Afscheid?

Met een tas vol kleding kom ik bij mijn ouders aan. Het is half twaalf. Pap had zichzelf weer gewassen, dus de thuiszorg kon weer onverrichte zaken huiswaarts. ‘Het was ene Wendy, en ze kende jou van de Fresiastraat’, zegt mam. ‘Je moet de groeten hebben’.
Wat leuk, mijn oude buurvrouwtje.

Terwijl de koffie pruttelt loop ik naar boven. Zus ligt nog in bed. Ik heb nog wat leuke kleding waar ik enkel met grof geweld nog in kom. Na het kloppen open ik zacht de deur.
Zus ligt tv te kijken in bed met een shaggie. Haar kussen en laken zijn besmeurd met chocola. ‘Was per ongeluk’.

‘Misschien heb jij hier nog wat aan?’ Een voor een hou ik de kledingstukken omhoog.
‘Ja’ gaat op de linkerstapel, ‘nee’ op de rechter. Met de ‘nee’s’ vertrek ik even later weer naar beneden voor de koffie.

‘Wil je de foto’s zien die we met kerst gemaakt hebben pap?’ Dat wil hij wel. Hij komt overeind en ik kruip gezellig naast hem. ‘Die is leuk hè?!’ 1 foto van mam en hem is echt heel erg mooi. Hij kijkt er lang naar. Mam even later ook. ‘Ja, die is zeker mooi’. De volgende foto is er 1 van mam, zus en mij. We lachen breeduit. ‘Toen hoorden jullie zeker net dat ik dood was’, grapt pap.

Zus is inmiddels ook beneden.
‘Ik kan je ook vanmiddag ophalen. Dan kun je neef (je zoon) nog even bij mij zien’.
Mam vindt dat ook een goed idee. Lekker rustig. ‘Eet je lekker een keer bij mij zus. Maak ik een grote pan boerenkool’. Zus is gek op boerenkool.

Om half vier ben ik terug om zus op te halen. Met moeite hou ik in de auto mijn tranen in bedwang. De koffie staat al klaar. De tassen van zus ook.

‘Ik heb al een Whatsap van ex gehad, hij is al onderweg’, zeg ik. Zus schraapt het laatste beetje slagroom uit de beker voor mijn koffie. We zitten met ons drieën aan de achtertafel. Pap zit in zijn stoel heen en weer te wiegen. ‘Net een nieuwe pleister’, zegt mam.
Misschien wordt het eens tijd voor wat sterkers.

‘Heb je de badkamer nog gedaan?’ Ze heeft gestreken. ‘Dat had mam liever’. Ik baal. Wat heeft mam nou te strijken? Theedoeken? Zakdoeken? Een kleedje? Bovendien kan ze dat zelf nog best. Die badkamer niet. Ik besluit dat ik die hele kl.. badkamer uit mijn hoofd ga zetten. Aan de andere kant vermoed ik een klein beetje dat het de reden is dat pap geen hulp wil bij het douchen. Natuurlijk is de wasbak heus wel schoon, maar de wanden en de vloer, daar gaat het me om. Ik denk aan het gesprek met de psycholoog. Het is mijn moeders keuze. Ik probeer het los te laten.

‘Zullen we maar gaan?’ Ex wil met vriendin na de kool zo snel mogelijk terug naar 220 km verderop. Ze zullen zus een lift naar huis geven. Het afscheid is niet anders dan anders.
Mam zwaait. Pap moest gelijk al naar het toilet.

‘Zal ik langs dat hospice rijden?’ Het is maar 200 meter om. ‘Nee hoor, ik vertrouw je. Ik ga liever naar huis’. Mijn huis bedoelt ze. Soms slaat ze een woordje over. ‘Zal ik je dan de website even laten zien zo?’
Ze wil liever onder de zonnebank. ‘Ja, natuurlijk mag dat.

Als de boerenkool bijna klaar is komt het hele spul net aan. Kyl werkt tot acht uur en eet op zijn werk. Neef heeft een snorretje. Leuk hoor. We praten over pap. Vriendin werkt in de ouderenzorg. ‘Misschien is een pomp wel wat voor hem nu?’

Omdat kerst bij ons niet door kon gaan, ligt mijn stoere grijze tafelkleed nog slik en span op tafel. Ik dek met de nieuwe borden en het nieuwe bestek.
‘Wat gezellig!’ Zus zegt er niets over.

Na het eten en de koffie vertrekken ze. Zus is al weg. ‘Kom neef, dan gaan we er achteraan, je moeder is weer zo snel’. Dan toch nog een dikke knuf voor neef en voor mij. ‘Dag hoor, goede reis!’

Rem gaat wat pilsjes halen. Ik plof met neef op de bank. Even bijkletsen. Morgen wil hij naar opa en oma. Met Kylian.

We hebben allebei hetzelfde donkerblauwe vermoeden over zijn moeder. Het bewijs echter, ontbreekt.
Zijn verdriet daarover moet nog zoveel groter zijn dan dat van mij.
Ik probeer als altijd weer verzachtende woorden te vinden. Hij voelt zich nog steeds erg verantwoordelijk voor haar.

Zondag werkt Kyl nog 1 dagje voor zijn vakantie begint.
Zondag, besluit ik, ga ik met neef maar eens een gezellig dagje winkelen en uitgebreid lekker lunchen.
Zondag is het namelijk neef en tante Nadda-dag.
O ZO!

Advertenties

7 gedachtes over “Afscheid?

  1. Je beschrijft het zo goed dat ik het gevoel heb er met mijn neus bovenop zit. Zou wel een beetje zwaar worden na verloop van tijd 😉
    Het wordt tijd voor je, een dagje de hort op. Vergeet jezelf niet een beetje te verwennen!
    liefs Kakel

    Like

    • Soms, als ik alles op een rijtje zet, lijkt het zoveel dat ik er gewoon keihard om moet lachen. Zo bizar allemaal, ongelofelijk. En zolang ik het nog van een afstand kan bezien, mezelf incluis, en van tijd tot tijd ook fysiek afstand blijf nemen en mijn ontspanning zoek, gaat het wel goed komen. Denk ik. Hoop ik Suske.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s