#wijoverdrijvenniet

Op Internationale vrouwendag, 8 maart jongstleden, is dit artikel van de Belgische blogster Yasmine Schillebeeckx gepubliceerd in ‘de Morgen’.

Als je wilt weten waarom haar artikel inmiddels al zoveel emoties heeft losgemaakt bij zoveel mensen -ook in Nederland inmiddels- raad ik je aan even deze samenvattende blog van Sylvia Kuysten te lezen die zij vanmorgen plaatste, en wat ook de reden is dat ik toch besloten heb er vandaag toch een blog over te schrijven.

Om heel kort te gaan draait het allemaal om ongewenst -seksueel getint- gedrag.

Mijn blogmaatje Tiny had er afgelopen zondag ook al over geschreven. Ook in reactie op hetzelfde artikel van Yasmine. Ik las haar verhaal op het perron van het CS, net klaar met mijn werk, en ik voelde de adrenaline gewoon door mijn lijf gieren.

Misschien moest ik beter maar wat anders gaan lezen.

Want nee.

Liever denk ik daar gewoon niet meer aan.

Negeer ik het.

Wuif ik het weg.

Ik reageerde deze keer echter wél.
Onder andere schreef ik in mijn reactie op haar blog: ‘Weet je Tiny. Ik maak er allemaal geen geheim meer van hoor. Maar ik hou me er liever niet meer mee bezig.’

Want Ja.

Zelf heb ik ook genoeg meegemaakt.
Zomaar wat voorbeelden:

Een man van in de vijftig die me niet met rust wilde laten, toen ik een jaar of veertien was en aan het hardlopen was in het bos.

Een jongen van een jaar of twintig die me zogenaamd voor een lolletje naar de grond trok en boven op me ging liggen rijen.
Ik was verlamd van schrik en angst.

Vrienden die met z’n tweeën voor de gein mijn shirtje omhoog trokken zodat de derde een foto kon maken van mijn borsten.
Voor de gein hè!

Een hand op je kont in het zwembad.

Een glurende buurman.

Een man in de Bilderddijkstraat die het nodig vond me om half zeven s‘morgens gewoon onder mijn rok recht in mijn kruis te grijpen.

Of erger: Een man die me gewoon niet eerder liet gaan voor ik het met hem gedaan had. Òf met hem alleen, òf met hem èn zijn vrienden. Die stonden al gezellig klaar naast het bed. De armen over elkaar. Kies maar. (En ja, hoe ik daar überhaupt terecht ben gekomen was natuurlijk mijn eigen schuld hè?!).

Verder nog een ex die het spannend leek om een escort voor me in te huren#noway!

En er een paar maanden later een zichtbaar genoegen inschepte om me tijdens onze liefdesdaad -ahum- te vertellen dat hij twee uur daarvoor op een hoer had gelegen. -Pas nádat ik het boek ‘Als liefde pijn doet en je weet niet waarom’ van Susan Forward gelezen had kon ik deze relatie beëindigen. Ik woog nog maar 47 kilo-. Dit terzijde, dit gaat het onderwerp voorbij, maar dit maakt het dus los bij mij.

In vergelijking met deze ervaringen is het tongetje dat zo smerig snel heen en weer en op en neer gaat tussen de lippen van die enge vent vroeger op het werk natuurlijk best te verwaarlozen.
Charming Johnny noemde hij zichzelf.
En hij bedoelde er natuurlijk helemaal niets mee.

De man die zijn tong juist heel langzaam van links naar rechts laat gaan is jullie vast ook niet vreemd, of wel?

En die vent die persé tegenover je moet zitten in de trein terwijl de rest van de banken in de coupé nagenoeg leeg zijn om half twee ’s middags, ach….die kennen jullie hoogstwaarschijnlijk ook.

Dat soort dingen gebeuren zo vaak. (Wel minder als je ouder wordt hoor;-)

Vrij normaal.

Of niet?

Of ben ik nu gewoon de hele realiteitszin verloren?

Ben ik eigenlijk gewoon aan het bagatelliseren?

Wees blij dat je niet in India woont.

Wil ik iets normaal laten lijken wat dat eigenlijk Helemaal Niet Is?

-Een aantal mannen zijn gewoon nou eenmaal zo-

Omdat ik er dan verder niets meer mee hoef?

Ja.

Dat ben ik.

Want het ìs niet normaal.

Het ìs niet gewenst.

Het maakt inderdaad dat ik me onprettig voel.

Een object.

Goedkoop.

Vìes.

Daarom heb ik toch besloten om mijn verhaal hier ook te doen, open en bloot.
Ìk hoef me nergens voor te schamen.
Wie weet zullen de jongens en mannen die dit doen zich eindelijk eens gaan realiseren wat dit soort gedrag bij vrouwen teweeg kan brengen.

Mijn reactie bij Tiny eindigde trouwens als volgt:

‘Gelukkig heb ik nu een lieve man.
Maar ja, laten we eerlijk zijn, je weet het nooit 100% zeker hè?
Daarvoor ben ik denk ik net iets teveel beschadigd.’

En ik denk dat ik met die laatste zin nou net voor mezelf de spijker op zijn kop sla.

Advertenties

61 gedachtes over “#wijoverdrijvenniet

  1. Heel goed dat je hierop inhaakt. Ik heb de gelinkte sites ook bezocht. De rillingen lopen over mijn rug. Het is te gek voor woorden. Ook ik heb nare dingen meegemaakt. Het is soms moeilijk om nog vertrouwen te hebben.

    Liked by 1 persoon

  2. Oke.. ik kijk ook weleens naar een dame… 😉 Maar een goedemorgen is toch ook een mooie manier om een dame te laten zien dat ze een vrolijke verschijning is in het straatbeeld. En ik moet wel toegeven. als je ouder bent, veranderd je beeld. En anders ben je gewoon een oude viespeuk.

    Love As Always
    Di Mario

    Like

  3. Tot nog toe heb ik nog nooit gereageerd op de #wijoverdrijvenniet. Maar nu ga ik het toch doen.
    Zelf heb ik dergelijke ervaringen GELUKKIG zelden gehad, terwijl de rest van de vrouwelijke bevolking precies héél vaak wordt betast, geknepen of nog veel erger meemaakt. Ik heb dus best veel geluk gehad Ooit was er een jonge kerel die me voorbijstak met zijn fiets en en passant een hand in mijn bloes stak. Er heeft ooit een kerel een hand op mijn achterste gelegd. Veel andere dingen kan ik me niet herinneren of zijn er gewoon niet geweest. Als ik lees wat jij en collega bloggers allemaal meegemaakt hebben dan denk ik, hoe verschrikkelijk is dat allemaal. Maar wat ik een beetje vreemd vind, maar misschien zie ik het verkeerd hoor, dat het met deze acties lijkt alsof de meeste mannen zo zijn. Enfin, zo moeten ze zich toch voelen denk ik. Diegenen die zoiets doen zijn sowieso ziek, degoutant, bah bah en nog eens bah; Maar in mijn beleving zijn er toch nog veel meer andere mannen, die een vrouw wel respecteren. Dan denk ik dat die zich voelen als een goedmenende zwemleraar die geen zwemles meer durft te geven, omdat één of andere zieke pedofiel kinderen heeft betast tijdens de zwemles.
    Let wel ik doe zeker niets af aan de ernst van wat jij en alle andere vrouwen meegemaakt hebben. Echt niet; Hoop dat je mij begrijpt?

    Like

    • Ja ik begrijp je. Nee natuurlijk zijn ze niet allemaal zo. Alsjeblieft zeg!
      Maar zelf schudt je ondertussen toch ook hier zeker zelf even snel twee voorbeelden uit je mouw, of niet soms?
      Doet het aantal keren dat het je overkomt iets af aan wat er die ene keer dan gebeurde? Nee toch zeker?

      Ik ga ook graag met mannen om.
      Met de meeste althans. Stel dat ze allemaal zo waren zeg, alsjeblieft. Maar dat het er te veel zijn die wel zo zijn moge duidelijk zijn uit al de reacties toch?
      Dank voor je reactie Myriam. X

      Liked by 1 persoon

      • Ja, natuurlijk Narda. Elke man die zo is, is er één teveel. Net zoals elke pedo er één teveel is, en elke terrorist er één teveel is. Het aantal keren dat het je overkomt doet zeker niets af aan wat er gebeurde. Ik heb die types altijd beschouwd als zieke uitzonderingen. Maar misschien zijn het er wel zoveel dat het geen uitzonderingen meer zijn. Ik weet het ook niet. XX

        Like

        • Ik denk dat het internet juist dit soort dingen aan het licht brengt, denk je ook niet. En als de één er open over durft te praten wordt het voor de andere ook makkelijker. ‘Zie je wel, ik ben niet gek!’ Vaak wordt er ook niet over gesproken omdat je er toch bijna niets aan kunt doen.
          En omdat je het dan weer herbeleefd. Het is soms te pijnlijk. Ik wilde er vroeger ook nooit over praten.
          Vaak word je als vrouw trouwens niet eens serieus genomen. ‘Weet je wat mijn moeder zei? ‘Probeer het maar snel te vergeten’.

          Liked by 1 persoon

          • Ja, dat is wel héél erg natuurlijk. Alsof je zoiets zou kunnen vergeten. Toch wel sterk van jou dat je er nu mee naar buiten komt hé. Hartverwarmende knuffel 🙂

            Like

          • Ach, het is wel 27 jaar geleden hè! Van die drie jongens bedoel ik. Ik zal het je sterker vertellen. Ik ben een paar uur later gewoon naar mijn werk gegaan. Knuf terug hoor, dank je!

            Liked by 1 persoon

          • Ik was in een roes. Wat mijn moeder ook ng zei was: ‘Zeg het maar niet tegen je vader’, die vermoord ze’. Ze bedoelde het goed, maar daardoor werd het wel ineens ‘iets’ waarvoor ik mij moest schamen. Hoevaak denk je, zou zoiets vroeger tegen meisjes gezegd zijn?
            Héél vaak, vermoed ik.

            Liked by 1 persoon

          • Die laatste woorden hoor ik vaak. Vergeet het maar snel. Maar het blijft wel aan de vrouw vreten en het doet niets goed.
            Maar nu is het anders al gelukkig, de vrouw wordt wel gehoord en er wordt aandacht aan besteed.
            En zoals ik ook lees je wordt als vrouw al snel gewaar dat niet iedereen zo is. En al een geluk. Want dan zou het voor de mannen ook weer geen leven zijn.

            Aum Shanthi

            Like

  4. Op wat voor manier dan ook en wanneer dan ook, een vrouw vergeet zoiets nooit meer. Ik heb er nooit veel ruchtbaarheid aan gegeven, alleen op het moment dat het gebeurde wel. Ooit stond ik, 22 jaar, 8 maanden zwanger met mijn zusje die 10 jaar jonger was bij een marktkraam met planten, de man stond te stunten. Achter mij voelde ik telkens iets duwen, het was druk dus ik dacht, tjonge, ga een stukje achteruit. Maar het bleef aan de gang. Ik keek geërgerd om en zag een veel oudere, buitenlandse man achter me staan de tegen me aan stond te rijen. Ik schrok en moest bijna overgeven, geschreeuwd heb ik, vuile viespeuk, rot op, blijf van me af. Iedereen keek op, geschrokken en toen ben ik snel weggelopen met mijn zusje in mijn kielzog. Zij snapte het helemaal niet. Maar het is een trauma waar ik nooit meer vanaf ben gekomen. Lepeltje, lepeltje liggen bijvoorbeeld was er voor mij absoluut nooit meer bij vanaf die tijd…

    Like

  5. En voor hoeveel vrouwen is dit eigenlijk niet de werkelijkheid? Ik heb er bewust niet over geschreven, omdat ik mijn ervaringen liever niet uitgesmeerd op het internet zie, met mijn naam erbij. Het hoeven niet altijd oude mannen te zijn. Ook tussen pubers en kinderen gebeurt wel eens wat, dat niet door de beugel kan. Of onder leeftijdsgenoten, zeker bij pubers. Knepen in de billen, even tasten, je moet er maar tegen kunnen.
    En dan die uitspraak: dat vrouwen overdrijven. Maar als is de definitie van ongewenst nu eigenlijk net niet te zoeken bij degene die het moet ondergaan en niet bij degene die het doet? Ik dacht het wel. Ze moeten ons gevoel maar eens leren erkennen. En verder hun mond maar houden, want als een vrouw hetzelfde bij een man zou doen… ho maar!

    Like

    • Je hebt helemaal gelijk Saar. Ook in dat je het niet wilt delen op internet.
      Ach, weet je, voor mij is dat zo lang geleden. Ik heb er -behalve als ik er nu zo weer mee geconfronteerd word- weinig last meer van. Het maakt me nu niet meer uit wie het weet.
      Het is gebeurd. Voorbij. Iets, uit een heel ver verleden.

      Zie je het trouwens voor je, dat een vrouw op straat even een man bij zijn ballen pakt?!

      Gelukkig zijn er meer dan genoeg mannen die dit gedrag net zo veroordelen als dat wij zelf doen.

      Liked by 1 persoon

  6. Jij hoeft je inderdaad niet te schamen, Narda. Als ik hier met jouw blog het zoveelste relaas lees over mannen die denken dat ZIJ bepalen waar de grenzen van een vrouw liggen – dat ZIJ dat beter weten dan de vrouw zelf – dan ben IK degene die zich plaatsvervangend rot schaamt voor al die klootzakken die het woord man niet waardig zijn. Bah!

    Liked by 1 persoon

  7. Ik heb bij Tiny gereageerd dat dergelijke verhalen me ziek maakten, me deden kotsen zondermeer. Ze bereiken te weinig de buitenwereld. Velen durven na het ondergaan van zoiets niet verder gaan (aangifte,…). Jammer, want met die daders moet men geen medelijden hebben. Ik schaam me voor mijn soort bij het lezen wat je allemaal is aangedaan…

    Like

    • Op die ochtend dat die idioot onder mijn rok greep ben ik eerst naar het werk gereden. Van daar uit -op advies van collega’s, mannen van de beveiliging- heb ik aangifte gedaan. Op dat moment heb ik ook nog een melding gemaakt van wat er gebeurd was toen ik twintig was. Voor aangifte was ik nog steeds te bang.
      Ach Billy, vandaag heb in het erover, maar morgen is weer een nieuwe dag hoor. Genoeg leuke lieve mensen op de wereld gelukkig. Waaronder jij bijvoorbeeld.

      Liked by 1 persoon

  8. Verschrikkelijk dat er toch zóveel vrouwen slachtoffer van dit soort “tuig”,want dat is het, worden.
    Ik ben gelukkig een gunstige uitzondering, heb op dat gebied nooit iets meegemaakt maar ik weet dat het bestaat.
    Ik denk ook wel dat dit soort mannen redelijk goed in kunnen schatten ” wie ze het makkelijkst kunnen overrompelen” .Misschien heb ik gewoon geluk gehad want op m’n 13de jaar ging ik (als enig meisje) werken in een mannengemeenschap(je) , en wat is er nou leuker dan een ontluikende puber laten blozen. Het heeft me weerbaar gemaakt en er is me nóóit iemand te na gekomen.Misschien een combinatie van weerbare uitstraling én mannen die gelukkig wél grenzen hadden waar het plagerijtjes betrof maar ik denk dat er over schrijven kan helpen om meisjes en vrouwen weerbaarder te maken en minder angstig om hulp te zoeken,waardoor weer méér van dit soort tuig aangepakt kan worden.

    Like

  9. Ik kan er helaas ook wel een paar opnoemen. Van vreemde mannen. Maar ook van mijn eigen (ex)man. Bah. Gelukkig ben ik iemand die dingen snel van me afzet en er niet te lang in blijf hangen. Ik gun het ze gewoonweg niet…

    Liked by 1 persoon

  10. Wow. Ik lees hier alles nu pas en ben blij (dat je er over schreef) en intriest (dat we het moesten meemaken). Ondertussen is het al weer een beetje bezonken, maar tegelijkertijd heb ik me nog een hoopje andere voorvallen herinnerd. Ik ben er zeker van dat voor veel vrouwen dit dagelijks schering en inslag is; volgens mij méér bij blonde vrouwen, jonge vrouwen, welgevormde vrouwen. Maar het lijkt wel of bijna niemand er van bespaart blijft. Inderdaad, zum kotzen.

    Like

  11. Dit brengt een herinnering naar boven, een vage herinnering. Het gebeurde in mijn tienerjaren, ik weet niet eens meer hoe oud ik toen was. Ergens tussen mijn zestiende en mijn twintigste. Ik liep ergens in een vreemde wijk toen ik ineens door een jonge man op de grond werd gedrukt. Toen dacht ik dat hij een ruzie wilde uitvechten en de verkeerde voor zich had. En dat heb ik jaren lang gedacht. Maar jaren later moest ik er weer aan denken. Ik was ondertussen wat volwassener en had wat meer levenservaring en ik zag het voorval ineens anders. Ik had het gevoel dat hij, terwijl hij bovenop me lag, tegen me aan aan het rijden was geweest.

    Ik heb getwijfeld of ik het hier moest schrijven. Niet omdat ik me schaam of zo, maar voor een deel omdat ik niet helemaal zeker ben van mijn herinneringen. Maar ook omdat ik bang ben dat men mijn bedoelingen verkeerd interpreteert. Ik wil namelijk op geen enkele manier het probleem voor vrouwen bagatelliseren. Dat het misschien een enkele man overkomt maakt het probleem voor vrouwen er niet minder om.

    Nadat ik de andere blogjes gelezen heb voel ik mij schuldig dat mijn ogen naar beneden gaan wanneer er een joggende vrouw langs loopt tijdens het uitlaten van de hond.

    Like

  12. Fantastisch Narda.
    Gooi het op tafel! Daar sta ik helemaal achter.

    Het maakt niet uit hoe lang het geleden is; je herinneringen verjaren niet.
    Het is niet overdreven.
    Wij voelen prima aan wat er wel of niet leuk bedoeld is en ik ben bang dat de meeste vrouwen legio voorbeelden kunnen opsommen.
    Dat zegt al genoeg.
    Hulde, voor jouw moedige openheid.

    Liked by 1 persoon

  13. Weet je wat ik nou het meest verschrikkelijk vind.
    Elk kind heeft een moeder. (Nou ja, de meeste dan hè)
    Wij kunnen zelf ons kroost bijbrengen waar de grenzen horen te liggen. Dáár begint het mee.
    Leer je jongens fatsoen, kunnen ze een leven lang mee doen!

    Liked by 1 persoon

  14. vind het echt triestig, al die verhalen die de laatste tijd geschreven zijn. maar ik vind het wel jammer dat er geen ruimte voor nuance is. als je alles leest, lijkt het wel alsof alle mannen slecht en verdorven zijn. quasi nergens ruimte voor positieve verhalen. Daar word ik dan weer wat opstandig van! 🙂

    Like

    • Dank je voor je reactie Fakderie. Maar geen nuance? Toch zeker wel in hetgeen ik geschreven heb? En toch ook duidelijk terug te vinden in mijn reacties hier? Ook van de blogs die ìk hierover heb gelezen kan ik toch niet echt zeggen dat alle mannen over één kam geschoren worden.
      Ik snap je punt heel goed. In dit soort discussies liggen deze valkuilen op de loer.
      Maar je kunt toch duidelijk opmaken dat dit verhaal gaat over ‘de man die expres midden in de polder wéér gaat stoppen met zijn fiets nadat je dat tig keer ben gestopt en maar even foto’s bent gaan maken om hem maar voor je te hebben?’
      Het zal vast gebeuren Falderie, dat er vrouwen zijn die deze discussie aangrijpen om mannen eens even flink de grond in de stampen. Vàst.
      Maar ik hou van mensen, alleen niet van sommige mensen, en dat zijn de mensen die andere mensen bewust kwaad doen.
      Veel mannen en jongens beseffen niet hoeveel ze met hun – in hun ogen- onschuldige ‘flirterijen’ los kunnen maken bij een vrouw. Angst, irritatie, schaamte, onmacht, woede, verdriet.
      En in mijn ogen proberen alle vrouwen met hun stukjes maar één ding te bereiken. Namelijk bewustwording van de gevolgen van dit soort gedrag.

      Ik vind het jammer dat mijn blog hierover als ongenuanceerd bij je is over gekomen, maar ben evengoed blij met je reactie.
      Groetjes, Narda

      Like

      • Hey, ik heb me misschien wat verkeerd uitgedrukt. Ik bedoelde helemaal niet dat jouw blogbericht ongenuanceerd is hoor, integendeel. De voorbije weken heb ik heel veel stukjes gelezen over deze thematiek en op veel plaatsen vond ik het wel erg ongenuanceerd. Ik wou gewoon uitdrukken dat ik dat jammer vind omdat ik geloof dat net die ongenuanceerde berichten een echte dialoog tussen mannen en vrouwen over dergelijk gedrag moeilijk maken.
        Dus: sorry, jouw bericht vond ik niet ongenuanceerd! 🙂

        Liked by 1 persoon

  15. Jugh verschrikkelijk zulke momenten. Vreemde mannen die zomaar in je kont knijpen.. Of een vent die in de discotheek stiekem foto’s van onder je rokje probeert te maken. Echt erg. En het stomme is dat ik me dan altijd machteloos voel. Als hij in eerste instantie al zoiets raars doet, kan je er niet vanuit gaan dat hij niet nog vervelender op je reactie gaat reageren. En aangezien mannen fysiek toch altijd sterker staan, doe ik dan maar niks.

    Like

  16. Ook al ben ik man, ik heb hier begrip voor. Ooit heb ik het zelf aan den lijve ondervonden wat het is om zo behandeld te worden, ik was 16. Ik heb het tijden geleden opgeschreven, maar of ik het op mijn blog plaats weet ik niet; Ik bedenk me nog even.

    Liked by 1 persoon

  17. Pingback: #zijoverdrijvenniet | Adam op Verkenning

  18. Pingback: #NeeWijOverdrijvenNiet | gedacht & gedicht

    • Bij Kakel heb ik al veel geschreven en wat raakt het me nog altijd .Het enige wat ik nooit tegen iemand verteld heb .Bijna verk***** door een” heel lieve” vriend .Gelukkig kwamen mijn kinderen net uit school.Mijn slipje wat al uit was heb ik goddank kunnen verbergen tussen de kussens van de bank .Sorry dat ik dit zo maar schrijf maar het lucht ook een beetje op .

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s