De boel…

Ik heb een pesthumeur.
En een buikgevoel.
Ken je dat?
Ik kan mijn vinger er niet opleggen, maar toch heeft het zich langzamerhand geworteld, diep daar binnenin mijn lijf.

Ik heb veel zin om weg te gaan.
Gewoon.
Emigreren.
De boel de boel.
Zoek het allemaal maar lekker even uit.
Frankrijk of zo.
Boerderijtje.
Of misschien
zo’n kek wijnkasteeltje a la Ylja Gort.
Whatever.

Bram en Spook nemen we gewoon mee.
Haan Lummel ook.
En Liek en Lotte mogen dan met Binkie een rondje op ons zwijntje door de keuken rijden terwijl ik dan met mijn blote voeten onze druiven sta te stampen. Gewoon gezellig, rok omhoog, in een oude ton op onze binnenplaats.

Voor Kyl kopen we gewoon een knus toprestaurantje daar onder aan de berg.
Of hij sommeliert wat door de haarspeldbochten voor de leut.

Rijen olijfolie heb ik staan
Vers van de pers. De eerste.
En brood -uit eigen oven-met
knoflook trossen en verse worsten aan oude balken.
Laat ik vooral mijn roodgeblokte kleedje niet vergeten en de rieten stoeltjes voor de veranda.
Misschien een cd van Michel Fugain.

En mijn hangmat, -ach het zwembad komt daarna wel weer- misschien eerst maar wat moestuinieren.
Pastis leren drinken en truffels op gaan graven.
Een Deux-jevauxtje op de kop gaan tikken.
Mijn coq au vin perfectioneren.
En zomaar wat lavendel knippen in de avondzon.

———–

Hoe lang
HOE lang ben je eigenlijk dood?

————

Advertenties

21 gedachtes over “De boel…

  1. Ik denk heel lang……

    Meid, het houd bij jou niet op, nu ook dit weer met je moeder en met Kyle. Ik heb je zojuist weer bijgelezen, was zelf een tijd erg druk met werk en ook hier een zwager die ernstig ziek is, maar gelukkig is er nog hoop.

    Kom een keer bij mij logeren, ik kan je dit alles bieden, behalve de druiven, maar wel Spook en een zwijntje.

    Dan gaan we eens flink aan de wijn 🙂

    Liefs en een heel dikke knuffel.

    Like

  2. Wat jij beschrijft, die beelden zie ik ook wel eens voor me. Ik hou mezelf voor dat het in het hiernamaals zo ongeveer moet zijn. Wie weet…

    Like

  3. Weet je dat daar een liedje over is? Van Tommy uit Sesamstraat. De tekst gaat zo:

    Het is niet fijn om dood te zijn.
    Soms maakt me dat een beetje bang.
    Het doet geen pijn om dood te zijn,
    maar dood zijn duurt zo lang.

    De laatste regel luidt:
    Ik laat vannacht een lampje aan.

    Misschien moet je maar een hele berg kaarsen meenemen als je gaat.
    Ga je wel door met bloggen, anders mis ik je zo?!

    Een kus van Kakel

    Like

  4. Ik woon inderdaad in die hemel die jij beschrijft, maar moet ook hard werken hoor 5 dagen per week. Maar ieder weekend is vakantie. Mijn droom, ik weet niet of je dat verhaaltje van mij kent, is uitgekomen. En dan doen andere dingen soms net een beetje minder pijn…..

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s