Fietsplannen, flash- backs en een kookbelofte

Zondag
‘Mag ik binnen roken Narda?’
Mam kijkt me nerveus aan, de sigaret en de aansteker heeft ze al in haar hand. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om haar nu naar de veranda te verbannen. ‘Pak maar een asbak Nar’. Gelukkig capituleert ook Rem.

Een uurtje later zitten we gezellig aan de preischotel. ‘Erg lekker hoor’, vindt mam. Voor de zekerheid had ik er het hele flesje volle kookroom er maar door geflikkerd. Ze doet zichtbaar haar best om het kleine stukje op haar bord helemaal op te eten. ‘Wat vult dat altijd hè?’ Ik bedwing mijn neiging om aan te dringen. Dat werkt alleen maar averechts weet ik. Haar toetje – met slagroom- eet ze helemaal op. Demonstratief schraapt ze haar lepel over de bodem van het ienie-mini schaaltje.

Maandag
Na het werk drink ik snel nog even een bakkie bij mam. Kan ik gelijk even de kliko voorzetten, dat ding krijgt ze als hij vol is van ze lang zal ze leven (!) niet van zijn plek.
Net als ik ding op de plek neerzet waar hij volgens mam moet staan komt overbuurvrouw V. er aan. (Van de zonnebloemen).
‘Is het misschien handig als ik jou nummer heb Narda?’
‘Als de gordijnen nou een keer dichtblijven Kan ik je bellen’.
-Ja fijn!-

Dinsdag.
Ik werk van half twaalf tot half vijf. Misschien een beetje vreemde tijd, maar dan kan ik daarna direct door naar de
(verplichte) voorlichtingsbijeenkomst. Een aantal collega’s condoleren me nog. Vorige week had ik ook al lieve kaartjes gehad en een prachtige bos witte bloemen van de Unit. Het doet me allemaal goed en het is
leuk om weer een beetje aan het werk te zijn, al is het zo idioot druk en hectisch dat ik niet eens voor twee uur aan mijn eigenlijke taken voor die dag toe kom. Met de bedrijfsarts heb ik afgelopen maandag afgesproken dat ik nog eventjes op de drie keer vijf uur blijf. Misschien volgende week maar met die antibiotica beginnen.
En zo.
Stom lijf.

Woensdag.
Gister is mam voor het eerst sinds paps overlijden de hele dag alleen geweest.
‘Ging wel hoor, alleen zo slecht geslapen’, zegt ze als ik bij haar aan tafel zit. Ze had zelf haar boodschappen gedaan. Voor het eerst sinds weken weer eens op de fiets. ‘Dat viel wel tegen’. Ik zeg dat ik haar een bikkel vind. Ze weet dat als het een keertje echt niet gaat, ik het voor haar doe. ‘Ik moet er toch even doorheen hè, anders durf ik helemaal niet meer’.
Van het voorjaar gaan we een nieuwe fiets voor haar kopen.
‘Pap wilde ook al zo lang dat je dat ging doen’.
‘Ach, tweedehands is toch ook goed, het is misschien nog maar voor even’.
Mooi niet.

In de auto op weg naar de bank vertel ik mam dat er nog steeds vlagen flash- backs binnen komen. ‘Ineens wist ik weer dat Rem pap nog heeft geschoren die vrijdag’. Datzelfde was haar toevallig gister te binnen geschoten.
‘En dat pap riep toen de dokter had gebeld dat het iets later zou worden:”Nog even wachten Petrus, ik kom er zo aan’. Ook dat wist mam nog. Ze heeft hetzelfde.

De bankmevrouw is erg aardig en begrijpend. ‘Ik heb mijn man vorig jaar aan longkanker verloren’. Wat is het toch een kl. ziekte.

Om half zes drop ik Kyl bij Minus om zijn scooter op te halen. Hij is zo blij als een kind als er van de stormschade helemaal niets meer te bespeuren valt.

Rem is laat. Kyl en ik kijken met ons bordje op schoot naar ‘Masterchef Amerika’. Het contrast is nogal schril inderdaad.

‘Binnenkort ga ik voor jullie koken mam. Ga ik een lekker stukje vlees halen bij de slager. Roseval aardappeltjes erbij uit de oven met rozemarijn…’
Dan schiet hij alweer in zijn jas en pakt zijn helm. ‘Waar ga jij nou heen?’
‘Werken mam, vakjes vullen weet je wel?’

Tja.

Alles draait door.
Gewoon door.
Met of zonder jou.
Gewoon door.

Mooi wel.

Advertenties

5 gedachtes over “Fietsplannen, flash- backs en een kookbelofte

  1. Fijn dat er ook buren “meedenken” ! Altijd fijn als er mensen in de omgeving een oogje in het zeil houden. Slapen kan inderdaad heel lastig zijn de eerste tijd en het is goed dat ze weer probeert op de fiets te stappen , beweging en buitenlucht kunnen helpen bij slaapproblemen ! Misschien zijn er wel dingen te doen in haar omgeving van een ouderenorganisatie, dat kan helpen om eenzaamheid te voorkomen. Er wordt soms samen gegeten of koffie gedronken enz…

    Like

  2. Ja, alles draait door.

    Met uitzondering van een paar instanties die telkens alles terugdraaien… Ben daar op bedacht. Zo heeft mijn moeder vijf maanden problemen gehad met de woningbouw. Daar had iemand besloten dat zij na het overlijden van pa ineens haar meisjesnaam terug moest krijgen waardoor de naam in het systeem niet meer matchte met de naam op de automatische incasso en mam aanmaningen kreeg voor iets wat wel betaald was maar bij de woningbouw niet aan ‘een object’ toe te schrijven was.
    En zo waren er meer dingen…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s