Elfstedenkoorts?

IMG_6469
Taart by Kylian

Ik kan niet slapen.
Het is al 03:00 uur.
Blogje dan maar?

Morgen haal ik mam weer op.
-Vanmiddag bedoel ik.-
Gaan we lekker een paar uurtjes naar de Elfstedentocht kijken van ’85.
Lìve.
-Zouden ze soms echt mijn blog gelezen hebben?-

Ik weet het nog best goed,
die Elfstedentocht van ’85.
De kooi.
De start.
Het klunen.
Ik werkte nog in de bakkerij.
De banketbakker had zijn televisie meegenomen.
Eerst verwachtte ik er niet zoveel van.
Of liever, wist ik niet zo goed wàt ik er precies van moest verwachten.
Sterker nog: Ik hàd gewoon geen verwachtingen.
Niemand denk ik.
Behalve de banketbakker dan.
Martien, zo heette hij.
Ik geloof dat hij hem eigenlijk zelf ook had willen schaatsten.

Mijn ome Kees, de man van een zusje van mijn vader reed wel mee.
Drie keer heeft hij hem trouwens gereden.
Niet op één dag hoor, drie kruisjes heeft hij, als ik me niet vergis.
Ik zie mijn ome Kees niet zo vaak meer, maar nog steeds word ik blij als ik hem zie.
Grappenmaker.
Nu heeft hij Alzheimer.

Ik dwaal af.
We waren dus in de bakkerij, op die ochtend, op de kop af dertig jaar geleden.
Ik was zeventien.
En blond.

Terwijl ik de witte puntjes op de werkbank omtoverde in roombroodjes en Martien de chocola in brokken sloeg keken we toe hoe het langzaam licht werd in Friesland.

De winkelbel ging.
‘Volluk’
Vaste klant.
De meesten.
Zelfs de schooljongens die in hun pauze een pizzabroodje kwamen halen.
‘Wie ligt er op kop?’
‘Niesten er nog bij?’
Wij Zaankanters waren natuurlijk allemaal voor Jos Niesten uit Heemskerk, een achterneef van mijn moeder als ik het wel heb.

Om een uur of twaalf reed ik op mijn fiets naar huis om daar een broodje te eten.
De Zaan lag dicht.
De grote schotsen waren aan elkaar vast gevroren.
Het was stil op straat.

Naarmate de dag vorderde werd er meer en meer over de Tocht gesproken.
De Tocht begon meer en meer te leven.
Een eigen leven te leiden.
‘Kunnen jullie het wel een beetje volgen?’
Er werd een gebakje voor bij de tv gehaald.
Stokbrood voor bij de snert.
Ik meen dat er zelfs spontaan een Elfsteden aanbieding verzonnen werd.
Dat was het leuke van werken in een bakkerij.
De gezelligheid.
Knèuterigheid.
‘Drie volkoren en een knip wit?’
Meestal wist ik ongeveer wel wat ze wilden.
‘Ja, en doe maar wat van die Tompouces dan’.

Ik weet nog goed hoe de gekkigheid toe nam.
De rare acties.
‘Rollen wc papier mensen’.
De verbroedering.
Langzamerhand veranderde Friesland in één groot feest.
Kwamen er dorpjes op de kaart.
Brùggen op de kaart.

Eenmaal weer thuis stond de tv natuurlijk nog aan.
Één voor één kwamen we thuis en schoven we aan.
Bordje op schoot.
Aan de buis gekluisterd.
‘Kijk dan!’
Ja, ik weet het nog goed.
De laatste kruisjes.
Vreugde.
Verdriet.
Pijn.
Alles.
We leefden intens mee.

Man, man, man, wat was dat mooi.
Die Elfstedentocht in ’85.
Ik denk dat ik gewoon nog maar even wakker blijf.
-zo moeilijk is dat niet-.

Zoiets moet je gewoon niet willen missen toch?
————————;-D———————–

Gaan jullie ook kijken?
-de Elfstedentocht wordt vandaag van begin tot het eind herhaalt op NPO best. Start uitzending 05:00 uur-

Wat vinden de Vlamingen onder ons nou eigenlijk van onze Elfstedentocht?

Advertenties

22 gedachtes over “Elfstedenkoorts?

  1. Ik weet dat dit een Nederlands gebeuren is waar elk jaar naar wordt uitgekeken (en wat bijna nooit doorgaat 🙂 ), maar verder heb ik geen voeling hiermee. Misschien omdat ik gewoon een domme Belg ben? Geniet van het herbekijken – misschien zie je nog zaken waar je voordien nooiit hebt op gelet.

    Liked by 1 persoon

  2. In 1985 keken wij thuis ALLEEN maar naar de Nederlandse televisie, dus die Elfstedentocht zal vast en zeker op gestaan hebben. Alleen: ik herinner me er niets meer van. Zat wellicht met mijn (toen rosse) hoofd bij één of ander vriendje.

    Like

  3. Nou jij weet je slapeloosheid hier aardig vorm te geven. Ik ga zeker ook kijken, want ik kan me er niet veel meer van herinneren. De tocht van 97 is mij veel beter bijgebleven, want toen waren we net in Fryslân komen wonen. We zijn toen naar Dokkum gereden, waar we op het keerpunt van de tocht tussen de wildenthousiaste Friezen hebben staan kijken. Koud koud koud – maar wat een warmte gaven die Friezen ons, want als ze érgens voor warmlopen…! En de Friese Beerenburg deed de rest. Ik had dat spul niet eerder gedronken, maar sindsdien weet ik wat lekker is. Prachtervaring.

    Liked by 1 persoon

  4. Ik herinner me die dag ook nog goed. Ik werkte op de Engelse bank en moest het eindtotaal voor de Nederlandsche Bank doorbellen naar de Friesland Bank in Leeuwarden. Kreeg ik de directeur aan de telefoon want hij had al zijn personeel het ijs op gestuurd. Kijk, dan heb je ballen! De beste man wist overigens niet wat hij met mijn bedrag aan moest, haha!
    Die taart ziet me er lekker uit, man, man, man…
    Liefs en een knuffel

    Liked by 1 persoon

    • Dat was nog eens wat anders dan mijn roombroodjes Mirjam. Heerlijk om die beelden weer terug te zien.
      Ja die taart was heerlijk. Sinbad durft de deur niet uit met zijn tulband, dus er staan ons vast nog wat culinaire uitspattingen te wachten😛

      Like

  5. O, joh dat wist ik helemaal niet, dat ie vandaag uitgezonden werd. Ik heb wel gekeken, dat weet ik wel, had toen een oude zwart-wit tv die het niet zo goed deed. Maar verder weet ik er eigenlijk niet zo veel meer van, wel dat ik toen die in 86 gereden werd ’s avonds een concert had,

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s