De keek op de week en andere boodschappen

Zaterdag
Een dag met gemengde gevoelens. De dag waarop P. begraven wordt, en ik het blogje voor Linda plaats.
Nee, ik ben niet geweest bij P.
Ja, ik heb daar heel lang over nagedacht.
Uiteindelijk heb ik besloten een condoleancekaart te sturen met daarin nog apart een persoonlijk kaartje voor M. met voorop de tekst :’In gedachten bij je’.
Moeilijk.

’s Avonds hebben we een feestje. Vriend Steef is 50 geworden. Als cadeau krijgt hij -naast alle ongein natuurlijk- een weekend in juni naar Assen cadeau, en Rem mag hem natuurlijk gezellig vergezellen.

Tijdens het feest merk ik dat mijn blog statistieken zowat ontploffen. Linda en Tony hebben het bericht gelinkt op hun FB. Zoveel bezoekers heb ik nog nooit gehad. Over de 300.
Het bericht wordt die dag uiteindelijk 649 keer gelezen.
Ik vind dat mooi, voor Linda, maar ook een beetje ongepast, als mensen op haar FB reageren met complimentjes naar mij;
Zij maakten immers het verhaal, ik zette slechts de woorden achter elkaar.
Ik weet niet goed hoe te reageren. Als er nu maar niet iemand denkt dat ik hier geld voor ontvang via reclames of zo…. Getver, wat zou ik dat erg vinden als iemand dat denkt.

Zondag.
Plat op bank.
Gewoon lekker.
Om een uur of vier pikt Rem mam op. Wat ziet ze er leuk en vrolijk uit. Stralend bijna.
Als ik aan tafel de aardappels schil, Rem wat kaas schaaft voor de witlof-schotel en Mam lekker van haar sherry’tje nipt komt de aap uit de mouw:
Ze had sjans van een stel bouwvakkers: ‘Nou maar, tut tut….toe maar’, zeiden ze. Er gaat een wereld voor haar open sinds ze ‘Scotti’ heeft, zoals ze haar scootmobiel uiteindelijk is gaan noemen. ‘De mensen gaan zelfs voor me opzij!!’
-Ja, ze kijken wel uit natuurlijk-.

Maandag
Het is prachtig herfstweer.
In slechts een oud t-shirt maak ik het kippenhok schoon. Bijna jammer dat Rem gister de groene kliko heeft uitgeleend aan de buren, anders had ik mooi de Lykkefund kunnen snoeien. De lange rozentakken die eerst keurig in de boom van de buren groeiden, zwiepen nu wat ontheemd in het rond boven de pergola.
Als ik klaar ben in de tuin
krijgt Bink boven een lekkere douche. Met kooi en al zet ik ons valkparkietje onder een zachte lauwe straal. Hij wordt er niet knapper op, onze kapitein een-oog. ‘Ben jij zo’n knap vogeltje dan?!’ piep ik er desondank vrolijk op los.
Beneden piept het ook: Bram heeft weer eens een muisje gevangen.
Als ik de trap afloop kraakt hij net het schedeltje tussen zijn sterkte kaken. Ik zie bloed. Nog net een oogje.
‘Verdories Bram!!’
Sinds hij op een streng dieet van medicatie voer zit vanwege zijn blaasgruis problemen, doet hij dit met een stelligheid waaruit valt op te merken dat hij dit ook zal blijven doen, tot hij weer gewoon gezellig aan tafel stukjes varkenshaas en biefstuk zal krijgen voor geschoteld. #not!

IMG_5291.JPG
Spook ligt ook weer gezellig op de broodplank, de plek van de week, schijnt. Oké, afgewisseld met het verse hooi onder het kippenhok als hij weer eens bruut van het aanrecht is afgeduwd.

IMG_5287.JPG

Dinsdag
Vandaag is het de eerste dag dat ik (weer;-) op mag nemen met ‘Receptie Anna Paviljoen’.
De collega waar ik mee zit is eigenlijk 1 van de 2 secretaresses van de couveuse afdeling waarmee we dus gefuseerd zijn. Ze weet nog niet zo veel van ons werk dat ze nu samen met mij moet doen. Kraamafdeling, Verloskamers en Couveuse. Alles zit nu dus gezellig bij elkaar. Iedere moeder op haar eigen luxe kamer, met bed bank voor haar partner en een couveuse of een wiegje voor haar eigen pasgeboren kindje. Prachtig is het. En ook nog eens oogverblindend mooi.
54 kamers in totaal. Met mosgroene, pimpelpaarse, zonnig gele, distel-blauwe en vrolijk oranje details. Ja mensen, ik kan tegenwoordig verdwalen op mijn eigen werkplek.

Het is zo ontzettend druk met de spoedconsulten tussendoor dat ik maar nauwelijks oog heb voor de snack automaat met chips, Twixen, Balisto’s en zo, die ze pontificaal in mijn zicht op nog geen twee meter van mijn bureau hebben geplaatst.
Aan het inwerken van mij op de taken tbv de couv kindjes komen we weer niet eens toe.
Het komt allemaal wel goed.
Ik maak me niet druk.

Woensdag
Wederom werk.
Zelf Iloon valt het op: ‘Wat ben je er toch relaxt onder’.
Het klopt.
Ik maak me niet meer snel druk. Dat heeft niets met betrokkenheid te maken, eerder met de gebeurtenissen in mijn leven van het afgelopen anderhalf jaar.
Als ik om half acht afgepeigerd thuis kom kan ik gelijk aanschuiven. Nou ja, bord bloemkool op schoot en DWDD.

IMG_5290.JPG

Donderdag.
Vandaag weer lekker vrij. Vanmorgen zag ik dat ik twee nieuwe volgers heb, leuk, bedankt. Ik kom snel even bij jullie op het blog kijken.
Valt me trouwens wel op dat veel bloggers een beetje depri zijn op het moment.
Ik vind dat erg naar voor ze, en vind het top dat ze dat ( durven) delen, maar ik wil me zelf daar toch een klein beetje van af gaan schermen. Ik heb de neiging om iedereen te willen helpen door een reactie te geven, maar zelf heb ik al genoeg aan mijn hoofd nu. Liever richt ik me dus even op de positief gestemde berichtjes, maar wil daarmee niemand voor zijn hoofd stoten, ik vind jullie allemaal hartstikke lief, leuk en aardig. X!

Goed. Eerst even een boodschappenlijstje maken. Doe ik tegenwoordig op de website van Yenom. En da’s dan gelijk mijn tip van de week.
Ja, goed idee. ‘Beaunino’s tip van de week!’
-Erg origineel ook, hum!-
Ga gelijk een nieuwe categorie aanmaken.
Wijsheid moet je immers delen:-D
-oké dan: Nogmaals een hum!-