De bevindingen van een blogster op een zekere morgen in maart anno 2015 waarop de stroomvoorziening waren uitgevallen

IMG_6907

‘Mam?
Wordt eens wakker…’
Als ik mijn ogen open doe zie ik het hoofd van mijn grote zoon door een kier van de deur steken.
‘Wat is er?’
‘Ik heb me verslapen, de stroom is uitgevallen’.
Ik kijk naar links naar de mijne, rechtdoor naar die van Rem.
Inderdaad, de displays vertonen geen teken van leven.
‘Wil jij alsjeblieft naar school bellen, als ik het doe klinkt het zo ongeloofwaardig’.

Vlak nadat ik de mentor persoonlijk heb doorgeven dat Kyl wat later zal komen vanwege een stroomstoring, hoor ik hem al ‘Doeg mam, tot vanmiddag’, gevolgd door de harde knal als de achterdeur dichtslaat.
Hè, waarom moet dat nou toch altijd zo hard?

Goed, tijd voor actie.
A girl’s gotta do what a girl’s gotta do, in tijden van nood: Remco bellen!

‘Jíj hebt geen stroom’, neemt hij vrolijk op.
Gelukkig is het dus een stroomstoring die niet alleen ons huis betreft. Dat scheelt me in ieder geval een hoop moeilijk gedoe van snoeren nalopen en dergelijke.
‘Wil je me dan bellen als het voorbij is?’
‘Maar schat,dat weet jij toch veel eerder dan ik (hahaha)?’
(Grrr…)

Het is inmiddels tien uur.
Kijk, nog wat reacties op mijn blog van gister. Gelijk maar even antwoorden.
Ik tik een regel of wat, in antwoord op Falderie, maar als ik dat eindelijk verzenden wil…no way!
Wat is dat nou?
O ja, stroomstoring natuurlijk.
Tijd voor koffie!

Beneden druk ik op het knopje van mijn Nespresso apparaat.
Nog maar een keertje.
O ja, dom, dom, stroomstoring Nar, dûh!
Ik laat wat water in de ketel lopen, draai vervolgens het gas om, en verwacht het tikkend geluid van de ontsteker te horen.
En nog een keer natuurlijk.
Niets.
Maar het is toch gas?
O wacht,
Elektrische ontsteking natuurlijk.
Hé, wat stom weer.
Gelukkig vind ik nog een verdwaalde aansteker ergens achter in de keukenla.

Goed.
Next.
Heb ik eigenlijk wel iets van koffie?
Ik neus wat in mijn grote voorraadlade.
Kijk, een mens heeft toch altijd meer dan hij denkt.
Verheugd zet ik het nog gesloten doosje met de sterke koffiezakjes uit de erfenis van zus op het aanrecht.
Eerst maar eens wat melk warm maken.
-Hé, wat is het donker hier in de koelkast?-
In de magnetron maar met die melk, want de Nespresso schuimer doet het natuurlijk niet.
Kijk, zie je, ik begin het al te leren.
O shit!
De magnetron natuurlijk ook niet hè?!
Dom, dom, dom.
Even later herhaal ik de gas ontsteek procedure van zojuist -en nee die ontsteker doet het nog steeds niet- en zet ik wat melk op het kleine vuur naast mijn mooie rode fluitketel.
Waar is mijn klutser eigenlijk?

Verwoed kluts ik mijn melk rond in het kleine steelpannetje.
Kijk, dat is best gezellig toch?
Zo kneuterig.
Misschien moest ik maar eens kijken voor zo’n ouderwets koffiefilter.
Leuk, kan ik gezellig ouderwets kokend water opgieten in de oude koffiepot van mam die we altijd mee hadden in de caravan.
Jaren heeft hij daar op zijn bronskleurige rechaudje gestaan. Als het mooi weer was buiten op het tafeltje voor de tent en als het koeler was op het kleine aanrecht in de caravan.
Ik had hem in november, ergens in een hoek op de vensterbank bij zus teruggevonden.
En nu stond hij hier voor me op de mijne, een grote glimlach op zijn snoet, wellicht door de vele herinneringen aan mooiere tijden van weleer.
-of oké, door de hand van zus, wat eigenlijk een beetje op hetzelfde neerkomt.-

Als het schuim eindelijk naar mijn zin is, giet ik het op de koffie.
Prachtig, zie toch eens hoe goed ik dat kan!
Geroosterd broodje er maar bij?
O nee.
Hè, denk nou toch eens na!
In plaats daarvan neem ik lekker drie koekjes.
-Spiegeleitjes ken je die?
Ze klinken in ieder geval wel lekker gezond.
Dat scheelt al de helft, toch?!-

Frisjes hier trouwens.
Even de verwarming wat hoger.
K#t, die doet het natuurlijk ook niet.
Wacht, ik kan natuurlijk wèl ons haardje aansteken.
Die blaast immers warme lucht.
Met mijn grote teen klik ik op het knopje om het ding aan te doen.
Geen pukkel natuurlijk.
Verdorie.
Mam zit natuurlijk ook zonder stroom in de kou.
En die weet natuurlijk nog niet dat het een groter gebied betreft.
Even meteen bellen maar…

O, geen kiestoon.
Met mijn mobiel bel ik mam.
Wacht even, als mijn telefoon het niet doet, doet de hare het natuurlijk ook niet hè!!
Zjeez wat ben ik dom zeg!
Ook haar mobiel gaat niet over.
Die zou het toch minstens moeten doen?
Nou ja, hopelijk ligt ze nog lekker op één oor.

Goed.
Wat gaan we doen?
Eerst maar een dekentje.
Of twee.
Als ik het straks heel koud krijg kan ik altijd nog gaan hardlopen.
Lekkere warme douche daarna.
O nee.
Dat kan dus ook niet.
Eerst maar eens mijn ‘bevindingen van hedenmorgen zonder stroom’ opschrijven voor het nageslacht en eventuele andere geïnteresseerden.
Wie weet wat ze nog van mijn ervaringen opsteken.
Kennis moet je immers delen, niet waar?
Stel je voor zeg! Dat dit blog nog eens heel belangrijke informatie gaat geven over duizendmiljoen lichtjaren.

En nu?
Blogs lezen zit er ook al niet in natuurlijk.
Even op internet kijken of er al een beetje schot zit in mijn stroom.
Hmm.. zonder WiFi lukt dat ook al niet erg.
Ik kan geen bericht openen.
Vroeger hadden we zo’n oud transistor radiootje.
Gewoon op batterijen.
Misschien moest ik die ook maar weer eens aanschaffen.
En zo’n wekker.
Die je op kunt winden tot je vingers pijn doen van het draaien, en die de volgende morgen zo hard rinkelt dat je van schrik binnen twee seconden rechtop naast je bed staat.
Ken je die nog?

En een open haard.
Echt.
Die hebben we gewoon nodig.
Of dan toch een houtkachel op zijn minst.
Daar kan ik dan mooi tegelijk het vrolijke koffiekannetje op warm houden.
En dan met mijn transistorradiootje er gezellig voor.
En kaarsjes hè, veel kaarsjes als het dan donker wordt.

Hééy! Kijk!
Het licht gaat aan.
Het zal toch niet waar zijn?
Jawel hoor, we zijn er weer😄

Bijna jammer…
Nou ja, wel weer een leermomentje zo.
Krijg al bijna zin in de volgende stroomstoring.

(Rem: je hebt ‘m hè?
Regel jij die houtkachel, dan zorg ik voor de wekker, een transistorradio, een koffiefilter en kaarsen. XXX)

Advertenties

36 gedachtes over “De bevindingen van een blogster op een zekere morgen in maart anno 2015 waarop de stroomvoorziening waren uitgevallen

  1. Echt heerlijk droog beschreven, Narda.
    Net toen ik het echt koud begon te krijgen, was het voorbij. En ja, ik ga ook zo’n radiootje kopen, heb ik besloten. Zul je zien dat de batterijen leeg zijn wanneer je hem echt nodig hebt… Een doodgewone opwindwekker heb ik nog. En, laten ze alsjeblieft die ouderwetse sirenes-van-de-eerste-maandag-van-de-maand niet weg doen. Heb laatst wel weer een voorraadje water ingeslagen op een helder moment.

    Like

  2. Wat heb jij weer geluk gehad, ik moest het zonder koffie doen. In het appartement hebben we geen gas alleen (geen) stroom. Dus ook geen koffie zetten op de ouderwetse manier.
    Helaas (gelukkig?) werkte ik vandaag thuis dus anderhalf uur lang niet werken. Staren naar een leeg scherm zonder koffie 😦

    Liked by 1 persoon

  3. Wij inlanders in Drenthe hebben geen centje last gehad. Maar zo te lezen was jij wel heel erg de kluts(er) kwijt 🙂
    Stel je eens voor dat zo’n storing een hele dag duurt, of erger nog, een week, of dat de stroom /energie voor altijd op is… wat een ellende zal dat worden.

    Like

  4. Ik vind het grappig dat mensen zo op elektriciteit steunen en als de stroom uitvalt vinden veel mensen het eigenlijk best gezellig zo. Waarom doen we niet vaker van die dagen alsof de stroom uitvalt? Gezellig toch?

    Liked by 2 people

  5. We zijn gewoon stráálverwend! Maar ik weet niet hoe ik me gered zou hebben want wij hadden nergens last van. Een open haardje héb ik, dat is mazzel!
    Een batterij radio heb ik óók…. maar wáár ook alweer, net als de koffie filterpot al zóu het filterdeel van ons koffiezetapparaat ook wel kunnen werken. Kaarsen zát en bij de hand én lucifers om de ontsteking van het gasstel te ontzien….. het moet wel lukken denk ik;-)

    Liked by 1 persoon

  6. Je zal het niet geloven, maar toen ik over de stroomstoring in Noord-Holland hoorde, heb ik aan je gedacht!!
    Ik heb hetzelfde als er tijdelijk geen water is: toch gewoon de kraan opendraaien.
    Leuk blog, Nar 😀

    Liked by 1 persoon

  7. Vast een goeie oefening voor earth hour. 😄

    Bij mij in Myanmar viel dagelijks de stroom uit. Héb wat weg kunnen gooien uit koelkast en vriezer. Op de markt liggen de hompen vlees onder natte lappen om het “goed” te houden.
    Stroom is pure welvaart en een generator helemaal. 😄

    Liked by 1 persoon

  8. Ook dezelfde stroomstoring beleefd. Daarbij nog een nare bijkomstigheid ervaren: er kwam meteen ook geen water meer uit de kraan. Wonende in een hoog flatgebouw wordt het water n.l. door middel van een pomp omhoog gepompt; en dat gaat ook elektrisch !
    Flessen water kon ik niet meer kopen want alle supermarkten werden meteen afgesloten.
    Dat is het eerst wat ik dus zal doen: flessen (nood)water aanschaffen.

    Liked by 1 persoon

  9. Ja, moest aan jullie in het noorden van het land denken toen ik van de stroomstoring op de radio hoorde, ja, bij mij deed ie het wel ……… maar ik kan mij onze laatste grote stroomstoring nog goed herinneren ………. 6 uur zonder lijkt een eeuwigheid als je het koud hebt.

    Liked by 1 persoon

  10. Heerlijk beschreven Narda ik zou mijn haren net föhnen en dacht al dat hij te heet was geworden en het daarom niet deed… (Had m nog niet eens gebruikt dus onmogelijk-hoe blond geverfd kan je zijn!) rennend naar beneden om te zien of de aardlekschakelaar eruit lag maar nee….. Dan maar koffie oh nee K grrr geen stroom…. Dus zoooooo herkenbaar!!!! ;)) ik hen iig hartelijk gelachen op de zondagochtend ! Dank je wel! Groetjes Linda XXX

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s