The return of the Birthday granny’

Gistermiddag met Kyl even naar Zaandam geweest voor een nieuw paspoort voor hem.
Omdat hij alleen erkent is door mij moet ik daar bij aanwezig zijn in hoogst eigen persoon in levende lijve met een geldig paspoort, dat ik laatst toch echt nog in mijn handen had gehad…
Na een uurtje zoeken vond het Rem het niet in, maar achter de la.

Binnen 40 minuten stonden we gelukkig al weer voor het Gemeentehuis.
Daarna meteen even gekeken voor nieuwe werk-cq wandelschoenen en een nieuwe tas, want de tas die ik nu heb weegt 10 kilo of zo. Zonder inhoud.
Mijn hoge pumps moeten – met pijn in mijn hart- ook nog even in de kast blijven voorlopig.
En nu vragen jullie je natuurlijk bloed nieuwsgierig af: Wat doet dat mens dan toch voor 24/7 werk op die kei-gave krokodillenlook leren zwarte hoge pumps van d’r?
Even voor de duidelijkheid : ‘dat soort werk’ dus niet!

Dankzij Kyls ‘ Nee mam, DAT kun je Niet menen, kom mee…’ (Sleur),
‘Mam, (sisss) snel, weg hier, ik laat je Echt Niet op die oma schoenen lopen’…
‘Mam zwarte Adidassen Kunnen Echt Niet Meer’ …etc. loop ik er nu weer helemaal esthetisch verantwoord bij op grijze hoge -zo- licht- als- de- wind!- Timberlands.

Daarna snel nog even een vedergewicht tas gekocht van Kipling.
Voel me nu echt toegetreden tot de orde van sportieve zestigers.
Hoef alleen mijn ANWB pasje nog maar even in mijn tas te stoppen om het plaatje compleet te maken…

Het ietsie-pietsie schuldgevoel dat de hoek om kwam kijken heb ik vrij snel de kop in kunnen drukken. Doktersdevies luidt immers ‘bewegen!’
Daarnaast heb ik die schoenen en tas gewoon nodig, en heeft het al met al maar anderhalf uur geduurd, een hele
goede test -uiteraard met de nodige tapas en drankjes halverwege!
Maar, eerlijk is eerlijk: Het had het ook niet heel veel langer moeten duren.

De tas en de schoenen waren gelijk mijn cadeautjes voor mijn verjaardag vandaag.( Yep, 46 lentes jong).
Zou je denken: ‘Nou lekker gezellig, moest je kerel niet ff mee dan?’
Nee. Rem bleef lekker thuis.

Ten eerste draagt dit behoorlijk bij aan de winkel-feestvreugde, geloof me, en ten tweede heeft een of andere onverlaat laatst zijn motor omgegooid.
En na twee weken door te zagen over wel /dan niet repareren, wel / dan niet nieuwe motor, zo wel? / welke? hele dagen kan ‘ie er mee vol lullen, doodmoe word je ervan, had mijn lief uiteindelijk de weloverwogen beslissing genomen de scheur in de kuip etc. te repareren.
Kijk, zuinigheid met vlijt! Daar hou ik van!
En dan ga je niet lopen zaniken over mee-winkelen.
Toch?
Daarbij: de keukenvloer lag ook bezaaid met vaatwasser onderdelen…
Dat bedoel ik!

Wat bezield mensen toch af en toe hè?!
Zomaar een motor omgooien.
Het is dan wel gelukkig een oudje, maar toch.
We hebben er twee jaar geleden heel Frankrijk mee doorgereden.
Ik kan trouwens op een regenachtige dag het reisverslag wel eens uit typen hier.
(Ook zoiets waar je als normaal werkend mens nooit meer aan toe komt. Nou ja, ik tenminste niet).

De laatste dagen zette mijn herstel gelukkig wel een beetje door.
Gister rond zessen mijn oude vertrouwde hardlooprondje over de dijk op de fiets afgelegd.
Geen last meer van mijn zitbotje, wel wat van mijn linkerschouder/arm, die stomme handworteltjes, en een vliegje in mijn oog.

Weet je wat het is: Zolang je op de bank verhaaltjes uit je zere duim ligt te zuigen, word je er niet zo heel erg mee geconfronteerd.
Bedoel nu niet alleen de lichamelijke pijn maar gewoon, de oma’s die me onderweg inhalen met de fiets, en de joggende opa’s. Dan zitten mijn waterlanders hoog hoor.

Gister toch maar mooi ‘zaggiezan’ 5 km gefietst, en daar had ik twee weken terug echt niet van durven dromen.
Daarna een lekker biefstukje gebakken en na het eten sinds tijden weer eens lekker flauw op niets af gedaan met mijn al mijn mannen…
Bearding poging 1 plaats ik later wel..

Ja, oké, misschien wordt het tijd dat ik langzamerhand maar weer zo’n beetje aan het werk ga:
Volgende week mag ik beginnen met 2 keer 3 uur: I’m back!

Advertenties

4 gedachtes over “The return of the Birthday granny’

  1. Beste Narda,
    Ik kruip eens helemaal beneden aan je weblog om een reactie te plaatsen.
    Daarnet schrok ik van je reactie dat je me al een tijdje niet meer hebt gezien op de weblog. Raar, maar de laatste tijd gebeuren rare dingen met mijn ‘reader’. Ik heb een aantal vaste weblogs die ik van heel dichtbij volg, waaronder die van jou. Plots blijken bepaalde weblogs niet meer in mijn reader te komen, waardoor ik posts van hen mis. Het is absoluut niet zo dat ik die mensen ontvolg, wel integendeel. Ineens verdwijnen die uit mijn radar…
    Ik heb je daarnet nog eens ‘toegevoegd’ aan mijn reader, en kreeg de foutmelding dat je er al stond. Natuurlijk stond je er, maar waarom krijg ik dan geen posts meer te lezen??
    Al eens voorgehad?

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s