Dag lieve zus…

Als we in het ziekenhuis komen blijkt dat zus er nog een tweede grote bloeding overheen heeft gekregen.

Ze reageert niet.
Op niets.
Ik wil het zelf zien.
-Wil dat mam dat ziet-
Dat mag.
Samen kijken we toe wat de intensivist doet.
Best veel.
Maar Zus doet
Niks.
Nada.
Nop.

Ze is hersendood.

Mam, neef, rem, ex, Eric de beste vriend van zus, Kyl en San, de lieve zus van ex en haar man, en de broer van ex zijn er.

Gesprekken.
Donor?
Niemand weet het, behalve haar zoon van net 17.
Neef weet nl. zeker dat ze dat niet wil.
Heeft daar vroeger eens over gesproken.
Duidelijk.

Het is een absoluut onomkeerbaar coma.
Op de grond liggen twee zakjes waarin het bloed van uit de drains uit haar hoofd loopt.
Niemand twijfelt.
-Hoe je blij kunt zijn met een wilsbeschikking-

Om tien voor drie overlijdt mijn zusje in het bijzijn van mam, ex, neef en mij.
Neef en ik houden samen haar linker hand vast en mam en ex zitten rechts van haar.

De anderen staan dicht bij.
Achter de deur.

We zijn overal bij geweest.
Ik heb niets aan het toeval overgelaten:
Er is geen uitweg uit deze hel.
Geen nooduitgang.

Huilen.
Bellen.
Regelen. (Rem)
Eten.
Hotel regelen. (Rem)

s’ Avonds kies ik met Marian kleding uit.
Rem zoekt met Eric naar de papieren.

Het is netjes bij zus.
De eerste papieren die je nodig hebt liggen voor de grijp.
Alsof ze het wist.

Vandaag gaat zus naar Wormerveer.
Toen pap net overleden was zei ze dat ze het ook zo wilde.
Het had me verbaasd.
‘Wil je naar Wormerveer?’
Ja.
En ook een groene kist.
En ook naar het Guisveld, samen met pap, mam en Nino.
Ik geloof dat ik het hier ook ergens opgeschreven heb, op dit blog.

Dit blog is ook niet alleen voor ‘de leuk’.
Dit blog is ook gewoon bittere noodzaak.
Ik schrijf niet alleen voor mezelf, maar ook voor neef, en voor Kyl die straks ook alleen nog maar mij heeft.
En Rem natuurlijk maar dat is niet zijn biologische vader, hoewel dat voor beiden niet zo voelt: Rem IS gewoon zijn vader.
En mijn tantes, neven en nichten natuurlijk.
Gelukkig heeft neef een liefdevolle vader en familie hier in Groningen.
Sandra is een top tante.
Ik schrijf om het te vertellen.
Uit te leggen.

’s avonds spreek ik de ouders van zus haar jeugd vriendin.
Spreek ik Marcel 1, met wie ze elf jaar is geweest.

Mam is in shock.
Automatische piloot.
Terwijl ik bakken vol huil, zit zij verdoofd naast me.

Terug in het hotel zit de manager bij mam buiten.
We hadden haar ingelicht.
Mijn moeder wilde ook graag even alleen zijn.

We lezen berichtjes, en halen zo veel troost uit dat stomme FB.
We stimuleren neef dit ook op zijn manier te delen.
Ik denk dat we alle steun hard kunnen gebruiken, hij helemaal.

Om twaalf uur gaan we naar bed. En om half zes ben ik wakker. Zoek naar het bericht op FB dat de wildvreemde vrouw die al de tijd bij zus in de Aldi is gebleven heeft geplaatst.
De gedachte dat ze niet alleen was is zo ontzettend troostrijk….

31 gedachtes over “Dag lieve zus…

  1. O,wat erg Narda.Wat oneerlijk en en…….en jullie hebben al zoveel.Jee,wat schrik ik hier van.Wat zullen jullie geschrokken zijn.Heel veel sterkte voor jullie allemaal…pas goed op je moeder. Xxxx En gecondoleerd met dit grote verlies ……

    Like

  2. Lieve Narda,

    Wat een onwijs naar en verdrietig nieuws. Vanuit het diepst van mijn hart wil ik je laten weten dat ik met jullie meeleef en aan jullie denk. Ik wil jullie allemaal heel veel sterkte toe wensen. Heel veel sterkte lieverd.

    Dikke kus

    Like

  3. Oh, lieve Narda. Wat verschrikkelijk. Gecondoleerd vind ik een rotwoord, maar ik weet geen beter. Pas nog die leuke foto van jou en Zus op je blog. Een jonge moeder met twee prachtige meisjes. Wat zal het moeilijk voor haar zijn. En dat is nog zacht uitgedrukt. Een moeder moet haar kind niet verliezen. En voor jou, je zus verliezen. Zo verdrietig. Sterkte, meid.

    Like

  4. Oh, lieve NAR, wat een verdriet… Wat moeten jullie allemaal veel doormaken de laatste tijd, en je moeder, je mag een kind niet overleven, dat is niet volgens de “regels”. Héél veel sterkte en liefde voor jullie allemaal om dit verlies te dragen. Een dikke knuffel van mij, ik denk aan jullie.

    Like

  5. Lieve Narda wat vreselijk allemaal, en niet alleen voor jou maar uiteraard ook voor je moeder en de zoon van je zusje. Wat fijn dat je weet dat ze niet alleen was haar laatste uren en daar troost in kunt vinden.
    Heel veel sterkte en steun bij elkaar. In gedachten sla ik m’n armen om je heen enleef met je mee!

    Like

  6. Lieve Narda, geconcoleerd met het verlies van je zus. Ik probeer het me voor te stellen hoe het voelt, maar het lukt me niet, ik besef alleen dat het een bak verdriet, pijn en eenzaamheid is wat je over je uitgestort krijgt.
    En dan je moeder, hoe afschuwelijk is het ook voor haar, en je zus haar zoon ………. de leegte ……… die niet meer opgevuld zal worden.
    Heel veel sterkte in gedachte bij jullie.

    Like

  7. Lieve Narda, dit is verschrikkelijk! Je leeft van het ene verlies in het andere… Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd. Het zijn maar woorden, maar ik meen ze ontzettend. Houd elkaar goed vast daar… Sterkte en een knuffel,
    Mirjam xxx

    Like

  8. Lieve meid, op je vorige blog wilde ik niet reageren omdat je dat zo lief vroeg. Maar verdorie mijn haar gaat recht staan bij het lezen van deze twee blogs. Ik heb er kippenvel van. Neen, dit blog is niet enkel voor de leuk. Het is ook voor de minder leuke dingen, omdat ze deel uitmaken van het leven. Een heel dikke knuffel voor jou, veel sterkte en de hoop dat zus nu naar een betere plaats is gegaan….

    Like

  9. Even niet bijgelezen en dan verneem ik zulk een droevig nieuws. Gecondoleerd met het verliezen van je zus, Narda. Ik wens jou en je naasten alle sterkte van de wereld toe.

    Like

  10. Ik ben nog steeds een beetje in shock. Toen ik je vorige berichtje net gelezen had betrapte ik mezelf erop dat ik daarna naar buiten staarde en dacht: ‘wat is het leven toch gruwelijk wreed soms’. Nogmaals gecondoleerd Nar. Heel veel kracht voor jullie allen.

    Like

  11. Ik heb me helemaal het rambam gescrold en gelezen. En eindelijk kwam ik bij dit bericht, want ik wilde weten wat er met je zus was gebeurd. Je schrijft het zo dat het is alsof ik haar gekend heb. Schokkend, warm, verdrietig, maar ook sterk.
    Ik condoleer je met dit verlies (en ook met dat van je tante, want ik las alles maar kon niet overal reageren omdat ik anders tien keer ga herhalen). Ook veel sterkte voor je moeder (een moeder moet haar kinderen niet hoeven begraven, dat is zo oneerlijk) en de andere familieleden.
    Aan likes doe ik niet. En ik zal ook niet reageren als ik niet echt heb gelezen.
    Ik ben anderhalve maand te laat maar het is wel gemeend.

    Nogmaals sterkte Narda.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s