen en kippenpoep, als ik weer eens even niet op heb gelet. Met het gezellige kacheltje in de hoek, waar ik zo graag naar kijk. 

Ik hou van de sleetse trap. Waar mijn puber moet bukken om het plafond niet te raken. Waar gestampt wordt soms, maar waar ik me gelukkig voel als ik mijn liefste op de bank terug vind. 

Ik hou van onze oudroze badkamer, hopeloos verouderd. Met haar donkere mahoniehouten meubel en de marmeren wastafel. En de romantische shutters, die eigenlijk al veel te snel lelijk werden. En waar we al negen jaar balen dat we in bad moeten douchen, maar toch nooit zo zeer, dat het veranderd is. Ik hou van mijn bad. 

Ik hou van de lichte overloop, en de vloeren van grenen. En de ‘zonnebank-kamer’ waar de oude wasdroger nog piept als ik de eerste was op vouw, terwijl ik geniet van  het uitzicht over het park. En waar we onze schoenen alledrie neer mogen gooien, ‘netjes’ in de hoek. 

Ik hou van Kyls kamer, -nou ja, soms ook niet-. Waar ik ’s nachts soms voorzichtig kijk, of hij veilig thuis is gekomen, uit zijn werk of na het uitgaan. Waar het ruikt naar 100 bussen Axe. Waar ik zolang ik lepels en aangekoekte borden vind, op zijn bureau, weet dat hij nog even mijn puber zal zijn.  

Ik hou van onze slaapkamer. Met de wand achter het bed, waarvan mijn lief niet weet dat ik hem achteraf toch liever grijs had gehad. Waar ik mijn kastdeur altijd openzet, omdat ik dan beter slaap. Waar ik vanuit mijn bed uitkijk op een schilderij van mijn zusje. Waar we een twee persoonshoeslaken en een tweepersoons dekbed hebben op onze lits-jumeaux. Waar zijn plekje altijd warmer is. 

Ja. Ik hou van ons huis. 

Ons huis, met onze heerlijke grote tuin op het zuiden, waar we direct verliefd op werden. 

Waar we samen later een ontwerp voor bedachten en samen uitvoerden. Samen een boom voor uitzochten. (1)

Samen een boom voor kochten. (2)

Samen onder zaten. (3)

Waar we de katten weten. 

Waar we de rozen planten, voor iedere trouwdag één. 

Waar we de kippen groter zagen groeien. En we kuikentjes geboren zagen worden. Waar we vuurtjes maken om met elkaar of vrienden bij te gaan zitten op lange zomerse avonden die nachten worden. 

Waar we onze eigengebouwde veranda achter het blauwe schuurtje weten, en samen in stilte kijken naar de jonge meerkoetjes, hard rennend over de waterlelies, of luisteren naar de regen op het dakje. 

  

Ja, ik hou van ons huis en onze tuin. 

Waar we mooie plannen maken en uitvoeren. En waar we onze herinneringen koesteren. 

De appelboom staat in bloei. 

Dat wilde ik eigenlijk alleen maar even zeggen.  

 

Advertenties

44 gedachtes over “Domweg gelukkig ermee

  1. Mooi, warm, liefdevol. Fijn dat je kunt genieten van de “gewone” dingen die, door ze te benoemen, plotseling heel bijzonder worden. Je bent een gezegend mens als je van zo veel kunt houden, Narda!

    Liked by 1 persoon

  2. Wat woon je daar mooi. Toch één vraagje, misschien wat persoonlijk… Bij het stukje over je toilet heb je het over het feit dat er binnenkort een plankje komt. Hadden jullie dan voordien zo’n Frans hurktoilet, en ga je binnenkort jullie kakje leggen op zo’n houten plank met een gat in?

    Liked by 1 persoon

  3. Home sweet home

    de meeste huizen
    zijn
    tegen elkaar gemetselde muren

    met hier en daar een raam en deuren
    langs de binnenkant van alles in kleuren

    een thuis is het
    wanneer
    de tevredenheid er blijft duren

    Een gezellig plekje, Narda! 🙂
    Lenjef

    Liked by 1 persoon

  4. Een mooie, lange ode aan jullie huis. Het ziet er ook hartstikke gezellig uit. En ach, elk huis heeft plekken die beter kunnen, mooier kunnen, deftiger kunnen. Maar die sfeer wordt bepaald door de bewoners die het geluk zelf maken en daar het huis ondefinieeerbaar maar rotsvast mee stucken. Da’s toch het belangrijkste.

    Liked by 1 persoon

  5. Wat een heerlijk blog om te lezen en mee te mogen kijken in je huis en tuin waar je zo van houd en geniet.Wat een leuk huis en prachtige tuin Ik hoop ook ooit zo van de plek waar ik nu woon te kunnen houden .Dank je wel voor de grote glimlach die je mij met dit blog gegeven hebt .
    Liefs Elisabeth

    Liked by 1 persoon

  6. Pingback: My Precious Tag en mijn blogverjaardag | Beaunino

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s