‘Huichelen aan Zee ‘

-FICTIEF-

Het was vandaag een perfecte dag om wat leuks te gaan doen, besloot ze die ochtend toen ze nog maar net haar ogen had geopend. Hoopvol opende ze haar balkondeur.
Gelukkig, hij scheen. En hoe!
Het was nog vroeg, maar al warm genoeg om de deur lekker open te zetten.

Met een beschuitje halvajam en een latte plofte ze op de oude zitzak op het balkon. Ze had het ding daar ooit neergezet toen ze de vloer een goede beurt had gegeven. Daarna had ze hem gewoon nooit meer had terug gezet.
Hij stond ook best leuk hier. Dus waarom zou ze?

Ze klikte in een vloeiende beweging het hoesje van haar telefoon open.
Facebook.
Whatsap.
Instagram.
Mail.
Behalve wat nieuwe statussen was er niet veel te beleven.
De kiekjes van die gelukkige stelletjes die ze tegenwoordig iedere keer weer voorbij zag komen konden haar trouwens ook gestolen worden.
Om over de happy gezinnetjes nog niet eens te spreken.
Huichelaars!

Ze checkte Weer online. Het zou een prachtige dag worden. Zon, 27 graden en een vleugje wind.
Veel te mooi om thuis te blijven toch zeker?
Zou ze gewoon in haar eentje even naar het strand gaan?
Boek mee. Eten en drinken zou ze daar wel kopen.
Soms moest je jezelf gewoon eens verwennen toch?
In 1 teug dronk ze de koffie uit het hoge glas leeg.

Ze had nu best wel een hondje willen hebben. Hoewel? Mochten die eigenlijk wel op het strand in de zomer?
Ze wist het niet eens.
Wat moest zij nou ook met een hondje?

Het was druk op het strand.
Alle bedjes waren bezet.
Ze moest toch maar een beetje dichtbij het terras gaan liggen.
Tussen een stel en een oudere vrouw alleen was nog net een plekje dat net groot genoeg was voor haar alleen.
Terwijl ze zich op haar plekje installeerde zag ze hoe de man links van haar geïnteresseerd naar haar keek.
Niet eens onopvallend.
Zijn vrouw lag op haar buik te zonnen. De bandjes los. Haar blonde haar in een quasi slordige knot bijeen gebonden.
Zou ze slapen?

Eerst maar eens goed insmeren. Ze verbrande altijd zo snel. De zonnebrandolie voelde warm en plakkerig op haar huid. Hij smeerde lekker uit en rook zalig maar de zomer.
De man links keek nog steeds naar haar. Wat een idioot.
Weer zo eentje!
Ze keek hem recht aan.
-Wat moet je nou?-
Meestal keken ze dan wel snel weg. Deze keer niet.
Langzaam liet hij zijn tong over zijn lippen gaan.
Sjezus.
Had zij dat weer?

Ze pakte haar boek.
Maar gewoon negeren bleek toch moeilijker dan ze dacht.
Hij keek gewoon nog steeds ongegeneerd naar haar.
Hij had zelfs zijn stoel nog een beetje in haar richting gedraaid.
Knipoogde hij nou?
Werd die vrouw nou maar eens wakker.
Verdomme.
En ze vertikte het om te verkassen.
Altijd hetzelfde liedje.
Gisteravond ook al dat gezeik.
Zie je nou wel, hij knipoogde!

Er kwam beweging in de knot.
De man zette zijn zonnebril op. Spiegelglazen. Het zal niet.
Halleluja zeg, wat was het al heet.
Misschien moest ze even lekker gaan zwemmen.
‘Zou jij misschien op mijn handdoek willen passen?’
Ze vroeg het aan de buurvrouw rechts. Het was geen probleem.

Het was eb, zodat ze eerst door het grote pierebad moest waden voor ze bij pas bij de zee kwam.
Ja, van een stukje zwemmen zou ze opknappen. Ze was altijd al een hele goede zwemmer geweest, zodat ze wat verder durfde te gaan.
Bovendien was de zee rustig.

Als snel kwam ze lekker in haar slag.
God, wat hield ze hier van.
Na vijf minuten liet ze zich moe op haar rug mee drijven. De golven wiegden haar in een zalig ritme op en weer neer.
Ze hield haar ogen dicht, haar armen gestrekt. Ze zou zo wel kunnen slapen.

‘Hoi’.
Ze schrok.
Nee hè? Daar had je hem ook weer.
Ze besloot hem verder te negeren en langzaam terug te zwemmen naar het strand.
Opeens was hij weg.
Ondergedoken weg.
O kijk, daar was hij weer.
Twee meter verderop.
Hij lachte.
Witte tanden.
Zijn ogen weerkaatsten de spiegeling van het zonlicht op het water.
Lichtblauw.
‘Je gaat nu toch nog niet terug?’
Weer dook hij onder.
Verdomme.
Voelde ze nou wat aan haar been?
Een streling.
Opeens pakte hij haar enkel en trok haar naar beneden.
Ze ging even kopje onder.
Toen liet hij los.
Happend naar lucht kwam ze weer boven. Het was meer van de schrik dan dat ze adem te kort was gekomen.
‘Klootzak!’

Weer lachte hij.
Ze moest hier wegwezen.
Hij spoorde gewoon niet die vent.
Snel zwom ze terug richting strand.
Maar niet snel genoeg.
‘Waar wil je heen schatje?’
Dit keer hield hij haar pols gevangen.

Mijn god waar was ze in verzeild geraakt?
Dit had ze toch kunnen verwachten?
‘Laat me gaan!’
De woorden waren rustig over haar lippen gekomen, in schril contrast met de paniek die inmiddels gierde door haar hele lijf.
Rustig blijven nu.
Zacht, maar dringend, op een toon alsof ze tegen een kind sprak zei ze het nog eens.
‘Kom, laten we terug gaan’.

‘Terug gaan? Nee toch? We hebben het net zo gezellig samen.’
Stevig sloeg hij zijn arm vanachter om haar heen en trok haar naar zich toe.
‘Kom eens hier schatje’.
Ze voelde hoe hij zijn onderlijf hard tegen haar aan duwde.
‘Dit is toch ook wat jij wilt?’

Ze begon te gillen.
Hard en hoog.
Hij schrok.
Haar nagels probeerde zijn gezicht te raken.
Ze leek wel een kat.
‘Laat me gaan lul!’

Het hielp.
Hij had haar los gelaten.
Snel zwom hij met lange slagen terug naar de kust, haar geen blik meer waardig gunnend.
Ze huilde een beetje.
Wat had ze nou toch stom gedaan?
Wat mankeerde haar?

De knot kwam net overeind toen ze terug liep naar haar handdoek.
Hij zat al naast haar en schonk wat drinken in van die hippe plastic bekers.
Zij pakte de broodjes.
Broodjes ei.
Ze kon ze ruiken terwijl ze haar badlaken in haar tas propte.
‘Jongens, kom op. Even naar mama luisteren nu. Zitten!’.
Dat was hij.
Hij keek niet meer.
Niet meer naar haar tenminste.
Wel naar de knot.
‘Heerlijk hè schat, zo’n dagje zee?’
Zo kon hij dus ook klinken.
Teder zoende hij haar op haar mond.
‘O wacht even…’
Ze diepte een IPhone op uit haar tas.
‘Even een selfie maken’.

Hij sloeg een arm om haar heen.
Een vertrouwd gebaar wat hij vast al jaren had gemaakt.
Zij hield haar witte IPhone voor hen uit.

‘Leuke foto hè schat?
Ik zet hem op Facebook!’

Ze hoorde het nog net terwijl ze weg liep.

11 gedachtes over “‘Huichelen aan Zee ‘

    • Ze waren behoorlijk ver bij haar vandaan. Het was heeeeel erg eb.
      Ja, zou best echt gebeurd kunnen zijn. Je moet ze de kost geven!
      Natuurlijk niet alle mannen gelukkig.

      In de periode dat ik vrijgezel was, zo’n 20 jaar geleden, gingen de schellen wel even van mijn ogen hoor. Zelfs de man van een goede kennis probeerde het bij me. Brrr…

      Ik heb zelfs meegemaakt dat een man mij vertelde dat hij vrijgezel was. Hoorde ik later van zijn vriend dat hij de volgende dag ging trouwen. Als je een paar jaar achter elkaar dat soort dingetjes mee maakt krijg je een heel verwrongen beeld over relaties. In die zin klopt het verhaal wel.

      Grappig dat er zo weinig mensen trouwens reageren. Het is wel een keer of 90 gelezen.
      Denk niet dat het zo heel erg slecht geschreven is. (Toch?)
      Het onderwerp is natuurlijk helemaal niet leuk 😦
      Verontrustend misschien.

      Leuk dat jij wel even reageerde Anneke. Dank je wel.

      Like

  1. zulke toestanden zijn alles behalve fictief. Vreemd gaan is meer aan de orde dan men denkt. En dankzij sociale netwerken zoals FB heeft men een grote inkijk wat er in de gezinnen gebeurt en kan men daarop inspelen.
    Mooi geschreven,

    Like

  2. Je hebt het knap geschreven. Je bouwt de spanning langzaam op en de lezer kan zich goed verplaatsen in de hoofdpersoon. Beklemmend goed! Ach, en anders had ze nog keihard kunnen gaan gillen 😉
    Liefs Kakel

    Like

  3. Brr… wat en spannend, thrillerachtig verhaal! Erg goed en sterk. Ik zat er helemaal in.
    Het is inderdaad anders dan mijn strand met zonnebril verhaal..hihi..
    Erg goed dit! (Zou je eens op moeten sturen voor een wedstrijd korte verhalen)

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s