Plankenkoorts

Ik heb weer eens iets.
Iets waarvan de mensen die mij al wat langer volgen weten dat het mij een beetje dwars zit:
Mijn Nederlands schrift is zeg maar niet om over naar huis te schrijven, laat staan op een blog te plaatsen.

Bijna al de grammaticalessen ben ik vergeten.
-oké, oké, ik had een klein concentratie probleempje-.
Daarnaast lees ik gewoon heel vaak over fouten in mijn tekst heen.
In de tekst van een ander zie ik ze direct.
Hashtag. Dat dan weer wel.

Ja-haa.
Het grammatica boek ligt inmiddels op mijn nachtkastje.
-ik geef toe, ongeopend-
Ik heb ’t kofschip laatst uit de donkerste krochten van het bootshuis www gehaald.
En een heuse studie gemaakt van ‘wat’ en ‘dat’ en wat dies meer zij.
-Sowieso dàt.-

Jawel, heus.
Ik weet inmiddels ook dat de meesten onder mijn lezers het mij niet heel erg kwalijk nemen.

‘Nou, wat lul je dan Nar?’

Punt is dat ik weet dat er zich onder mijn lezers zeker drie schooljuffen bevinden, maar inmiddels dus ook (ex) schoolmeesters.

Brrrr…

Ga er maar aan staan.

-Ik was nogal een lastige leerling.

Snapt u?-

Maar goed.
Ik voel me wel vereerd.
Ècht hoor.
Enorm.
-Tenzij mijn teksten natuurlijk model staan op het grote groene bord: ‘Zo Moet Het Dus Niet jongens en meisjes!’-

Maar daar gaan we voor de aardigheid niet vanuit.
Laten we ervan uitgaan dat ‘ze’ mijn teksten gewoon prettig vinden.
-Lekker kort, geen gedoe met al die woorden die zich in ondoordringbare regels hebben aaneengeregen tot een boek waarin iedere gewone aardkloot leest dat zelfs de schrijver het spoor volledig bijster moet zijn geweest, maar waarvan de docent gewoon doet alsof het zo klaar als een klontje is wat de schrijver nou eigenlijk heeft bedoeld.-

Ja. Míjn lezers houden van korte zinnen.
Desnoods met spelfouten die sommigen vast ’s avonds, nadat ze het huiswerk van de kinderen hebben gecorrigeerd, met een dikke rode stift in de aanslag nog even doornemen in dat stoeltje. Dat stoeltje met dat sleetse ribcordcolbertje erover, naast dat ronde tafeltje.
Van mahonie.
Met die staande schemerlamp ernaast met dat kettinkje eraan waar dat bolletje aan hangt.
-Of dat ringetje.-
Èn een gewone schakelaar op de voet.
De bruine tas, met het gecorrigeerde huiswerk van de kinderen er al weer in, ernaast op de grond.
Klaar voor morgen.
Bijna.
Alleen nog even die tekst van Beaunino. *grijns*
Leraren.
Vertel mij wat.

Ja.
Mijn lezers houden van korte zinnen.
-Of hebben een morbide drang om te lezen over ziekte en dood.
Dat kan natuurlijk ook.
Zeker in korte zinnen:
Ziek.
Dood.
Eind.-

Goed.
Ter zake.
Want ik zou jullie natuurlijk niet met dit probleem opzadelen als ik er al niet een oplossing voor zou hebben bedacht. Ha.
Nou ja, eigenlijk is het niet echt oplossing.
Meer een verzoekje.
Een advies.
-Omdat een adviesje niet bestaat-.
Het zit zo:

Pas als ik mijn inmiddels gepubliceerde tekst lees, zie ik de fouten.
Niet allemaal natuurlijk, maar toch verbeter ik vaak mijn tekst nog een aantal keren.
De lezers die mijn tekst per email ontvangen krijgen dus altijd mijn eerste onverbeterde druk onder ogen waarin het wemelt van de fouten.

Daarom zou ik iedereen die mij per email volgt willen adviseren een vers van de pers ontvangen post pas een paar uur later rechtstreeks mijn blog te gaan lezen.
Tenzij….

Nou.
Het is een nogal onsamenhangend blogje geworden.
Niet mijn beste.

Plankenkoorts denk ik.

Tja.

Advertenties

52 gedachtes over “Plankenkoorts

  1. Herkenbaar! Uit een grote hoed had ik gisteren…in plaats van een hoge hoed.Zo ben ik in het echt ook….Leen Blokker ofzo 🙂 Die juffen en meesters zijn wel wat gewend hoor……..

    Like

  2. Narda toch 😉 Helemaal niet nodig die plankenkoorts! Ik verslind je blogpostjes, allemaal, sommige zijn grappig, andere raken me diep, maar allemaal hebben ze één ding gemeen. Ze zijn héél goed geschreven. En ik ben nogal gevoelig voor dt fouten, er blijft me niet bij dat je die maakt. Het loopt wel los met die fouten. Heerlijke blogpost trouwens.

    Liked by 1 persoon

  3. Het lijkt me goed voor je om het gefaseerd te publiceren. Eerst concept, dan een of twee keer herbekijken, eventueel iemand inschakelen dan pas publiceren?

    Liked by 1 persoon

  4. Als je niet zeker bent, typ dan eerst je tekst in Word. Daar zit een spellingchecker op.
    Vervolgens kun je de ganse tekst selecteren, kopiëren en plakken in je blog.
    De spellingchecker van Word is echter niet op alles voorbereid: werkwoordsfouten laat hij veelal ongemoeid en twee aparte woorden die eigenlijk aaneen zouden moeten worden geschreven, gaat hij niet ineens samenvoegen. Het blijft dus een dubbeltje op zijn kant.

    Liked by 1 persoon

  5. Ik zou een zelfde logje kunnen schrijven…sterker nog, dat heb ik ook wel eens gedaan!
    Kwestie van vingertjes die op het toetsenbord de kronkels van m’n hersenpan niet bij kunnen houden en óók al niet blind kunnen typen.
    Zie je óók in de reacties vaak…….. eh…. waarom denk jij eigenlijk dat in de schrijverswereld het beroep “corrector’ bestaat…….. psies….. je denk toch niet dat een schrijver z’n Goddelijke inspiratie in de wacht zet om de tékst te gaan controleren?

    Liked by 2 people

  6. WAT!!?? Een paar uur wachten? Dacht ’t effe niet, hè! Gecorrigeerd of niet, de boodschap (of het verhaal) komt altijd over! Maar ik waardeer het zeker dat jij deze uitdaging aangaat en daar een verbetering van jouw kwaliteiten in hoopt te vinden! Groei is nooit verkeerd!

    Liked by 1 persoon

  7. Ik typ alles eerst in Word, kijk het na, plaats het daarna als concept en dan laat het dan nog een tijdje staan. Je begrijpt: ik schrijf en plaats nooit een bericht op één dag. Constant schrijven en weer schrappen. Ik word moe van mezelf. Tegen de tijd dat ik de tekst op het web gooi, zit er geen schrijffout meer in. Vind je ’t gek? Ik wou dat ik zo los uit de hand kon schrijven als jij. (Dat “los uit de hand” klinkt misschien min, maar zo bedoel ik dat niet.) We schrijven allemaal anders en daarom is bloggen en lezen bij anderen zo fijn!
    Ooit hoop ik nog eens Nederlands te gaan studeren…Als mijn cvs weg is…

    Liked by 1 persoon

  8. Moehahahahahahaa godzijdank! Ik bevind me in goed gezelschap 🙂 Ik heb exact hetzelfde probleem, heb er zelfs een tijdje aan gedacht nog maar enkel in het Engels te bloggen gewoon om van dat grammaticale gezever af te zijn 😉 Maar weet je Narda, ze lezen nog altijd bij ons dus het zal wel goed zijn 😉

    Liked by 1 persoon

  9. Ach Narda, zo lang lees ik nog niet bij je, maar het is me nooit opgevallen hoor. Dus het zal met die fouten best wel meevallen… En ook ik ben erg gevoelig voor diverse valkuiltjes in de taal, ik bedoel dat ik ze meteen zie.
    Don’t worry… zo daar is tenminste geen Nederlandse taalvout in te vinden 😉

    Liked by 1 persoon

  10. Ik maak me er bij anderen geen moment druk om en als ik zelf wat schrijf kan ik er uren naar staren of het nou goed gespeld of goed gespelt is!!!! en als er dan geen rood lijntje onderstaat en ik het op tig verschillende manieren al herschreven heb, gok ik erop dat mijn lezers het ook gewoon te lezen vinden! Komt allemaal goed!

    Liked by 1 persoon

  11. Voorbij is het belangrijk dat het lekker weg leest en dat is bij jou zo. Ik ben redelijk dyslectisch en vervang daarom vaak woorden als ik niet precies weet hoe ze te schrijven. Plaats het en als mijn geliefde het leest (schooljuf) en er zitten fouten in verander ik het alsnog.

    Like

  12. Leen Blokker! Die Ingrid is ook echt lachkick. Ah joh, het gaat toch helemaal niet om de grammatica. Net als het leven. Het maakt geen flikker hoe het er van de buitenkant uitziet, het gaat om de inhoud. Of zoiets.

    Liked by 1 persoon

  13. ik zie eerlijk gezegd vaak foutjes op verschillende logjes, maar het is niet zo dat het mij zo enorm stoort.
    Het is toch de inhoud die telt, narda? En als er dan een -t of -d verkeerd staat…who cares?
    Niemand is onfeilbaar, en al zeker niet in een taal waarin niemand, maar dan ook NIEMAND, foutloos kan schrijven.

    Liked by 1 persoon

  14. Ik heb hetzelfde! Er wordt nogal dikwijls bijgewerkt NADAT ik op publiceren heb gedrukt… Meestal gaat het dan om zinsconstructies waarvan ik niet zo tevreden ben. Ik probeer zoveel mogelijk na te lezen maar met 2 kleine pagadders in huis moet het soms snel gaan… En in mijn reacties is het eigenlijk nog erger, dat is meestal snel snel en het probleem is dat je die niet kunt bijwerken. Vanmorgen nog meegemaakt bij T. pannenkoek, gelukkig nog gezien maar toch… 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s