Gelul achteraf

‘Nou vertel kind, hoe was het bij de neurochirurg?’
Zonder dat het ons beiden echt gestoord heeft, hebben we nagenoeg niet gesproken in de auto.
‘Goed mam’.
Ik schenk wat in terwijl mam aan tafel schuift.
-Rose’tje, sherry’tje, je kent het wel-
‘Een paar dingen vond ik echt vrij opmerkelijk hoor’.
Mam schuift wat dichter bij.
‘Weet je nog waar Fenna haar infarct zat?’
Ik pak een vel papier, teken een hoofd van bovenaf gezien, de twee hersenhelften duidelijk zichtbaar. ‘Híer, weet je nog?’
Ik teken een ovaal van zo’n vijf cm.
Mijn moeder knikt.
‘Ja, best een groot was dat gebied hé?’
‘Mmm.’
Ik teken verder.
In de rechter hersenhelft teken ik een grote donkere stip.
‘Hier had ze ook een beschadiging mam’.
‘O ja?’
Dan arceer ik een groot gebied van de linker hersenhelft donkergrijs.
‘En dìt gebied, hier, was ook beschadigd. Je kon heel duidelijk een verschil zien met de andere hersenhelft’
Normaal horen ze te spiegelen, maar waarschijnlijk heeft zus haar linker hersenhelft te weinig zuurstof gekregen.
‘Ze had hartfalen mam, en de slagader die dat gebied van zuurstof moest voorzien was nauwelijks zichtbaar op de scans. Die linkerhersenhelft kreeg gewoon niet genoeg zuurstof’.

Mijn moeder tuurt aandachtig naar mijn krassende pen op het papier terwijl ik haar zo goed mogelijk de informatie die ik van de neurochirurg heb gekregen aan haar probeer over te brengen.
‘En die schade die je hier ziet, hier, in deze linkerhersenhelft, daarvan valt niet meer te zeggen wanneer die ontstaan is’.
Ze kijkt me vragend aan.
‘Het zou best zo geweest kunnen zijn dat haar hersenen al veel eerder schade ondervonden van dat zuurstofgebrek’.
Mam knikt.
‘Vanaf haar zesentwintigste bijvoorbeeld?’
Ze snapt waar ik heen wil.
‘Ja, dat zou best zo kunnen zijn’.
Het kán, het is alleen niet met zekerheid te zeggen’.
Zelf klinkt dat me wel ook heel aannemelijk in de oren.
De schade was zo duidelijk zichtbaar, het kan toch ook niet anders dan dat dit een karakterverandering teweeg heeft gebracht?

‘Had zus vroeger weleens last van haar hart?’
Ik vind het eigenlijk nog steeds gek.
Zoveel aandacht heeft zus nooit op haar hart gevestigd. Ja, ik wist dat het niet ‘helemaal
oké’ was, maar verder??
De afgelopen dagen heb ik wat dingen opgezocht over hartfalen en ik ben daar best van geschrokken.
Ze denkt na.
‘Nou, ooit heeft ze wel een stuip gehad. Daar kreeg ze toen pilletjes voor. Die moest ik geven als ze ziek was of koortsig. Gewoon onder haar tong’.
Het stripje heeft ze in de loop der jaren niet eens leeg gemaakt.
‘En één keer werd ze hartstikke blauw.
Echt hartstikke blauw.
Ik was me rot geschrokken’.
Oké. Die verhalen had ik ooit eerder gehoord, maar hé, mijn zus was toch zo sterk als een paard?
Op atletiek had ze nergens last van, en zonder problemen liep ze de 10 Engelse Miles van de Dam tot Dam toch vroeger?

Maar misschien was ìk wel degene die zich er gewoon niet erg druk om maakte, niet goed naar haar geluisterd had, en misschien had zíj mij juist niet onnodig nog meer ongerust willen maken?

‘Ik heb een verwijsbriefje van dr. Spruitje voor de cardioloog gekregen. Niet dat ik echt ongerust ben hoor, maar…’
Mam blijft er vrij laconiek onder.
Ik eigenlijk ook. Het zal vast zo’n vaart niet lopen. Ik gebruik geen drugs, rook niet en drink keurig mijn rode wijntje op z’n tijd;-)
Maar ik heb wel twee neven. Waarvan de ene (46) vorig jaar zomaar overleed in zijn slaap aan een hartstilstand, en de andere (38) vorig jaar een harttransplantatie heeft ondergaan.
En nu zus dus.
En die hartkloppingen van Kyl vorig jaar zitten me ineens ook niet helemaal lekker meer, ondanks dat kastje.

Opeens licht mijn telefoon op.
Het is een berichtje van ex.
Hij had me gister al de brief van de rechtbank doorgestuurd over het besluit dat neef definitief aan hem toe is gewezen.
Het was best een triest verslag:

‘…Verteld dat hij slecht te eten kreeg. Dan kreeg hij gewoon snoep ipv warm eten….’
‘…Veel vrijheid, hoefde zich van zijn moeder niet. te wassen of zijn tanden te poetsen…’
….En erger….

Ex voelt zich heel schuldig.
En dat ìs hij ook, ik stél hem ook verantwoordelijk voor de eerste drie levensjaren van neef.
-en mezelf ook-
Maar mensen maken gewoon stomme fouten.
Zeker als er verslavingen in het spel zijn.

Toen neef drie jaar was heeft Ex zus verlaten en is hij in therapie gegaan.
Een paar jaar.
Intern.
Dat is zwaar.
Zeker als de moeder van je zoon
intussen een CVA krijgt.
Nu werkt ex wederom in de psychiatrie, en helpt hij -privé- op holistische wijze andere mensen met verslavingsproblematiek. Hij heeft zelfs sinds kort een adviserende functie omtrent verslavings-therapieën in een ziekenhuis.
Wat mij betreft heeft hij zijn fout meer dan goedgemaakt. Hij zorgt al weer zeven jaar heel goed voor zijn zoon.
Op een wijze waar ik op 200% achtersta.

Ik denk dat ik wel kan stellen dat mijn neef uiteindelijk zijn redding is geweest.

De zíjne wel.

Tsja.

Advertenties

20 gedachtes over “Gelul achteraf

  1. Die erfelijkheid zou ik goed in de gaten blijven houden, niet alleen bij jezelf maar ook bij je zoon. Beter een controle te veel dan één te weinig.
    Het valt ook niet mee waar jij allemaal mee belast wordt. Volgens mij ben je de steun en toeverlaat van je familie. Ik hoop dat je snel weer een normaal leven krijgt zonder al die problemen.
    Een dikke knuffel, Adam.

    Liked by 1 persoon

  2. Ik zou naar de cardioloog gaan om gewoon uit te sluiten dat er iets is. Op die manier ben je er ook op tijd bij. Ik herken dit onrustige gevoel omdat het ook bij mij in de familie zit. (moeders kreeg een bypass met 47 jaar evenals haar vader enzo.) er is niets mis mee om alles even te laten checken. Dikke knuffel meis xxx

    Liked by 1 persoon

  3. Heftig allemaal Narda! Die erfelijkheid, daar kan een mens van schrikken. Goed dat je je laat onderzoeken.
    Ik ben laatst, net als mijn zusjes en de kinderen van mijn broer, onderzocht vanwege een aneurysma dat mijn broer heeft in de aorta. Mijn vader was 48 toen hij overleed en voor meer dan 95% was dat (achteraf gezien) ook door een aneurysma. Met mij is niets aan de hand… gelukkig niet, maar mijn ene zus is maar summier onderzocht, wil nog verdere onderzoeken laten doen en bij mijn andere zus hebben ze van alles gevonden, hoewel gelukkig geen aneurysma.
    Je weet maar nooit hè…

    Liked by 1 persoon

  4. Ik snap dat voor jou het verwoorden van dingen goed doet en zo’n nagesprek verhelderend voor je is. Ik lees het regelmatig maar heb daar niet altijd een reactie op. Herken in jouw zus ook zoveel van mijn zwager die vorig jaar overleden is. De auto vol vuile kleding en beddengoed die ik meenam en zo kan ik nog wel veel meer bedenken.Alles vervuild. Een kind wat niet eens aangekleed en gewassen werd en met een zak snoep op de bank. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Het is gewoon moeilijk.

    Like

    • Ja, zeker hè? Ik vind het fijn te horen dat je het herkent. (Hoewel het natuurlijk niet fijn is dat jullie dit ook mee hebben moeten maken). Ze waren gewoon ziek, en op sommige momenten is het heel moeilijk om dat voor ogen te houden. Herken je misschien ook de driftbuien? Het -geen schaamte gevoel meer hebben?-

      Like

  5. Er zijn gelukkig toch ook wel goede dingen uit alle ellende voortgekomen , dat ex nu een goede vader is én dat jij nu na laat zien of er geen erfelijke kwaal zit.
    Ondertussen verdwijnen je gevoelens van onmacht stukje bij beetje lees ik tussen de regels door, en dát is winst.

    Liked by 1 persoon

  6. Geen geluk, hoor Nar. Je zet alles voor jezelf op een rijtje.
    Alleen zo verdomde jammer dat het je zus geen goed heeft gedaan. Hoogstens meer begrip achteraf. Je lette al goed op Kyl en nu heb je nóg meer reden om je poot stijf te houden bij de cardioloog.
    Ik ben blij te lezen dat uit al die ellende nog iets moois is voortgekomen: ex en neef hebben het goed samen!
    Liefs en een knuffel,
    Kakel x

    Liked by 1 persoon

  7. Hou je cholesterol in ieder geval goed in de gaten en misschien beta blokkers. Ik behoor bij de 5% die goed uit een hartstilstand is gekomen. Waarschijnlijk was mijn cholesterol ook te hoog. Nooit gerookt niet te zwaar en altijd veel bewogen en toch een stilstand.
    Hou jezelf goed in de gaten.

    Liked by 1 persoon

  8. Succes de 20ste. Altijd goed om het te laten onderzoeken.

    Ik lees altijd vol bewondering jou verhalen. Je omschrijft het zo helder, duidelijk… met een lach en en traan
    Dat is echt een gave!
    Knuffel

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s