De Vliegende Hollander

Vandaag moest het gebeuren.
Vrijdag de dertiende.
Er waren geen excuses.
-Hij had geen blessures.
Was in topconditie.
Scherp.
Hij kon het-
Had inmiddels toch wel bewezen dat hij het kon?

Uiterlijk koel betrad hij het veld.
Hier ging het om.
Draaide het om.
Zijn taak
was het doel.
Oké.
Dit was dan een poulewedstrijd.
Onvergelijkbaar.
Geen wraak.
Maar toch.

Hij moest gewoon zijn ding doen.
Hij speelde niet voor niets zijn 86ste interland voor Oranje? Had toch niet voor niets al 44 doelpunten voor Oranje op zijn naam?

Spanje speelde duidelijk beter.
Oranje stond inmiddels met 1-0 achter.
Hij voelde zich nog wel fit.
Rook wel de kansen.
-2 gemiste al-
Maar hij had er een neus voor.
Altijd gehad.
Daar moest hij op vertrouwen

44ste minuut.
Blind had de bal.
Robin stak zijn arm omhoog.
Blind schoot.
Dit was het.
Hij wist het,
voelde het.
Als in slowmotion liep hij richting het doel terwijl zijn ogen de bal bleven volgen
die in een waas van oranje naderde.
Uiterste concentratie.
Toen werd het stil om hem heen.
Slechts hij was daar, alleen met de bal.
In een nano seconde overwoog hij zijn kansen.
Met kracht zette hij zich af van de mat.
Hoog.
Hoger.
De bal kwam dichter en dichterbij tot hij hem
precies op het hoogtepunt van zijn vlucht met net genoeg effect in de juiste graad en de juiste snelheid weg kopte.
Tenminste, dat hoopte hij.
Daarna strekte hij zijn armen om zijn val te breken.
Het gras kwam onomkeerbaar dichterbij tot hij zijn ogen sloot. Heel even verloor hij de bal uit het zicht, een fractie maar, op het moment dat zijn kin de groene mat raakte.
Toen hief zijn hoofd.
Zat ‘ie?

In 1 vloeiende beweging stond hij weer op en rende naar zijn coach.
Zijn arm in euforie geheven.

Hij zat.

Geschreven voor de uitdaging van Plato. De opdracht van juni: schrijf een verhaal in 300 woorden over ‘Scoren’.
Het woord scoren zelf mag niet in de tekst voorkomen. Zie voor meer verhalen: http://platoonline.wordpress.com/we300

Advertenties

29 gedachtes over “De Vliegende Hollander

  1. Goed stuk Narda. Fotografisch weergegeven denk ik. Mooie korte zinnen die naar het hoogtepunt leiden. Prima WE.
    (piepklein puntje: het was niet zijn 44e maar zijn 86e interland).

    OT: natuurlijk kan ik met mijn stukje de bevolking in Brazilië niet helpen. Dat snap ik natuurlijk wel. Maar ergens moeten de signalen beginnen. En als iedereen die nu afgeeft, gebeurt er misschien wel wat. Maar dat geldt voor zoveel dingen. Wij kijken voetbal en in Irak en elders worden mensen uitgemoord. En we kunnen er niks mee. Dat is frustrerend.

    Like

  2. Je het de wedstrijd duidelijk een stuk beter gevolgd dan ik. Maar door mijn mans enthousiaste geschreeuw bleef ik toch volledig op de hoogte van de wedstrijd. Goed geschreven!
    Liefs Kakel

    Like

  3. Heel mooi geschreven voorheen vond ik het Persie syndrome overdreven maar met jouw verslag is het niet arrogant en niet overdreven …Ik lees over een persoon die zijn inzet heeft gegeven !

    Jammer dat in het echt ik zowel Van Persie en Robben onsymphatiek vind .

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s