Truckersleed…

Afgelopen zaterdag.

Voor Rem staat weer een ritje Brugge op het programma. Hij heeft er zin in. Om half acht staat hij klaar om te vertrekken. Kyl en ik hebben allebei een avonddienst. ‘Geef jij de katten dan eten als je terug bent Rem?’
Hij verwacht rond half acht wel weer thuis te zijn. Dus dat lijkt geen enkel probleem.

Maar alles zit hem die dag tegen.
Het begint al met een bekeuring van 220 euro in België voor een piepklein stukje over de vluchtstrook omdat er file stond. Nee, natuurlijk mag dat niet en natuurlijk is dat terecht.
En Ja, daar draai je zelf voor op. Sinds de rij- en rusttijden-wet bestaat is het er allemaal niet veel veiliger en milieu vriendelijker op geworden.
Als chauffeurs namelijk niet thuis kunnen komen worden ze vaak door een andere chauffeur opgehaald. Deze rijdt dan de vrachtwagen terug, en de chauffeur zonder rij uren rijdt dan het busje terug. Slechts een doodenkele keer hoeft Rem over te blijven staan. De chauffeurs staan namelijk de volgende ochtend gewoon al weer ingepland op een nieuwe rit.

Nadat hij is aangehouden moet hij vervolgens ruim twee uur op dezelfde vluchtstrook blijven wachten tot de politie bij hem terug is, omdat er even verderop in de file net een ongeluk is gebeurd.
Om een uur of drie is hij eindelijk bij het bedrijf waar hij moet laden. Daar rijdt hij pas weer om kwart over vijf weg omdat de 61 karren met verse vis nog niet klaar stonden voor Pijnacker, Nieuwegein en Zaandam.

Als hij eindelijk weer op weg is verliest hij even later een deur van de koelmotor. (Dit is een deur die alleen door de monteurs wordt gebruikt). Gelukkig was hij net de snelweg afgedraaid en stond hij bijna stil toen het gebeurde, dus godzijdank zijn er geen ongelukken van gekomen.

Hij redt het uiteindelijk net op tijd om de laatste verse producten voor elf uur ’s avonds bij het distributie centrum in Zaandam te lossen.
Als er ook maar iets tegen zit wordt zo’n rit met vers vaak een race tegen de klok.
Op de koop toe rijdt hij als hij de vrachtwagen eindelijk weg wil zetten nog zijn achterlicht stuk ook.
En als een chauffeur -en met name deze!- iets erg vindt, is het wel als hij schade rijdt. Gelukkig gebeurt dat hem nagenoeg nooit.
Hij zit nog maar net beteuterd -en natuurlijk met een humeur van jewelste!- aan een pilsje op de bank als ik om kwart over twaalf binnen kom. ‘Ben ik nog over mijn arbeidsuren heen ook’. Wel in opdracht van de planning. Dat dan weer wel natuurlijk. En daar krijgt hij dan een brief voor mee.
Die tijden zal ik nog even toelichten. Je hebt arbeidsuren, dat zijn er hooguit vijftien, en rij- uren, dat mogen er twee keer in de week tien zijn, anders negen.
Maar ja, voorlopig dus even een maand geen België ritjes. Want daar zijn ze niet zo makkelijk.

‘Heb jij de katten al wat gegeven?’
Dat heeft hij niet. ‘En het is nog wel dierendag’, grap ik.
In de inloopkast zie ik dat de plastic tas waar Bram zijn speciale zakjes voer in zitten aan de onderkant helemaal is opengescheurd.
Het is zelfs gelukt er een zakje uit te peuteren, ik zie het wat verder op de grond liggen, keurig door de midden gesneden met vijf vlijmscherpe nageltjes.
‘Masterbrein Spook is weer bezig geweest hoor’.

Rem kan gelukkig ook wel weer een heel klein beetje lachen.
Hij is stapelgek op zijn werk. Zou ook nooit iets anders willen doen.
En af en toe een beetje mopperen, dat mag dan natuurlijk best op zo’n dag als deze…

Advertenties

21 gedachtes over “Truckersleed…

    • Nee dat zeker. Mensen houden er niet altijd rekening mee dat vrachtwagens een veel langere remweg hebben. Voordat zijn oude baas failliet ging reed Rem transport Exceptional. Meestal met van die brede grote shovels op zijn dieplader. Dan heb je ook wel een begeleider nodig. Deze week rijdt hij een weekje ’s nachts op een LZV. Je hoort het al aan die termen he Mir? Ik ben een echte Tina Trucker#not!

      Like

    • Hoi Mirjam, ik snap er weer niets van hoor, nu kom ik ( via Google) je blog niet binnen (met mijn iPhone). Ik lees net wel je nieuwste blog via de reader, maar als ik dan wil reageren moet ik eerst naar je site. En dat lukt dus even niet. Nou ja, volgende keer vast wel, wou je alleen even zeggen dat ik tantetje een heel fraai portret vindt! Liefs, Narda X

      Like

  1. Wat een pech!
    En pech komt nooit alleen.
    Ik ken ook een chauffeur en die vertelde mij dat een trucker nooit één kilometer te hard mag rijden en niet de marge van 10% krijgt van een gewone automobilist.
    Daarom gaat de politie staan te controleren waar de weg bijvoorbeeld naar beneden loopt en ze dus iets meer snelheid krijgen. (voorbeeld A10 rond Amsterdam bij afslag Volendam) En dan hang je als chauffeur al snel.
    Toch keert het geluk weleens want hij won afgelopen keer 50.000 euro in de staatsloterij.
    En als ik het iemand gun…………………….!
    Dan ben ik dat eigenlijk 😉

    Like

  2. Herkenbaar ! Hier ook een leven gevuld met rij en rusttijden, wel of niet thuis kunnen komen en de oh zo gevreesde 28 dagen waarin ze kunnen bekeuren op overtredingen die niet eens in het land zijn begaan. Jan is de hele week van huis en tegenwoordig vaker op zaterdag dan op vrijdag thuis. En toch zal hij dat leven nooit op kunnen geven. Dat leven is hij zelf met alle voor en nadelen.

    Like

  3. Gewoon een flinke pechdag dus. Eigenlijk een dag waarbij hij in bed had moeten blijven liggen maar ja, dat weet je van tevoren ook niet allemaal natuurlijk. Zonde van het geld!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s