Mantelzorgen

Donderdag. 

Pas als ik om half twaalf op mijn werk kom en mijn collega’s goedemorgen wil wensen merk ik dat ik iets kwijt ben: Mijn stem. Sinds woensdag hoest ik de longen uit mijn lijf, dus zo gek is dat niet.  Verder gaat het eerst nog wel, maar om half drie kak ik helemaal in, en ga ik ziek naar huis waar ik meteen mijn bed in duik om daar de verdere dag niet meer uit te komen. 

Vrijdagochtend 

Ik lees in een bericht op (de familie) FB dat het echt niet goed gaat met mijn oom, de jongste broer van mam. 

Op verzoek van mijn nicht en neef vertel ik het aan mijn moeder. 
Nadat ik ’s middags de echo van mijn hart heb laten maken duik ik meteen weer mijn bed in. Echografiste zag trouwens ook niets bijzonders hoor. Maandag om negen uur nog even naar de cardioloog en dan kunnen we het hartenhoofdstuk afsluiten. 

Hoe het dan nu met mijn ribben gaat? Nog niet helemaal oké. Temp hangt ook rond 37,6 met pctm, en dat is voor mij echt wel verhoging. De labuitslagen zullen pas maandagmiddag bekend zijn. Goed, genoeg hierover. Dat gezeik!

Gelukkig was Lidy gistermiddag even bij mam. Eigenlijk zou ze bij mij eten, maar ik krijg zelf geen hap door mijn keel nu laat staan dat het me bij haar lukt. Rem haalt een kapsalon voor zichzelf en Kylian eet gelukkig op school hetgeen wat hij zelf in elkaar heeft mogen flansen. 
Dan komt er weer een berichtje binnen van mijn nicht. 
Mijn oom is rustig en vredig ingeslapen. 
Ik bel mam. 
Ze schrikt. 
Is een beetje in de war. 
‘Wat vind ik dit erg kind’. 
Ik ook. 
‘Zo erg voor je nicht en je neef, nu hebben ze niemand meer’. 
‘Ze hebben elkaar nog mam’. 
‘Ja, en jij hebt mij nog’. 
‘Moet ik even naar je toekomen?’
Het hoeft niet. 
‘Jij bent ziek. 

Blijf jij maar lekker in je bed’. 

Maar goed, vandaag moet ik haar toch weer halen en een gezonde pasta voor haar koken. Er moet toch weer wat fatsoenlijks naar binnen. Want ik geloof nooit dat ze gister nog dat (kleine) slaatje en die Nutri-pudding helemaal opgegeten heeft na mijn bericht. 
“Móét Narda?”
Ach ja, natuurlijk, als ik Rem vraag om mijn moeder te halen doet hij dat hoor.  En het koken doet hij ook heus. Maar hij wil vandaag ook eindelijk eens zijn motor nakijken, en de pergola schilderen. 
Bovendien moet ik er toch uit als mam er eenmaal is. Ik kan hem toch niet alleen met mijn moeder laten zitten? 
Begrijp me niet verkeerd, maar de stressperiode waar Rem en ik nu al twee jaar inzitten is nou niet echt direct een boost voor je huwelijk. 
Het is mijn lijf, mijn familie en hij moet daar ook allemaal maar noodgedwongen mee dealen. 
En soms heeft hij het daar een beetje moeilijk mee. Dat zou ik ook hebben in zijn plaats. Ik moet er niet aan denken om mijn schoonmoeder minstens drie keer per week aan de eettafel te vinden als ik uit mijn werk kom.
-Of weer gezellig twee nachten midden in de nacht in je vrije weekend met je partner naar het ziekenhuis te rijden. 
-Of nachten achter elkaar naast een partner in bed die om de tien, twintig seconden haar longen uit haar lijf ligt te blaffen zodat je zelf geen oog dicht doet maar wel de komende tien uur je ogen open moet zien te houden als je over over de snelwegen in Vlaanderen en Nederland kart. 
U wel?

Tuurlijk, in Good times and in Bad, maar een ‘boost’ kunnen we het niet noemen. 

Nee, echt móéten moet ik het natuurlijk niet. 
Ik kan haar namelijk ook thuis laten barsten.
Met haar Nutridrinks, haar sigaretjes en haar sherry-tje. 
‘Dat geeft niets hoor kind, ik red me wel’. 
En ondertussen voel ik me weer schuldig omdat ik dus vanmorgen níet op mijn werk zit, maar vanmiddag wèl mijn moeder op ga halen. 

Snapt u? 

Soms hè, dan denk ik ‘Hoe moet het nou toch allemaal?’  
Werken, in juni zelfs weer de nachtdiensten werken, èn straks nog meer voor mam zorgen. Terwijl ik zelf lichamelijk gewoon al een paar jaar helemaal niet oké ben. 
De gemeentes en de overheid weten het allemaal zo leuk te brengen, ze hebben allemaal van die prachtige briljante ideeën achter hun bureautjes bedacht om te bezuinigen op de zorg, maar ìk, en al die andere mantelzorgers met mij, kunnen het mooi alleen opknappen. 

Of met z’n tweetjes, of drietjes als je de mazzel hebt dat je de zorg met een broer of een zus kan delen. 

Ze weten niet eens wie ik ben joh! 

Misschien moet ik daar op mijn blog toch ook eens wat mee. 

Als ik er ooit de puf voor heb. 

Advertenties

18 gedachtes over “Mantelzorgen

  1. In Vlaanderen hebben we ook mantelzorg. Ik doe dat ook voor mijn moeder en vader, die allebei blind zijn. En ik heb ook geen broers of zussen, dus als er iets is, komt het altijd op mij neer. Gelukkig zijn ze nu nog redelijk gezond, maar het kan héél snel veranderen. Hoe ik dat ga bolwerken, geen idee. Ik heb mateloze bewondering voor je!

    Liked by 1 persoon

  2. Het is ook echt helemaal niet van de poes, allemaal. Het is allemaal ook veel te veel om te bolwerken op je eentje. Mantelzorgen ja, zolang zij er maar van af zijn van “het probleem”, als ik dat zo oneerbiedig mag stellen. Ik wil ook een grote steen in dat water gooien, in Vlaanderen dan, ik ben er nog over aan het denken hoe, maar mijn blog zal daar zeker een rol in spelen.xxx

    Liked by 1 persoon

  3. Mantelzorgen plegen inderdaad roofbouw op hun lichaam. dat kun je een páár maanden ongestraft doen maar daarna gaat het onherroepelijk ten koste van jezelf. En natuurlijk óók bij de mensen om je heen. gelukkig wéét je het, zodra je hem dat laat merken en vooral je waardering laat zien kan hij er vast wel weer tegen. Ooit komen betere tijden!

    Liked by 1 persoon

  4. Het is zo heftig allemaal wat ik lees .En ja het is niet eenvoudig voor een relatie .Ik weet niet goed wat te schrijven ,mijn man heeft mij altijd gesteund en als ik het zo lees jouw mannetje ook .Wees zuinig op elkaar !!
    Lieve groet Elisabeth

    Liked by 1 persoon

  5. De mantelzorg van vroeger kun je natuurlijk nooit vergelijken met de mantelzorg die je tegenwoordig verplicht moet doen van de regering. Soms slaap ik of Dinnetje weleens op de logeerkamer als door wat dan ook de nachtrust verstoord wordt. Zoals afgelopen twee weken dat Yaron ziek was. Toen hebben we om en om de nacht bij Yaron geslapen omdat hij vier, vijf keer per nacht wakker werd. En mijn schoonmoeder aan tafel. Waarom denk je dat ik er eentje heb gekozen waarvan de moeder 3300 km verder weg woont 😉

    Love As always
    Di Mario

    Liked by 1 persoon

  6. Jullie zijn net gewone mensen wie het allemaal teveel wordt… De ene klapt volgt op de andere en dan heb jij ook nog een gezondheid van lik-me-vestje. Als ik een wonder kon verrichten, deed ik het meteen.
    Gecondoleerd met je oom.
    Sterkt en liefs, Narda xxx

    Liked by 1 persoon

  7. Ik heb al je blogs wel gelezen maar even nergens gereageerd de laatste weken. Had even rust nodig voor mezelf. Ik herken echt heel veel dingen in jouw blogs. Had zelf ooit zo’n dikke keel dat ik amper nog kon eten en slikken. Zelfs een onderzoek naar mijn schildklier gehad. Niets gevonden en later was het opeens over. Teveel stress te veel meegemaakt. Wel wijs altijd om het te laten onderzoeken hoor zeker met je familie geschiedenis. Zo’n ontzettende spierpijn net als jij onder mijn borst ook gehad. Allerlei onderzoeken gehad, niets gevonden. Pijn was echt fysiek aanwezig. Ik weet dat de geest en het lichaam in evenwicht moeten zijn. En wat jij de laatste jaren meegemaakt hebt heeft dat het ook denk ik wel heel erg verstoord. Ben geen psy of dokter hoor. Heb wekenlang het nummer van Rob de Nijs hardop lopen zingen “er is geen sterker hart dan dat van mij’ ..Stom maar het hielp. Gewoon de angst om iets aan mijn hart te hebben ook. Logisch toch. En mantelzorger voor je moeder zijn. Ik heb meerdere keren gedacht respect voor jou maar zeker ook voor je partner die veel voor je moeder ook gedaan heeft en jou er mee bezig ziet. Het zijn gewoon moeilijke tijden en hoop voor jullie dat het weer wat beter zal gaan allemaal. Denk ook aan jezelf, je gezondheid en je geluk met man en kind. En bij twijfel gewoon aan de bel blijven trekken hoor. Heel veel sterkte met alles.

    Liked by 1 persoon

  8. In lief en in leed hè. Zo gaat dat.
    Soms komt er zoveel tegelijk dat mensen zich afvragen waar je de kracht vandaan haalt. Maar toch, je doet het.
    Mensen zijn onmetelijk veerkrachtig.

    Levenspaden, beslingerd met rozen.
    Die prikkende doornen kunnen we allemaal aan
    als je maar mensen om je heen hebt om je bij staan.
    Dikke knuffel.

    Liked by 1 persoon

  9. Een moeilijk probleem, dit. Een dikke week geleden is mijn moeder onwel geworden, kreeg ze een klein aanvalletje en was ze twee minuten buiten westen. Gelukkig was er net een poetsvrouw in huis, anders had ze het alleen moeten verwerken. Die belde de ambulance en probeerde daarna de kinderen op te bellen, van wie ze de telefoonnummers had gevonden. Niemand gaf thuis, tot ze uiteindelijk mijn schat aan de telefoon kreeg die mij kon bereiken op het werk. Ik heb al mijn afspraken afgezegd en zat bij haar op de spoedgevallen van half twaalf tot na vier uur.
    Vier zonen heeft ze dus, maar alle vier zijn (druk) aan het werk, en hebben in het weekend de handen vol met huishoudwerk, boodschappen,… Hoe combineer je dit met voor de oudjes te zorgen? In mijn geval heb ik ook nog hoogbejaarde schoonouders.

    Like

  10. Zorgen doe je uit liefde, dat geeft je de mentale kracht. Maar je lijf kan dat niet altijd verwerken. Het zou heel goed voor je zijn om je mantel even een week aan de kapstok te kunnen hangen. Maar hoe neem je nou een snipperdag van je eigen moeder. Blijf het bespreekbaar houden in je gezin en neem voldoende rust

    Liked by 1 persoon

  11. Je doet het uit liefde voor je moeder, maar de regering maakt ook dat je niet anders kunt. Dat jij, je gezondheid, je relatie er onder leid, daar word niet naar gekeken. Immers, als die mensen die het beleid maken in zo’n situatie komen, huren ze iemand in, daar hebben hun het geld voor, wij niet……
    Houd je taai meis.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s