Carpe diem

20130724-214738.jpg

20130724-214750.jpg

20130724-214802.jpg

20130724-214808.jpg

De jongens (neef Aelon en zoon Kylian) naar Bakkum gebracht.
Zus kwam die dag ook niet.
‘Die jongens zijn 16 en bijna 16 mam, ze redden zich echt wel’

En nu we er toch waren, met een lunch achter de kiezen en de jongens ‘ op pad’ – Joost mocht weten waarheen- besloten we verkoeling te zoeken langs de zeelijn.
‘Is dat niet te ver voor je?’ vroeg Rem.
Ik voelde me door de zon en de warmte de laatste tijd stukken beter.
‘Lukt best!’

Pas op het strand, toen we wandelden van de grote opgang naar de opgang die de campinggasten meestal gebruiken kreeg ik last.
Eerst mijn rechterkuit, toen mijn linker Achilles pees en daarna begonnen mijn handen weer gezellig te tintelen.
Maar het was het waard, ondanks dat ik met de neus op het feit werd gedrukt dat een wandelvakantie er waarschijnlijk nooit meer in zou zitten, en ik had wat vage plannen gehad in die richting.

Op de camping nog wat gegeten.
Gamba’s, de geur van knoflook.
Zweet van muzikanten
Leven op het plein
Goed gezelschap aan tafel.
Een koud roseetje,
Je kent het wel.

Het gemis van mijn ouders bleef ontegenzeglijk schrijnend op de achtergrond aanwezig

Om negen uur thuis op de bank.
Massage van mijn lief.
‘Wat is je Achilles pees dik’

Soms helpt het dat sommige pijntjes zich ook duidelijk voor het oog manifesteren.

Dag fijne zomerdag met twee kleine zwarte randjes…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s