Inez deel 6: een soapochtendje in Maastricht

(Als je wit weten wat vooraf ging:Zie categorie ‘Inez’)

De volgende morgen werd Inez wakker van een geur die ze normaal gesproken best lekker vond.
‘Sjeezus Lin, moet dat nu?’
Met een theatraal gebaar trok ze het dekbed over haar heen.
Wat stonk die nagellak.
Ze hoorde hoe Linda de balkondeur opende.
‘Kijk eens naast je Ien’.

Op het nachtkastje lag paracetamol en een vitaminepilletje klaar naast een glas water en een kop koffie.
‘Je bent een schat’.
Het maakte trouwens nooit uit hoeveel Lin de vorige avond gedronken had.
Na vier, vijf uurtjes slaap was ze weer helemaal hersteld.
Inez niet.
Dat duurde nog wel even.
‘Was het laat geworden Ien?’

Gut ja, dat was ook zo.
Ze was het even helemaal vergeten.
Het restaurant.
De koffie.
George.
Mijn god, George.
‘Ien…Je glimlacht. Kom op, vertel. Was het gezellig?’
En of het gezellig was geweest.
Ze hadden heerlijk gekletst.
Nou ja, zelf had ze niet zoveel te vertellen gehad.
‘Gewoon…getrouwd, twee meiden’.
Ze had liever naar hem geluisterd.
Eerst met een koffie.
Later hadden ze nog een wijntje gedronken.
Rood.
En nog een.
‘Ken je George nog?’
Linda dacht even na.
‘Die vent waar je jaren geleden zo verliefd op was? Was het geen schrijver?’
Ze knikte.
‘Die ja. Zullen we nu eerst de stad in gaan? Ik moet nu echt eerst wat eten hoor!’

Even later zaten ze op een terrasje op het Onze Lieve Vrouwe Plein.
‘Zit George ook in ons hotel dan?’
Ien veegde wat kruimeltjes van haar croissant van haar lip.
‘Hij is vanmorgen alweer vertrokken, tegenwoordig werkt hij als sommelier voor verschillende hotels’.
Ja, dat wist ze nog.
Vandaar ook dat wijntje na de koffie nog.
‘Proef deze rode eens Inez’.
Bescheiden had ze een heel klein slokje genomen en liet de wijn even rondgaan in haar mond.
Zo deed je dat toch?
‘Hij is net zo zacht als jouw huid’.
Het had niet eens flirtend geklonken.
Eerder lief.
Even hadden hun ogen elkaars blik vast gehouden.
Grijs.
Ze waren grijs.
Grijs en diep.
Daarna had zich wat naar voren gebogen en haar handen gepakt.
‘Je bent nog steeds een mooie vrouw Inez’.
Ze voelde hoe ze weer rood kleurde toen ze er aan dacht.

‘En toen?’
Lin zat op het puntje van haar stoel.
‘Nou. Niets natuurlijk!’
‘Niets?’
‘Nee. Niets. Kom op Lin, ik ben getrouwd weet je nog?’
Ze stond op.
‘Even naar het toilet’.
Jeetje.
Wat een gezeur.
Moest er nou overal direct wat achter gezocht worden?
Echt om niets.
Nou ja.
Hij had haar een kus op haar mond gegeven.
Per ongeluk.
Het ging ook zo onhandig.
Ze draaide toevallig net haar hoofd.
‘Mag ik je nummer?’
Ze had het hem zonder aarzelen gegeven.
Het zou inderdaad best leuk zijn om eens samen koffie te drinken als hij eens in de buurt was.

Toen ze weer het terras op liep zag ze dat Lin net klaar was met bellen.
‘Peet?’
Lin knikte.
‘Hetzelfde liedje.
Spijt, spijt en nog eens spijt’.
Ze zuchtte.
‘Wat moet ik nou?’
Stel hem voor dat hij zelf in die flat gaat wonen Lin. Hij moet weg.
Niet jij!’

Wordt vervolgd….

Advertenties

8 gedachtes over “Inez deel 6: een soapochtendje in Maastricht

    • Een groter compliment kun je natuurlijk niet geven. Maar dat is ook direct het zwakke punt van de hele Inez verhaaltjes: het is gewoon een heel slap aftreksel van!
      Maar ik vindt het altijd weer leuk om aan te schrijven. Heb alleen zelf nog geen idee wat er nu als volgt weer zal gaan gebeuren. Arme Inez…

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s