De dag van gister.

IMG_6260

Maandagmiddag.
Ik heb niet alleen zitten janken hoor maandag. Ja, heel goed, inderdaad, ik was ook naar de Bieb geweest, maar dáárna kwam Esther van Memento Mori nog even langs. Niet onverwachts hoor, ze belde ’s morgens of ik tijd had. De rekening van de uitvaart was namelijk klaar.

Hoewel we door de pastor en Esther waren gewaarschuwd, vond ik het toch teleurstellend dat het crematorium 180 euro had gerekend voor slechts vijf minuten extra tijd in de aula. Na zus was er geen uitvaart meer, dus er zat (lag) niemand te wachten. Typisch gevalletje van ‘de één zijn brood’.

Van de rechtbank hebben we nog niets vernomen. Omdat zus door de Volkskredietbank haar geld liet beheren (halleluja) is het wachten daarop. Tot op heden is niemand gerechtigd haar geld op te nemen. Neef is minderjarig. Een klein gedeelte van zus haar uitvaartpolis wordt op haar bankrekening overgemaakt. Een groter gedeelte werd gelukkig rechtstreeks naar Esther uitgekeerd. Maar goed.
Of mam dus maar weer even een paar duizend voor wil schieten.
-En ja, ik zou kunnen bellen. Misschien zou ik eens móéten bellen, maar ik steek liever nog even een week mijn kop in het zand, en hoop van de week gewoon echt wat van de rechtbank te horen.
Ex ook.
Bizar!

Woensdag.
Kijk aan!
Een check van maar liefst 10! pond van de vader van Kyl die geen alimentatie -ook geen achterstallige!- meer hoeft te betalen van de rechtbank omdat hij geen inkomen heeft.
Een week na de uitspraak liet Kyl me zijn Facebook status zien: ‘Kan niet kiezen. Zal ik naar Griekenland of naar Londen’. Een paar weken later had meneer ineens weer een baan als anesthesie assistent.
Ik ben niet haatdragend.
Heus niet. Ik vergeef veel. Snel. Maar deze man is voor mij een person non grata.
Ging hij me op de dag van de euthanasie van mijn vader ineens bellen. En na de dood van zus ook. Lazer toch op.
Ik heb heel rustig en aardig gezegd: ‘Sorry, I do not want to speak with you, goodbye’ en vervolgens de verbinding verbroken.

Donderdag.
Kijk nou!
Nóg een check van de vader van Kyl.
Vandaag krijgen we 250 pond.
Wil zeker zijn schuldgevoel afkopen.
Nou, als dat zo doorgaat iedere dag, kom maar op hoor.
-Bij de veertienduizend geef ik wel een seintje oké?-
En dan ben ik nog soepel.

Vrijdag.
Wonderschone witte wereld.
Weet ik nog?
Van vroeger?
Met zus op de slee?
Mam trok.
Opeens stond ik op en rende plotseling naar de overkant.
Mam gilde.
Boem!
Een auto raakte mij frontaal.
Ik viel precies voor het wiel.
Gelukkig had ik een glad jasje aan. Ik gleed meters mee tot waar de auto tot stilstand kwam.

Ik weet het nog.
En over vijftig jaar zal ik het nog weten.

Als de dag van gister.

IMG_6261

IMG_6262

Advertenties

16 gedachtes over “De dag van gister.

  1. sommige mensen zullen nooit veranderen. Dat is nu eenmaal zo.
    Jammer, de wereld zou zoveel mooier kunnen zijn.
    Dat hij person non grata voor je is kan ik goed begrijpen.

    Mooie ouwe foto’s.
    Dat je dat ongeval nooit zal vergeten kan ik geloven.

    Liked by 1 persoon

  2. Als het regent ziet men geen tranen

    soms schildert het gebeuren ‘t leven plots in donkere kleuren
    alsof de prachtige regenbogen nooit bestonden
    men voelt zich met het diepste zwart verbonden
    is elke nieuwe dag een strijd waar je jezelf door moet sleuren

    Nee, sommige gebeurtenissen vergeet je nooit, Narda.
    Lenjef

    Liked by 2 people

  3. Uitvaartcentra, die weten wel hoe ze geld kunnen verdienen.
    Bij de crematie van mijn vader wilde we zelf broodjes maken en serveren. De begrafenis ondernemer waarschuwde ons toen dat het uitvaartcentrum dan een euro per broodje zou rekenen voor het schoteltje dat er dan onder zou moeten komen.
    Die broodjes hebben we toen maar achteraf bij mijn moeder geserveerd.

    Liked by 1 persoon

  4. Sorry maar ik vind het echt puur slecht van het crematorium……. dit kan je gewoon niet maken richting mensen die in de rouw zitten. Mooie foto’s 🙂 Ik hoop trouwens dat het huilen een beetje opgelucht heeft meis, dikke knuffel ❤

    Liked by 1 persoon

  5. Narda, wat is die aanrijding goed afgelopen! Ik schrok me het schompes… Door je jasje, ja ja, je had gewoon een beschermengel op je schouder ❤
    Je zou bijna het vertrouwen in de mensheid verliezen. Het crematorium die je weet te vinden, de vader van Kyl die je niet wil vinden. Niet doen hoor!
    Liefs en een knuffel
    Kakel

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s