Nieuws naar mijn hart, blauwe missers, en uit -gekampeerd,

Vrijdag.
‘Hallo met Narda’.
Zijn voornaam en zijn achternaam worden na een volle tel stilte aangevuld met het woord ‘huisarts’. Alsof ik dat ooit nog zou kunnen vergeten.

‘U wilt natuurlijk eerst Kylian zelf spreken, moment hoor, dan loop ik even naar boven, maar heeft u straks ook nog even voor mij?’
Kyl ligt met zijn oordoppen in ‘op zijn pubers’ op bed. ‘De dokter voor je’.
Vanaf het voeteneinde volg ik het gesprek. ‘Nou, gelukkig maar’. Kyl lacht er een beetje bij. Dr. Spruitje gaat nog even door met zijn uitleg. Af en toe onderbroken met een ‘ja’ in bas of een iets hoger ‘Nou, gelukkig dan maar’ van mijn zoon.
Er komt geen end aan.

‘Hier mam, dokter wil jou ook nog even spreken’.
Hèhè.
Met veel enthousiasme doet hij voor de tweede keer zijn uitgebreide verslag. Hij vindt het volgens mij echt leuk dat hij voor de verandering eens geen doemscenario’s met me hoeft door te nemen.
Ik wentel mij tevreden in al zijn goede nieuws.

Om het nog een beetje te rekken gooi ik af en toe een paar
(achterlijke) vragen door mijn ‘nou, gelukkig maar’s’ heen als: ‘En veel cola dokter? Zouden die hartkloppingen daar misschien van kunnen komen?’
-Over vier donuts, 3 rollen italiano’s, 1 zak chips, en zes gevulde koeken op 1 dag nog maar niet eens gesproken?-
Hij gaat er gretig op in.
Als we het ‘ja inderdaad, hij heeft ook heel wat voor zijn kiezen gehad’ gedeelte uiteindelijk ook hebben afgesloten gaan we weer over tot de orde van de dag.

‘Mijn moeder vertelde dat u van de week weer even langs was geweest. Wat tof fijn dat u dat af en toe do-oet’.
Spook springt tijdens mijn laatste woordje op mijn schoot en gaat met zijn kont zowat op mijn neus liggen.
Ik probeer hem weg te duwen.
Makkelijker gezegd dan gedaan.
Omdraaien lukt nog net.
Nu likt hij mij neus terwijl hij in zwijm zijn nagels in mijn linker borst boort.
Hij doet het er om.
‘Ja, ze vertelde dat jullie binnenkort op vakantie gaan. Gaat je man ook mee?’ Ik vertel dat ik alleen met mam en zus ga. In de tel stilte die volgt ziet hij volgens mij het hele tafereel al voor zijn geestesoog verschijnen.
‘Zal ik die twee brieven om mee te nemen van de week even bij de praktijk langs halen?’
Het zijn er drie, zegt de dokter.
1 voor de morfine
1 voor de nikkelen plaat die op haar sleutelbeen geschroefd zit en 1 brief in het engels waarin hij haar medische gegevens heeft samengevat.
‘Ik gooi ze zo zelf wel even bij haar in de bus. Ik wens je vast een hele fijne vakantie Narda. Geniet er van.’
‘Jij ook een fijn weekend Hu ……doc !
Je.
Jij.

‘Wat zei dokter allemaal mam!’
‘Dat je niet zoveel cola moet drinken Kyl’.
Spook heeft er dorst van gekregen.
Ik trouwens ook.
‘Doe de kraan nou even voor hem open mam, dat arme beest’

Zaterdag.
Koffie.
‘Mam, weet je zeker dat je mee wilt?’
Ze wil namelijk niet mee.
Dat weet ik zeker.
En ik wil haar niet mee.
-Wil niet geconfronteerd worden met ook nog eens haar verdriet-
Ze zou alleen enorm in de weg lopen.
Bovendien voel ik me vandaag paniekerig. -Zou dat iets met die fles rosé te maken kunnen hebben die ik gister achterover heb geslagen om het goede hartnieuws van Kyl te vieren?- Ik heb liever dat Rem met mij met de auto gaat ipv met de motor.
‘Maar voor jou is het ook zo moeilijk kind’.
‘Blijf jij nou maar lekker thuis mam. Weet je wat? Haal jij maar een lekker harinkje voor ons straks’.

Daar staat hij.
De caravan.
Zonder overleg stap ik naar binnen en begin van achter naar voren te werken.
Emoties op ‘uit’.
Rem sorteert buiten en legt wat van mij mee moet in de auto.
In samenwerken zijn we een onovertroffen team.
Altijd geweest.

Vier uurtjes later is de klus plat en zitten achter de haring met uitjes aan tafel.
Nu is alles gedaan.
De laatste klus.
O nee, wacht!
Er is post.
‘Op de kast Rem’.
Blauwe post.
Na alle telefoontjes van de afgelopen weken en evenveel excuses en gouden beloften, geeft Rem de moed op.
Het is weer een zelfde brief met het verzoek of mijn vader die even wil tekenen.
-Mijn vader is DO-HOOD!!-
Daarna is het heus in orde, beloofd de brief.
Goed dan.
‘Waar ligt die handtekening van Klaas schone moeder?’
Mijn vader heeft er een paar achter gelaten op het blok waarin ik zijn euthanasie wens geschreven heb.
Vaag zie ik daarvan nog doorgedrukte letters.
Eroverheen een stuk of vijf handtekeningen van pap.
Een oefening voor hij zijn laatste wens ging bekrachtigen?
Doelbewust, voor je weet maar nooit?
‘In de vierde la’ roepen mam en ik in koor.

Zondag.
Huishouden.
Boodschappen
Mam komt eten.
Ik slaap zowat niet van de zeurpijn.
Dat soort dingen.

Maandag, dinsdag, en woensdag een dagdienst.
Half zeven zit ik al in de trein.
Om 17:15 kom ik weer thuis.
Ik sleep me er door heen.
De volle drie keer acht uur.
Werken is leuk.
Heel leuk.
Maar eenmaal thuis is het accuutje leeg tot nagenoeg op de laatste drup.

Zelfs voor schrijven was ik gewoon heel even te moe.

Advertenties

11 gedachtes over “Nieuws naar mijn hart, blauwe missers, en uit -gekampeerd,

  1. Ik voel me haast een onterechte meekijker bij al dat persoonlijke waar je over schrijft. Alsof ik over het raamkozijn hang en je hoort praten. Maar nee, je schrijft er zelf over. Het meest kwaad maakt me zo’n instantie die maar blijft doorzaniken over die handtekeningen. Neermaaien, onthoofden, vierendelen, aan het gas en daarna doodschieten, zou ik zeggen. Die instantie dus he, laat de mensen maar ongemoeid.
    Kort, bondig geschreven. Tijdens het lezen denk ik: zou er nog wel lol in jullie leven zijn? Alles zit zo bomvol zorgen. Hoe houd je dat vol? Enfin, jullie zullen ook leuke dingen wel hebben.
    Maar ’t is toch veel!!

    Like

  2. Zo fijn te lezen dat je goed nieuws had over Kyl! Dat moet echt een pak van je hart zijn! Geniet straks lekker met je moeder en zus van jullie welverdiende vakantie! Maak en paar heerlijke herinneringen en probeer ook je zorgen een beetje te vergeten… al is ’t maar voor een paar dagen 😉

    Like

  3. Ondanks je vermoeidheid heb je er nog een behoorlijk blog uitgeperst. Ik moet altijd weer vreselijk zuchten als ik de reacties van instanties lees. Geen enkele vorm van meelevendheid of medewerking, terwijl ze het op zo’n manier veel leuker zouden kunnen maken.
    Je houdt het toch nog wel vol tot je vakantie, hè?
    Bezig zijn is de beste afleiding, maar toch…
    Fijne Pasen, Narda,
    liefs Kakel

    Like

  4. Mijn zus haar man is al 6 jaar geleden overleden en nog krijgt ze brieven van de bank waarin zijn naam staat. Pas wilde ze van UPC veranderen maar dat stond nog op naam van haar man dat kon niet ook al zei ze dat hij overleden was. Toen heeft mijn zoon gebeld, met de naam van haar man gebeld, en gezegd dat hij op wilde zeggen, binnen 1 minuut geregeld. Dat is toch bizar. Fijn dat je goeie berichten qua gezondheid kreeg. En veel sterkte met alles. Heb het momenteel heel druk maar ga binnenkort even op je blog verder neuzen….

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s