Voyage voyage

Zaterdag
Als Rem en ik ontbijten maken we een plan.
We moeten eerst naar Zus haar huis om de belangrijkste papieren bij elkaar te zoeken (Rem) en de foto’s en persoonlijke brieven, dagboeken en dergelijke bij elkaar te zoeken. Dat vind ik op dit moment het belangrijkste. Ik ga daar een boek van maken voor neef.
Mam slaapt nog.
We hebben gister nog lang gezeten. Ik had Marcel 1 gesproken, haar eerste vriend waar ze elf jaar mee is geweest, en de ouders van Cora, haar beste jeugdvriendin. Die was laatst nog op paps crematie. Dat vond zus zo fijn…
We spreken al een beetje over de crematie. Vrijwel direct weet ik welk nummer ik graag zou horen voor Zus. Een nummer wat ooit een hit was toen we samen op vakantie gingen met de bus. Ik meen zuid Frankrijk. Vanaf dat moment zit het nummer in mijn hoofd om er niet meer uit te gaan.

Ook de andere praktische zaken komen aan de orde. Zus jaar huis zal leeg moeten.
Zus haar huis is niet groot, maar het staat bomvol met snuisterijen, boeken, beelden, nou ja, wat niet?
Maar dan ook echt vol he?! Als ik zeg dat er wel 1000 kleine snuisterijtjes en andere hebbedingetjes staan overdrijf ik echt niet.

Ik heb wat bedacht en leg het Rem voor.
Als we nou Neef eerst alles laten uitzoeken wat hij hebben wil? Daarna kiezen mam, wij en de rest van de familie uit wat we graag zouden willen bewaren van zus.
En daarna is het misschien een idee om de mensen met wie zus bevriend was zaterdagmiddag uit te nodigen om mee te laten nemen wat ze graag zouden willen hebben.

Als ik dit later aan neef, mam en ex voorstel zijn ze het er gelijk mee eens. Zus gaf graag spulletjes weg. Ook Eric vind het even later een mooi plan.
Hij gaat de lijst maken.
De mensen op deze lijst zullen ook een rouwkaart krijgen.

We laten neef al rond lopen door het huis. Ik druk hem op het hart dat hij het laatste schilderij van zijn moeder nu moet mee nemen.
Het is een zelfportret. Hier thuis heb ik ook een portret.
Dat was uiteindelijk meer op mij gaan lijken dan op haar. Het is een mengeling van ons, daar waren we het over eens.
Ze was er nooit tevreden over. Nog steeds niet.
Toen ik dinsdag boven grondig aan het opruimen was heb ik het eindelijk opgehangen. Het stond al een paar jaar op een kastje. Nu hangt het pal voor me. Ik zal er een foto van maken, vanuit mijn bed, kun je het zien.
Toevallig he?

Vorige week had ze me een afbeelding van haar laatste portret gestuurd.
Met kusjes.
Deze keer zie ik ook nog mijn moeder in het portret.
Misschien is het haar zelfs.
Ik zal het nooit weten.

Zus heeft ook nog negen katten. Marian zal een FB status maken over de katjes die we zullen vragen zo veel mogelijk te delen.

Even na twee uur zijn we bij Marga, ex zijn moeder.
San heeft broodjes gekocht.
Wat een lief mens is dat.
Als ze me alleen al ziet loopt ze al leeg.

Het is me inmiddels gelukt Kaja te achterhalen. Ik deel haar bericht op FB. Samen met San en Kyl koop ik een grote bos bloemen voor haar.
Voordat we naar huis gaan rijden we eerst bij haar langs.
Ik zie haar schrikken als ze mij ziet. Dan omhelst ze me heel stevig. Ik schijn voor sommige mensen heel veel op zus te lijken. (Was t maar waar;-)
Neef en Rem gaan mee naar binnen.
Het is alsof ik haar altijd al gekend heb.
Ze drukt ons op het hart dat ze zich bijna niet kan voorstellen dat zus er zelf veel van gemerkt heeft. Er was al snel geen reflex meer van haar pupillen.
Het is zo goed voor neef om dit gesprek te hebben. Ook voor ons.
‘Weet je wat ik nou zo frappant vind? Neef heeft jouw naam als tweede naam’.
Bizar. ‘En mijn zus heet net zoals jouw zus’, antwoord ze.
Misschien op het oog niet heel speciaal omdat het een Groningse naam betreft, maar Kaya komt uit Rotjeknor en heeft ook geen voorouders die uit Groningen komen.
Ze verteld dat ze vanavond met Jeanette afgesproken heeft. Hoewel zus Kaya niet kende, zijn ze allebei bevriend met Jeanette.
Als we afscheid nemen druk ik haar op het hart dat ze me altijd mag bellen. Ze heeft het er best moeilijk mee.

Even na vieren gaan we richting huis. Zus is ook onderweg. Als we mam hebben afgezet en ik buurvrouw Ferra even op de hoogte heb gesteld gaan we naar Memento Mori. Zus is net een kwartiertje geleden aangekomen.
We moeten vlak bij elkaar hebben gereden.
Met Esther spreek ik af dat we rond twaalf uur bij haar zijn.
Ik ga samen met haar zus aankleden en mooi maken – maar dat is ze al-.

Thuis zoek ik de foto’s een beetje uit.
De negatieven zal ik laten afdrukken.
Verder lees ik wat brieven, agenda’s en kattebelletjes vluchtig door. Ook foto’s van pap die ik nooit gezien heb kom ik tegen.
Ik vind een mooi door zus geschreven verhaal dat zo toepasselijk is dat er iets mee moet worden gedaan.

Martin P. stuurt een berichtje. Hij is een overbuurman/ goede vriend van zus waar ik ook een poosje mee bevriend ben geweest toen Kyl vier was.

Om me heen zie ik de foto’s, zus haar sleutelbos, haar telefoon, haar blikjes, haar rugzak die ze bij zich had.
De leren jas die ze meestal aan had hangt over de leuning. Daarin heeft ze me zo vaak een grote zussenknuf gegeven als ze weer naar 220 km verderop ging.
Neef vond het goed.
Ik kijk vluchtig door de berichtenlijst. Gelukkig heeft ze laatst nog contact gehad met neef. Op haar vijftigste verjaardag nam ze niet op.
Ook niet toen haar zoon haar belde. Zo was ze ook. En hoeveel ik ook van haar houdt, door dit soort acties kon ze me het bloed onder de nagels vandaan halen: Als je zoon je op je verjaardag belt neem je op.
Punt.

Om half twaalf gaan we naar bed. Om 04:04 ben ik alweer wakker.
Ik krijg een berichtje van Martin P. die ook niet kan slapen. Hij stuurt me een link van de zender waar hij en zus ’s nachts vaak naar luisterden.
Ik schrijf hem dat ik de Nederlandse vertaling heb opgezocht van het nummer dat al een paar dagen door mijn hoofd zingt.
Hij vindt het ook mooi.
Nee, hij kan niet slapen.
‘Dan waken wij samen
de nacht;-)’ typ ik terug.

Waarvan akte.

IMG_5488.JPG

Advertenties

17 gedachtes over “Voyage voyage

  1. Al heb ik niet op je voorgaande berichten gereageerd, gelezen heb ik ze wel, zo ook deze natuurlijk. Wat een vreselijk gebeuren allemaal en nu nog al dat werk dat gedaan moet worden regelen. Wat komt er veel op je af he?

    Ik wens je heel veel sterkte bij alles de komende tijd en hoop dat alles zo goed mogelijk zal verlopen zowel voor jou als de anderen!!

    Lieve groet!

    Like

  2. Ik heb je blog “geliked.” Dat liken moet je niet te letterlijk nemen, zo leuk is het tenslotte niet… Maar ik zit hier met lege handen, en alle woorden zijn al gezegd…Ik ben er stil van.
    Liefs en een knuffel

    Like

  3. En tóch voelt het (denk ik) goed om met al die dingen bezig bent, zus heeft ook zeker geweten dat je voor een liefdevol en waardig afscheid zou zorgen! Zó mooi wat je voor haar zoon wilt gaan maken over wat haar persoonlijke bezighield!

    Like

  4. Ik vind het zo fijn dat je blogt wat je nu allemaal bezig houdt, Narda. Jullie zijn constant in mijn gedachten en heb hier en daar ook wel vragen en die beantwoord je dan netjes in je blog. Zoals bijvoorbeeld de ontmoeting met Kaya; hoe zal dat gaan? Ik ben blij dat het precies zo gegaan is als ik ook verwacht had en zelfs nog beter.
    En wat toevallig al die zaken, hè? Ik kan er ook nog eentje aan toevoegen.. afgelopen woensdag- of donderdagmiddag zat ik gewoon wat te denken over onze familie, de vele ziektes en overlijdens en ik bedacht me dat we gelukkig al de neven en nichten nog hadden. Dat hoor je ook weleens anders. Vervolgens gingen mijn gedachten een andere kant op.. wie van ons neven/nichten zou er als eerst gaan? Fenna, ik of toch iemand anders? Die gedachte ging natuurlijk nergens meer over en ben doorgegaan met de dingen waar ik mee bezig was. Helaas kreeg ik veel te snel antwoord op die stomme vraag.

    En dat schilderij, ja, ik zie jou erin. Erg mooi en wat prachtig dat je het zo hebt gehangen, dat je het vanuit je bed kunt zien.

    Liefs en heel veel knuffels!

    Like

  5. Wat een rust straal jij uit in je schrijven en daarbij voel ik ook heel veel warmte van jullie als familie. En dat is wat je nu zo nodig hebt, steun van elkaar. Fijn dat het er is, want het verdriet en de pijn kan niemand weg nemen.
    Weet je wat ik mooi vind, dat jullie de vrienden van je zus ook wat uit laten zoeken. Ik heb niets meer van mijn beste vriendin, daar dachten haar ouders en zussen op dat moment niet aan, is eigenlijk nog altijd een gemis.

    Like

  6. Lieve lieve Narda en de rest van de familie! Ik zit hier met tranen in mijn ogen! Pfff wat komt dit dichtbij. Het is allemaal zo pijnlijk omdat ik dit net allemaal net zelf heb meegemaakt door het plotselinge verlies van mijn Andre. Ik zit hier natuurlijk niet om over mijn verdriet te praten…maar tjonge jonge wat hakt dit er in zeg! In gedachten ben ik bij jullie en wens ik jullie kracht en liefde toe om dit verlies te kunnen dragen. Ik zie jullie van de week…weet alleen niet of ik het kan opbrengen zo kort na de crematie van Andre nu bij de crematie van je zus te zijn…maar jouw kennende zal je dat echt wel begrijpen! Heel heel veel liefs van mij! Dikke knuffel/kus

    Like

  7. het is mooi dat je al zo snel bepaald hebt welk liedje bij je zus haar crematie gedraaid zou moeten worden. Blijf vooral dit soort dingen van je afschrijven en praat met anderen, maar ik heb zo het idee dat het allemaal wel goed komt. Sterkte xxx

    Like

  8. Dit zijn zulke zware tijden, ik heb het met mijn broer meegemaakt. Je gaat door iemands spullen, door iemands huis en je zou eigenlijk alles wel willen koesteren en bewaren. Het schilderij is mooi.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s