Bijkletsen

Ziekenhuis dag 1:
‘Weet je dat ze hier heerlijke kalfslapjes hebben?’

Dag 2:
‘Hoe kom je daar nou bij? Ik had gister vis!’

3:
‘Ik lig hier al zeker twee weken’.

4:
‘Wat is mijn thuisnummer ook al weer?’

5:
‘Pakjezooi? Wat is dat?
Ken je dat eten?

6
dagen is hij in het ziekenhuis gebleven.
Inmiddels alweer anderhalve week thuis.

De thuiszorg is ingeschakeld.
Iedere vrijdag- en dinsdagmorgen.
‘Maar als mijn man straks beter is dan kan ik het gewoon weer afzeggen toch?’

Rem heeft een extra trapleuning geplaatst die pap direct ging testen.
Door er aan te hangen.
te trekken
en vervolgens waarderend te strelen.
‘Keurig!’

Daarna ging mijn vent gelijk de steungrepen plaatsen in de badkamer.
Wij gingen aan de koffie.
‘Weet je Nadda, 1 dag thuiszorg is echt wel genoeg hoor.
Eigenlijk is het helemaal niet nodig’.
‘Nee’, valt mam bij, ‘het is dat ze anders die intake anders weer helemaal opnieuw moeten gaan doen’.
Xugt.

Of pap even boven de maat kwam opnemen
riep Rem van boven.

‘Verrek Rem die trapleuning hangt ook al.
Dat heb je snel gedaan.
Even testen hoor!’
Testing 2 2 2

De afspraak bij de oncoloog van afgelopen week was afgezegd.
‘Hij moet eerst aansterken.
Dan misschien pas weer chemo.’
30 oktober is ver.
Ik denk te ver.
voor chemo.

Zus is op de hoogte
van alles.
Zus gaat echt snel komen hoor
zegt ze.
Ze doet haar best.
Maar wanneer
dat is zoals altijd de vraag.
Zus zal de ramen lappen
heeft ze beloofd.

Zus heeft geen baan.
Geen kind meer thuis
-neef woont immers bij zijn vader-
Wel katten.
Soms vier, soms tien.

Zus heeft heel veel buren
-burenvrienden-
zonder baan.
Nou ja, de meeste
Kattenliefhebbers

Ja.
Zus is een verhaal apart
waarvoor ik mijn engelengeduld en massa’s begrip uit mijn tenen omhoog probeer te blijven persen.
Omdat ik simpelweg niets anders kan doen.
Dan dat.

Ik heb zus niet meer echt gesproken sinds hemelvaartdag.
Sommige mensen zeggen bij het afscheid nemen:
‘We bellen!’
Doen dat, en kletsen bij
met oneindig veel woorden en zinnen.
Wij zeggen
‘We smessen!’
en doen dat
met hooguit twee of drie zinnen in de week
De rest lees ik maar tussen de regels door.

Vorige week had ze hartjes gestuurd.
Lagen er allemaal hartjes op de mat.
Zo lief.
Vroeger aten we die op
zonder ze te lezen.

Zus haar hoofd
en nu ook pap zijn hoofd.
Jeugdherinneringen
verzuipen tegenwoordig in drijfzand
waar ik bij zit.

En ondertussen werk ik
wel mooi weer 32 uur.
Of lig ik uitgeblust
op de bank
als ik al niet bij mijn ouders zit
of op mijn fiets…

‘Nee, psoriasis is het niet’.
zei de dermatoloog.
‘Gewoon een schimmelnagel’
Bah, wat ordinair weer.
Waarom nou?
Mijn schimmelnagel gaat op kweek.
Voor de zekerheid.
En ik word over 2 maanden
nogmaals onderzocht
Ook voor de zekerheid.
Ik schrap reumatische psoriasis van mijn lijstje.
Volgorde week maar weer naar Spruitje, Onze huisarts.
Zoals afgesproken.
Kunnen we gelijk even bijkletsen.

‘Misschien komt het wel omdat je zo vreemd loopt, daar gaan je spieren natuurlijk pijn van doen op den duur’.
Dat zei iemand gisteravond.
Terwijl ik net mijn diclofenacje wegspoelde.
Au!
Ik wist niet of ik hem nou met zijn kop in de plee zou gaan duwen, of lekker een potje zou gaan janken.
Dus deed ik maar niks.
Er was trouwens geeneens tijd voor, had ik al een keuze kunnen maken.
Om over de plaats maar niet te spreken.
Ach, ik snap het ook wel…

Kyl is weer in zijn schattig ouwe doen na een poos voor huisdraak gespeeld te hebben.
Hij houdt niet van nieuwe dingen.
Zoals nieuwe scholen
Of
Als het gewoon een beetje anders is
dan anders.
Rem werkt veel over.
Komt vaak pas rond zeven, half acht thuis.
Dus
Kyl wokte
de verbrande kipfilet
door de verbrande groente
voor mij
daar op die bank.

Rem is trouwens op dieet.
Dat kan hij altijd heel goed.
Daarvoor koopt hij dan een pakket met mysterieuze shake-jes à 101 euro,
101 vitaminepilletjes,
en 101 andere gezonde verse dingetjes voor in de pan.
Mootjes verse zalmfilets
bijvoorbeeld
die hij dan ‘zelf wel even grilt’ -‘gaan jullie maar vast jullie rijst eten’-
met het puntje van zijn tong uit zijn mond.
Nou, dan weet je het wel.

Af en toe een wijntje mag best zo te zien.

Vandaag ben ik lekker vrij.
Straks even naar mijn ouders.
Vanmiddag fietsen met mijn vriendinnetje Karin.
Met onderweg een rood pauzewijntje
bij Havenrijk
Of schippersrijk.
Gezellig
met haar
kletsen

Daartussen in ergens doe ik snel boodschappen.
Veel wijn maar.
Goeie rode.
!!!Kattenvoer!!!
en mosselen.

Fijn weekend!

20131004-105542.jpg

Advertenties

9 gedachtes over “Bijkletsen

  1. Ik ben blij dat je dit blog hebt om alles van je af te schrijven. Je bent wel erg lief en begripvol voor iedereen. Dit was de eerste keer dat ik iets van ergernis las over je zus. Ik hoop zo dat ze zichzelf een schop onder d’r kont geeft en deze kant opkomt, liefst voor meerdere dagen. Dat is beter voor iedereen. Je bent ’n kanjer! Dikke knuffel voor jou ♥

    Like

  2. Heftige tijden zo al met al natuurlijk en goed dat je het allemaal een beetje van je af kunt schrijven.
    Maar beter nu te druk dan later met zelfverwijten zitten over wat je niet gedaan hebt! Gelukkig steunt je gezin je waar ze maar kunnen, dat helpt toch een beetje!

    Like

  3. Meis, hoe houd je het vol? Ook een beetje aan jezelf denken hè? Niet overál maar ja op zeggen en helpen helpen helpen. Das namelijk voor iedereen wel erg makkelijk, maar jij gaat er aan onderdoor…
    Knuffel

    Like

    • Ik ga nu niet iedere dag heen hoor. Meestal ga ik dan ook gelijk even een fiets rondje doen. En ik blijf ook geen uren. Ik doe heel erg mijn best om mijn grenzen te bewaken en op tijd pauzes te nemen. Knuf terug hoor!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s