Pannenkoeken en een gestolen scooter…

Als ik thuis kom heeft Kyl (in het kader van zijn ‘Die-Eet!-je) pannenkoeken gebakken, en dat kan hij vre-se-lijk goed.
Rem is ook net thuis. Voor het eerst sinds mijn griep eten we weer eens gewoon gezellig aan tafel.
‘Hoe was het bij je moeder?’

Om kwart voor zeven is Kyl klaar voor zijn werk. ‘Ik denk dat ik maar op de fiets ga’.
-Nou nou!-
‘Doe je dan wel eerst de hoes over je scooter?’
‘Dat doe ik straks, wel als ik terug kom’.

Altijd straks. In al zijn variaties:
‘Zo meteen’.
‘Ja, straks hoor mam!’
‘Wacht heel even’.
‘Ik doe het zo, echt waar’.
‘Ja strahaks ‘.
Ik wordt er soms niet goed van.

Als Rem en ik een paar uurtjes later net in bed liggen komt Kyl naar boven rennen. Hij heeft zijn jas nog aan. ‘Rem, heb jij mijn scooter verplaatst?’
‘Nee, is hij weg?’
‘Zeg me dat je een grapje maakt asjeblieft Rem. Heb je hem echt niet verplaatst?’

Kyl spurt weer naar beneden en gaat naar buiten. Rem trekt zuchtend zijn kleren maar weer aan. ‘Nou dit weer’.
Als Kyl terugkomt ben ik zo boos dat ik bijna niet uit mijn woorden kom.
‘Stond hij alleen op het stuurslot Kyl?’

Hij weet -bijna- dat hij echt met de -super dure dikke ketting op slot stond. Met een bleek weggetrokken gezicht staat hij naast Rem die er al voor is gaan zitten met zijn Ipad.
‘Ga jij maar naar bed Nar, met verwijten schieten we nu ook niets op’. Ik stik zowat in mijn woede. Niet alleen op Kyl maar op de mens( en?) die hem heeft gestolen.

Een uurtje later komt Rem weer boven. ‘Kyl is buiten een stukje lopen, hij is helemaal van de rel’. Verdorie. Na tien minuutjes bel ik hem. Voice mail. Na nog tien minuutjes neemt hij eindelijk op. Hij heeft het helemaal gehad. Met alles.
‘Kom je zo naar huis, dan praten we er even over beneden’.
‘Ja, straks. Ik kom zo’.

Een kwartiertje later zitten we na een hele dikke knuffel samen met een glas water op de bank. Hij is er helemaal kapot van. De scooter was zijn trots, hij was er zo blij mee.
Moest er zo lang op wachten.
‘Eerst al die schade door de storm, en nu weer dit’.
Hij zit er helemaal doorheen.
‘Maar van opa en oma vind ik veel erger hoor mam’.
Ik troost hem zo goed en zo kwaad als ik kan. Gelukkig praat hij erover. Over de scooter, school waar hij ineens helemaal geen zin meer in heeft, kanker, dood, alles komt er uit.
‘En als ik ze tegenkom met mijn scooter dan….’
-Ik zou me maar bergen als ik de dief was, ik krijg het niet uit zijn hoofd gepraat-.

Een vriendin die hij net al een keer heeft weggedrukt belt gelukkig voor de tweede keer.
‘Neem maar op Kyl, dan ga ik naar boven. Terwijl ik de trap op loop opent hij zachtjes de tuindeur. Ik hoor hem wat ijsberen in het grind terwijl hij zachtjes praat. Het ergste ‘onweer’ lijkt gelukkig voorbij.
Het is na twaalven als ik eindelijk weer in mijn bed lig.
Wat krijgt hij mijn kind het toch voor zijn kiezen de laatste tijd.

Ik lig nog heel lang wakker.

Advertenties

3 gedachtes over “Pannenkoeken en een gestolen scooter…

  1. Nou, dat is meer dan balen van die scooter zeg!! En ja, zo’n jonge gast hoort helemaal nog niet zoveel ellende over zich heen gestort te krijgen, maar dat vinden wij en het leven heeft toch duidelijk andere dingen met hem in petto ……..

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s