Luisterende oortjes

‘Zo Narda, hoe gaat het ermee?’
Ik vertel de bedrijfsarts dat ik sinds vorige week maandag ziek thuis zit.
‘Het werd me allemaal een beetje teveel’.
Ze vond het logisch.
Ik krijg ook zoveel op mijn bordje. Misschien is het toch een goed idee dat ik met iemand ga praten, zei ze.
Een professional. Bedoelde ze.
Ik dacht zelf meer aan mijn kater Bram.
Die heeft echt een luisterend oor.
Zowel links als rechts.
Groot ook.
Alleen zijn adviezen blijven een beetje achterwege.
Da’s wel een puntje natuurlijk.

Vorige keer had ik haar op de drempel valreep nog even snel in 1 adem van de familieperikelen op de hoogte gebracht: ‘O ja, en mijn vader heeft kanker, mijn moeder weegt nog maar 44 kilo en mijn zusje moet binnenkort aan haar hoofd worden geholpen’.
Zij had op haar beurt me een folder in mijn hand gedrukt over psycho- sociale hulpverlening binnen het bedrijf.

Maar goed, dit keer kwam ik er niet zo makkelijk af.
‘Het is ook wel veel hoor’, zei ze.
En dan had ik haar nog niet eens verteld van de whats-appies die buurman mij van de eergister midden in de nacht had gestuurd vanuit het ziekenhuis. Hij was inmiddels geopereerd. De volgende dag hoorde ik van buuf dat hij helemaal in de war was geweest en boos zijn infuus er uit had getrokken. En zo.

Mijn stem die toch al ergens ter hoogte van mijn oren zat, liet me nu helemaal in de steek.
De tissues stonden al uitnodigend voor de grijp.
‘En dat stomme lijf ben ik ook meer dan zat!’ snifte ik er achteraan.

En nu moet ik eerst even wat meer tijd nemen voor mezelf.
Even op kwart- kracht werken, twee halve dagen.
En praten dus. Intern of extern, als het maar een prof is.
‘Vrijdag komt Spr…. mijn huisarts terug, snufte ik’.
Opeens besefte ik dat ik hem miste.
Het moest verd…. toch niet gekker worden!

Wat ik deed om te ontspannen vroeg ze toen.
‘Schrijven’, zei ik.
Ik geloof dat ze dat wel oké vond.
Ze zweeg. Leunde met haar hoofd op haar handen en keek me daarbij doordringend aan.
‘Maar ook praten hoor!’

Eigenlijk moet ik mijn ouders bellen.
En even langs bij buuf om te vragen hoe het gaat.
En even mijn zieke buurvrouw bedanken, die vanmiddag het pakket voor de Wehkamp voor me retour heeft gegeven.

Ben ik zo minstens weer een uur onder de pannen. Als het mee zit.
Gespreksstof voor tien.

Zij wel.

Advertenties

13 gedachtes over “Luisterende oortjes

    • Ja, ik ga begin volgende naar Spruitje.
      Niet bezorgd zijn. Ik pas op mezelf.
      Heb toen Kyl baby was ook een paar keer een gesprek gehad met een maatschappelijk werkende. Mocht ik in een praatgroepje met allemaal in de steek gelaten alleenstaande moeders…
      ‘Sterker verder’ heette het. Ik was geloof ik de enige die na 10 bijeenkomsten sterker verder ging, wat een doffe ellende. Wel errug leerzaam.
      (Zo moet het dus niet)
      Nou ja, we gaan het weer zien…

      Like

  1. Hoi Narda,
    Via jij-is-lief heb ik je een digitale kaart gestuurd, maar hij komt terug omdat je e-mailadres niet goed is. Ik heb ’t gestuurd naar: nardanl at yahoo.com. Stuur me ajb een berichtje met een ander adres. Please? Naar: pippi at freeweb.nl
    Liefs Kakel

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s