Decadente dinsdag en andere puntjes

Vrijdag (vervolg)
Van alles wat ik van plan ben komt maar de helft terecht.
Wat heeft het voor zin? Waarschijnlijk kost het meer dan dat het uiteindelijk zal opbrengen.
‘Kind, dan zie ik je morgen toch, blijf maar lekker thuis hoor, ik red me wel’.

Zaterdag.
Gister al lekker het huis schoongemaakt en de boodschappen gedaan, zodat ik vandaag vroeg bij mijn moeder ben. Snel zuig ik de benedenverdieping en haal een wisser over de plavuizen.
Behalve de vloer, de zware boodschappen, de ramen en het bed verschonen houdt ze het zelf nog keurig bij.

‘Zullen we eerst langs de begraafplaats en dan met Rem ergens in de buurt wat drinken?’ Dat vindt ze wel wat.
Als we met aardbeien en verse slagroom de tuin in komen zijn
Rem en Kyl nog druk bezig met de nieuwe verlichting voor Kylian zijn scooter.
‘Bijna klaar hoor!’

Een uurtje later wandelen we binnen bij een Grand café in het dorp waar ze vorig jaar een nieuw terras gemaakt hebben.
Kyl heeft daar afgelopen jaar ook nog een avond gewerkt. Voor nop. Ze zouden hem bellen om verdere afspraken te maken, en dan zou hij in 1 keer betaald krijgen. Ze hadden nooit meer gebeld. Zo gaat dat kennelijk.
Er zijn daar meer jongens ‘op proef’ geweest.

Het terras is groot maar erg kaal en ongezellig. Er is geen plantje of zo te bekennen op de tafels, en op steigerhouten banken liggen alleen een paar kleine kussentjes. Op twee meiden na die in een serieus gesprek verwikkeld zijn, is er verder niemand. ‘Nou, gezellig hoor, dacht ik lekker even onder de mensen te zijn zit ik tegen een lelijke kale muur aan te kijken’, grapt mam.
Ze heeft gelijk. Na 1 drankje houden we het voor gezien.

Thuis is er natuurlijk voetbal op de buis. Mam schuift gezellig op de bank naast Rem en Kyl terwijl ik de roerbakgroenten met rijst en varkenshaas maak die ik eigenlijk voor morgen had gepland. ‘Burrito’s? Is dat met zo’n plak-pannekoek? Nee hoor, dat moet ik niet!’

De tuindeuren staan wijd open zodat mam een sigaretje binnen kan roken. Ondanks dat ze het eten erg lekker vindt laat ze de helft staan. Ze heeft het een beetje koud. ‘Ja, doe maar een vestje van jou, maar niet die zwarte met die kattenharen er op’. Als ik haar na de wedstrijd heb thuis gebracht lachen Rem en ik er samen om. ‘Wat krijgt ze een noten op haar zang hè?!’

Zondag.
Het is zalig weer.
Na een paar uurtjes lezen, rommelen en TT -uitzending gemist!-kijken is het al weer tijd om een borrel bij neef te halen. (Zie vorig blogje).

Maandag.
En weer hoor ik vandaag dat iemand in mijn omgeving kanker heeft. Houdt het dan gvd nooit op?
De geluksmomentjes op FB laat ik vandaag even voor wat ze zijn. Gelukkig lijkt het goed te behandelen. ’s Avonds krijg ik mail van mijn tante (met borstkanker) dat zij binnenkort met 15 bestralingen gaat beginnen.
Even ervoor lief berichtje van tante A. (Mijn tante met alvleesklierkanker). Ik was mijn vestje gister bij neef vergeten, maar ze is vanmiddag bij mijn moeder langs geweest op haar nieuwe fiets met motortje.
‘Was gezellig hoor. Ik was zo weer thuis’.
Gezellig.
Gezellig.
Raar toch dat het ondanks de gespreksonderwerpen het toch een soort van gezellig kan zijn?
Gemeden wordt het echt niet hoor.
Maar de hoofdrol krijgt het ook niet.
Ik denk dat mijn tante net als mam en mij het vertikt om die k#tkanker ook op de koop toe nog de sfeer te laten verpesten.
-No way, dat neemt het ons niet ook nog eens af, de mooie gezellige momenten-
Maar misschien heb ik dat mis.
Rem besteld tussen de wedstrijden door de fiets voor mam die ik haar zaterdag op internet had laten zien:
‘Geen terugtraprem, niet zo veel versnellingen, niet zo duur, niet zo’n zware, geen motortje, en niet zo’n grote!’

Dinsdag.
Ik drink koffie in de tuin en lees wat reacties op eerder geschreven blogs.
Wat leuk, twee mooie complimenten van Plato en Oneandtwohalfman. De eerste is natuurlijk een vrij bekende blogger voor de meesten, maar bij de laatste blogger lezen volgens mij nog niet zoveel mensen terwijl hij retegoed schrijft.

Nadat ik het huis van boven tot onder aan kant heb ga ik naar mam.
‘Zullen we anders even bij ‘bar Linksaf’ wat drinken op het terras?’ oppert mam.
Bar linksaf is al jaren een Argentijns restaurant of zo.
Maar goed, er is nog steeds een terras.
‘Wat een goed idee’.

Ik zet een stoel voor mam precies in het hoekje naast de deur zodat ze lekker uit de wind zit. Het is er heerlijk. Samen sturen we een berichtje naar zus dat we op haar opname dag al zullen proberen te komen. Ze heeft nog steeds geen opnamedatum. Wat duurt dat toch lang.
Gisteravond heb ik al een beetje rond gekeken op het www naar de hotels in de buurt van het ziekenhuis.
Ik laat ze zien.
Die aan de Grote Markt lijkt mam ook wel wat. Maar die is wel 600 meter van het ziekenhuis. Een voordeel is dat het s’avonds op het terras vast gezellig is. Kacheltje erbij! In geen van de hotels mag ze roken. ‘Desnoods nemen we gewoon een taxi naar het ziekenhuis mam!’
We zitten zo lekker dat we er nog maar eentje nemen, heerlijk decadent zo, op de doordeweekse dinsdag.
De overbuurvrouwtjes van mam lopen voor bij.
‘Lekker van genieten hoor!’
We maken plannen voor donderdag. Mam wil dan even naar de camping. Gewoon even op de bonnefooi kijken wie er zijn.
De uitbater zet wat stoelen recht. Inmiddels heeft er ook een stel plaats genomen.

‘Eigenlijk kunnen we toch best nog een keer samen weg mam?’
Valkenburg lijkt mam wel wat.
‘Daar heb ik het zo leuk gehad met je vader in onze verkering tijd’.
Eerst maar ‘zus’, besluiten we.
‘En als we met de trein naar Groningen kunnen, redden we Valkenburg ook wel!’

Na de boodschappen zet ik mam thuis af. We verdelen de tartaartjes en de meloen. Kyl is al thuis. ‘Ik ben over!’ Meer dan de helft van de klas blijft zitten of moet in augustus toetsen over maken. ‘Het is ook echt allemaal niet zo makkelijk als jij denkt hoor mam’.

Ik heb nog een half uurtje voor ik aan het eten moet beginnen.
Misschien dan toch maar even snel die drie gelukspuntjes op mijn Facebook schrijven?

Voor ik er erg in heb heb ik natuurlijk gewoon weer een veel te lang verhaal van gebakken.
-Story of my life!-

Ach nou ja, de hoogtepunten vissen jullie er vast zelf wel even uit toch?!

Advertenties

12 gedachtes over “Decadente dinsdag en andere puntjes

  1. Weer een heel mooi verslag. Heel fijntjes opgemerkt, van die ‘andere puntjes’. Je krijgt het behoorlijk voor je kiezen, maar je weet er toch altijd weer een positieve draai aan te geven. Dat is wel jouw kracht. Daarom ben je, denk ik, ook zo’n enorme steun voor je moeder. Zij voelt dat. En dat voelt natuurlijk iedereen die in jouw omgeving leeft.
    Sterkte in de moeilijke periode met ‘zus’. En fijn dat Kyl over is. Dat is weer een hele rust.
    Ben wel benieuwd wat je drie gelukspunten waren…..

    Like

  2. Niet de hoogtepunten maar de “bijzaken” maken het leven aangenaam. De zelfde “bijzaken” die jouw verhaal kleur geven. Het is heel mooi hoe jij schijft over de kleine geluksmomentjes in je leven, zonder er de nadruk op te leggen.

    Like

  3. Mooi om te lezen hoe de kracht van band is tussen jou en je moeder, ze mag heel blij zijn met een dochter zoals jij. Sterkte met Zus, hopelijk breken er voor haar ook goeden tijden aan.

    Like

  4. Het lijkt wel alsof iedereen met de ziekte geconfronteerd wordt. Ik denk wel eens: als het zo doorgaat krijgt iedereen in de toekomst deze ziekte. (Dat denk ik op slechte dagen – op goede dagen denk ik: op een dag hebben ze het onder controle. Maar dan komt er weer iets anders in de plaats zegt een zeurderig stemmetje direct. Dat leg ik dan vlug het zwijgen op… 😉 )

    Like

  5. Nou ik weet in ieder geval wel wat de hoogtepuntjes van je moeder waren deze week!
    Voor jou staat natuurlijk op nr. 1 dat Kyl over is. Knap hoor na zo’n woelig en emotioneel jaar.
    En natuurlijk, complimentjes, wie vindt dat nou niét leuk;-)

    Like

  6. Je zoon over! Dat scheelt je dertig kilo in gewicht.
    Sommigen voelen zich verplicht om positief door het leven te gaan, en anderen kunnen het. Dat is een wereld van verschil. Je humor sleurt je er doorheen. En je moeder is geen “mauwer.” Je moet het er allemaal maar mee doen, wat je krijgt…
    Jij schrijft gewoon op zijn “Narda’s” en dan is die lengte van je blog precies goed 🙂
    Liefs en een knuffel,
    Kakel

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s