Bluf

Half twaalf.
Ik rij over de Wandelweg waar je vroeger zo vaak gewandeld hebt.
100%nl
Ik ben op weg naar je hart.
Jouw gele hart.

Wat zou je doen, als ik met m’n vingers door je haar zou gaan?
Wat zou je zeggen,als we samen voor de spiegel zouden staan?
Wat zou je zeggen,wat zou je doen,als ik dat deed?

Ik zou me rot schrikken pap.
Dat weet je toch?!
Dat zou je nooit doen.

Zou je lachen, zou je schelden?
Zou je zeggen dat ik een klootzak ben?
Zou je janken, zou je vloeken?
Zou je zeggen dat je me niet meer kent?
Zou je lachen, zou je schelden – van verdriet?

Misschien wel pap.
Soms vond ik je inderdaad niet leuk.
Oké.
Soms een klootzak.
Laten we daar nu niet schijnheilig over doen.

Je zou lachen, je zou schelden…

Je hebt gelijk.

Even later stap ik uit bij het crematorium.
Petra staat al in de hal op me te wachten. ‘Kom verder’.
Op tafel staat een mooi zwart doosje.
Ze opent het met beleid.
Daar ligt het.
‘Mooi hoor’.
Ze heeft nog een heel klein beetje over.
As.
Het is net niks.
Of ik het mee wil.
‘Misschien strooi ik het wel in mijn tuin.’
Of zoiets.
‘Wel ja, dat hoeft je moeder niet eens te weten’.

‘Ik moet nog even langs de bieb pap’.
Hij vond het nooit erg om dan even in de auto te wachten, dus ik besluit dat hij dat nu ook geen probleem zou vinden.

Jullie moeten niet overal zo’n punt van maken.

Ik dek het mooie tasje voor de zekerheid nog even toe met een grote AH tas.
Het zal je net gebeuren.

‘Mam is naar tante Lenie.
Die is ook jarig natuurlijk’, zeg ik als ik weer plaats heb genomen achter het stuur.
Ik denk na over het restje as.
Natuurlijk bespreek ik dat met mam. Als ze me daarin niet kan vertrouwen waarin dan wel?!
‘Wat wil je zelf pap?’

Mensen denken vast dat ik hands-free bel.
Of dat ik gek ben.
Dat kan ook.
‘Weet je wie ze pas echt ziet vliegen?
Mijn blogmaatje I.
Vind je het trouwens rot dat ik blog?’

Leef nu het kan praat met Jan en Alleman
Pluk de dag, wees paraat, laat zien DAT je bestaat
Hou van het leven, het leven houdt van jou
ga d’r uit zegt het voort, Zodat iedereen het hoort

Dank je wel.
Dat had ik echt even nodig.
En ik kan inderdaad ook beter met Jan en Alleman gaan praten in plaats van tegen jou.
Dat bedoel je toch?!
You made your point.
-dat je een PUNT hebt!-
Ik laat je met rust.
En als ik je nodig heb voor mam dan geef ik wel een gil.
Afgesproken?

Weet je wat, ik zet je doosje op de grote tafel. Dan ziet ze het vanzelf als ze thuis komt.
Je wou altijd zo snel mogelijk naar huis.
Ja. Doen we hoor pap.
Komt voor de bakker.
En dat kleine beetje wat over is doe ik gewoon hier bij de belangrijke papieren en dat leg ik vanmiddag wel even aan mam voor.
Ja.
Zo moet het.
Zo is het goed.

En nu moet ik snel een taart gaan kopen voor Kyl hoor.

Dag pap.
(Tot gauw?)

Advertenties

14 gedachtes over “Bluf

  1. Je komt ze maar zo zelden tegen, die mensen die zo kort en puntig hun emoties kunnen benoemen. Jij kan dat. Dat dit heel bijzonder is heb ik in de loop van mijn leven wel geleerd. Ook al dat je ze KUNT benoemen. Vader zal nu wijzer zijn dan vroeger en met welgevallen naar je kijken. Denk ik.

    Like

  2. Het deed me een beetje aan de Passion denken. Een tekst gebruiken en daarbij een verhaal vertellen, zo mooi gedaan zeg. Ik dacht dat ik je volgde maar krijg nooit een bericht in mijn mailbox wat heb ik fout gedaan???

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s