Schipbreuk

IMG_5814.JPG

Zelf heb ik bijna geen foto’s van vroeger. Zus en ik deelden samen een baby album. Het eerste driekwart van het boek staat vol met de meest prachtige baby-, peuter- en kleuterfoto’s van zus, en als je het album omdraaide en vanachter af begon kwamen er een paar van mij; het lot van het tweede kind.

Als ik door zus haar eigen kinderalbum blader kom ik foto’s tegen waarvan ik niet (meer) wist dat ze bestonden.
Foto’s van vakanties.
Foto’s van thuis, op de flat.
Foto’s die mijn verhalen over mijn herinneringen aan de jaren’70 illustreren.

Aandachtig bekijk ik ze.
Ieder detail.
Onze vlechten.
Onze Rootsen.
Het kleed, de tafel, de groene glazen waarvan mam er nog steeds 1 heeft, de paar roze anjers in het vaasje.
Ze zijn niet erg scherp.

Aan het plafond zie ik zwarte schimmen hangen.
Het zijn de vliegtuigjes van mijn vader.
Er was een periode dat hij avond aan avond bezig was met bouwpakketten van modelvliegtuigjes uit WO2. Misschien daarna ook WO1, dat weet ik niet meer.
Hij haalde ze bij Bakkertje, de speelgoedwinkel op de Krommenieeerweg.
Als hij er weer eentje af had werd deze met een visdraadje aan het plafond gehangen.
‘Kijk meiden, (dat ‘meiden’ gold dan ook voor mam) ‘dit is nou een Spitfire’. Daarachter aan volgde dan enige achtergrondinformatie zoals bijvoorbeeld ‘Zo een zag ik neerstorten hier in het veld’.
Alleen mam luisterde, quasi geïnteresseerd als je het mij vraagt.

We keken eindeloos naar oorlogsfilms in die tijd. Ik denk dat ik toen een jaar of acht, hooguit negen was, ik snapte er in ieder geval maar weinig van.
Toen hij alle vliegtuigjes die bij Bakker voorradig waren had gemaakt, en ons plafond er inmiddels nogal dreigend uit begon te zien, stapte hij over op het grotere werk:
De Sancta Maria!

Waren de vliegtuigjes nog opgebouwd uit plastic onderdeeltjes, de Sancta Maria werd opgebouwd uit 1001 stukjes hout die stuk voor stuk aan elkaar moesten worden gelijmd.
Urenlang was hij er met eindeloze precisie en geduld mee bezig.
Dagen werden weken, en weken weer maanden.
Toen kon het schip eindelijk worden opgetuigd.
Wij zaten er bij en keken er naar.
Wat was mijn vader trots.
En wat was mijn moeder trots op mijn vader.

Als ik heel goed kijk zie ik hem ineens op de foto staan:
De Sancta Maria vond een ere-plekje boven op de kast.

En daar vond ik hem ook weer terug: Boven op de kast, maar nu bij zus. Gehavend en wel, onder het stof.

Mijn vader heeft hem aan neef gegeven toen hij klein was.
Hij was hem vast vergeten.

Ik niet.
Ik nooit.

IMG_5815.JPG

Advertenties

18 gedachtes over “Schipbreuk

  1. Je bent niet alleen foto’s maar ook nieuwe herinneringen rijker. Ik herken dingen uit je verhaal: mijn broer bouwde ook zulke vliegtuigjes, de Roots aan mijn voeten, de lidcactus op de achtergrond… Het is letterlijk een foto uit de vorige eeuw, en zo vóelt het ook.
    Liefs Kakel

    Like

  2. Fantastisch dat je zoveel uit je jeugd terug hebt gekregen door deze verder zo droevige gebeurtenis. Foto’s waren in die tijd nog duur en bij het eerste kind won natuurlijk “de nieuwigheid ” het van de zuinigheid. Bij een tweede kind was van veel dingen het nieuwtje af en werden nog alleen bijzondere momenten op de foto gezet, zo verging het ook wel een beetje mijn twee kinderen al had onze dochter, het tweede kind de bof dat zijn onze eerste dochter was , toch nog een “nieuwigheidje “na een zoon;-)
    Hoewel ik “uit de tijd van je moeder” ben zijn de meubels die ik zie ongeveer de meubels die m’n schoonouders in die tijd hadden, wij hadden zelf al veel modernere spullen . Ook de vliegtuigjes bouwden mijn oudste broer al jaren eerder maar toen waren de nog uitsluitend van dun karton en je moest er engelengeduld voor hebben.

    Like

  3. Leuk die foto met die staarten haha. Ja dat schip. Mijn broer maakte ook van die schepen en voor hij overleed zei hij dat we allemaal een schip mochten hebben. Toen heb ik eerlijk gezegd dat ik geen schip hoefde, zo’n stofnest in huis. Toen hij overleden was kwam ik regelmatig op zijn zolder waar de schepen stonden en dat ene schip wat nog niet helemaal af was, het leek wel of ik er naar toe getrokken werd. Toen de schepen verdeeld werden was ik blij dat niemand dat schip wilde hebben en nam hem mee. Hij staat nog steeds in mijn logeerkamer. Hij lijkt een beetje op dit schip van je vader.

    Like

    • Ik las het verhaaltje vanmiddag aan mijn moeder voor. Ook dat gedeelte dus dat ze het volgens mij helemaal niet zo interessant vond. Torn moest ze lachen. ‘Stofbezem waren het!’ En ze vertelde dat de hele verzameling nog ergens op de zolder moet liggen. Keurig netjes veilig opgeborgen in tassen.
      Ze schoot toen weer in de lach.
      Ik ook.
      Toch wel mooi Anneke, dat je hem toch bewaard hebt.

      Liked by 1 persoon

  4. Mijn vader had ook van die vliegtuigjes aan het plafond hangen. En daar zat ook een spitfire tussen.
    Later ging hij over op modelspoor treintjes. Hij maakte een heel landschap met bergen, huisjes en bomen. En daar reden dan de treintjes door.

    Like

  5. Wat heerlijk om zoveel herinneringen naar boven te halen als je naar één foto kijkt. Gebeurt hier trouwens ook geregeld.
    Mijn opa was ook een liefhebber van bouwpakketjes. Vliegtuigen, raketjes en in de laatste periode van zijn leven was hij bezig met een boot.

    Like

  6. ook bij ons zijn er veel meer foto’s uit de kindertijd van onze oudste (zoon) dan van onze jongste (dochter). Het tweede kind is nu eenmaal veel minder spannend dan het eerste hé… 😛
    Ik heb zelf ook nog van die vliegtuigjes in elkaar geprutst.
    Mooie anekdotes, Narda!

    Like

  7. Klinkt bekend hoe dat met die foto’s ging, ik heb ook meer foto’s als mijn broer. Merk trouwens wel dat ik zelf meer foto’s ben gaan maken toen mijn vader overleed, zeker toen ik mij besefte dat ik slechts 1 recente foto van ons samen had. Die is me nu wel ontzettend dierbaar…..

    Like

  8. Dit soort oude foto’s – heerlijk. Mijn ouders maakten ook nooit zoveel foto’s – dat ging in die tijd toch wat anders (ja, er was geen digitale camera natuurlijk!) maar die foto’s die ik van toen heb koester ik.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s